Posts Tagged ‘ரத்தம்’

கத்தோலிக்க ஆசிரமங்கள்: உள்-கலாச்சாரமயமாக்கல், மதங்களுக்கு இடையிலான உரையாடல், இறையியல் ஒப்பீடுகள் (5)!

May 16, 2015

கத்தோலிக்க ஆசிரமங்கள்: உள்கலாச்சாரமயமாக்கல், மதங்களுக்கு இடையிலான உரையாடல், இறையியல் ஒப்பீடுகள் (5)!

Eucharist and cannibalism

Eucharist and cannibalism

யூகாரிஸ்ட் என்ற பலி சடங்கு: விகிபீடியா கூறுகிறது, “திருப்பலி வழிபாட்டில் இறைவாக்காலும்கிறிஸ்துவின் உடலாலும் தயாராகும் திருப்பந்தியில் இருந்து விசுவாசிகள் போதனையும் ஊட்டமும் பெறுகின்றார்கள்”.  ரொட்டியும், சாராயமும் / மதுவும் உண்மையாகவே, இயேசுவின் உடலாக, இரத்தமாக மாறுகின்றன என்பதனை நேரிடையாக சொல்வதற்கு அவர்கள் பயப்பட்டனர் என்று தெரிந்தது. யுகேரிஸ்ட் (Eucharist) சடங்கின் போது, உண்மையிலேயே, ஏசு கிறிஸ்து வந்திருக்கிறார் என்று கூட நம்பப்படுகிறது[1]. அதாவது அவரது உடலை திருப்பலி கொடுத்து, பலிப்பூசை செய்து, உடலின் மாமிசத்தை, ரத்தத்தைப் பகிர்ந்து கொள்கின்றனர் என்றாகிறது. உலகத்தில் நடக்கும் எல்லா யுகாரிஸ்டிலும் ஏசுகிறிஸ்து உடல் செல்லமுடியாது. அதிலிருந்தே, இது நடக்கமுடியாத காரியம் என்றாகி விடுகிறது. மேலும் ஏசுகிறிஸ்துவை, ஏதோ ஒரு யோகி, முனிவர், பிரம்மா போன்றெல்லாம் சித்தரிக்கும் போது, அவரது உடலை உண்டு, ரத்தத்தைக் குடிக்கும் சடங்கு காட்டுமிராண்டித்தனமாகப் பட்டது. மனித மாமிசத்தை உண்ணும் “கன்னிபாலிஸம்” என்ற குரூரமானப் பிரிவைக் காட்டுகிறது. பிறகு தினம்-தினம் கிருத்துவர்கள் எப்படி மாமிசத்தை உண்டு, ரத்தத்தை குடித்து வருகின்றனர் என்று தெரியவில்லை. ஆனால், பைபிளின் படியான உண்மையினை ஏற்றுக் கொள்வதா, அல்லது ஒரு சாத்துவிகமான, சைவ கிறிஸ்துவத்தை அளிப்பதா என்ற குழப்பத்தில் சிக்கிக் கொண்டனர். யோகா, தியானம், முதலியவற்றை செய்யும் யோகிகள், முனிவர்கள் புலாலை உண்பது கிடையாது. திருக்குறள் வேறு கிருத்துவ நூல் என்று சில கிருத்துவ பிரகஸ்பதிகள் புத்தகங்கள் எழுதியுள்ளனர், போதாகுறைக்கு அத்தகைய அரைவேக்காட்டுத் தனமான மோசடி ஆய்வுகள் செய்து பி.எச்டிகளும் வாங்கியுள்ளனர்.

Eucharist belief of eating the flesh - Rani John experience

Eucharist belief of eating the flesh – Rani John experience

1998ல் ரொட்டி மற்றும் மது, மாமிசம் மற்றும் ரத்தமாகி விட்டன என்று கேரளாவில் கூறிக்கொண்டது: பிப்ரவரி 1998ல், கேரள மாநிலம், பாலக்காடு மாவட்டம், கஞ்சிகோடு கிராமத்தில் வாழும் ராணி ஜான் பலும்பரம்பில் [Rani John Palumparambil] என்ற பெண், திருப்பலி பிரசாதத்தை வாயில் வைத்தவுடன், அவை சதை மற்றும் ரத்தமாக மாறிவிட்டது என்று கூறினார்[2].  இதை உள்ளூர் கிருத்துவர்களே நம்பாத நிலையில் உள்ளபோது, சிலர் அதனை பிரபலப்படுத்தினார்கள். வேறுவிதமாக இல்லை என்று இதனை மெய்ப்பிக்கும் வரை, இதெல்லாம் ஆண்டவருடைய மகிமை என்றே ஏற்றுக்கொள்ளப்படும் என்று சைரோ-மலங்காரா சர்ச் அதிகாரி கூறினார்[3]. இது உண்மையா-பொய்யா என்று ஆராய்வது ஒருபக்கம் இருந்தாலும், உயிர்ப்பலி சடங்கிற்குப் பிறகு மாமிசம் சாப்பிட்டு, ரத்தம் குடிக்கிறார்கள் என்றால், அவை எங்கிருந்து வருகின்றன என்ற கேள்வி எழுகின்றது. ஏதாவது ஒரு விலங்கின் மாமிசம்-ரத்தம் கொண்டு வந்து வைத்து, அவற்றைப் பிரசாதமாகக் கொடுத்தால் பரவாயில்லை, ஆனால், பைபிளில் உள்லது படி அல்லது நம்பிக்கையின் படி, மனித மாமிசம்-ரத்தம் கொடுக்கிறார்கள் என்றால் பிரச்சினை ஆகிறது. அப்படியென்றால் அவை எங்கிருந்து வருகின்றன, பிணத்திலிருந்து வருகின்றனவா அல்லது புதியனவாக இருந்தால், அப்பொழுது இறந்த அல்லது கொல்லப்பட்ட மனிதனின் உடலிலிருந்து வந்தனவா போன்ற கேள்விகள் எழுகின்றன. இத்தகைய கேள்விகளை, கிருத்துவர்களே பலமுறை எழுப்பியுள்ளார்கள். நாத்திகர்கள் என்ரு சொல்லிக் கொள்ளும் கூட்டங்கள் என்ன செய்து கொண்டிருந்தன என்று தெரியவில்லை.

The reported Rani John Eucharist miracle negates  the spiritual -cosmic Christ projected to Indians

The reported Rani John Eucharist miracle negates the spiritual -cosmic Christ projected to Indians

ஜானின் வார்த்தை, மாமிசம், வார்த்தை மாமிசமானது முதலியவை: மனித மாமிசம் உண்ணும் கூட்டதினரால் தான் இத்தகைய சடங்கு ஏற்பட்டிருக்க வேண்டும். ஆரம்பத்தில் அத்தகைய நம்பிக்கையாளர்கள் மாமிசம் உண்ணும் சடங்கினைக் கொண்டிருந்தார்கள் என்று எடுத்துக் காட்டப்படுகிறது[4]. ஜானின் விளக்கத்தின்படி[5], “வார்த்தை மாமிசமாகியது” என்பதால், சப்தம் பொருளாக மாறியது, வாஸ்து, வஸ்துவாகியது என்றனர். அதுமட்டுமில்லாது, ஜான் சொல்லுவதாவது[6], “ஏசு அவர்களிடம் சொன்னார். உண்மையாக நான் சொல்கிறேன். மனிதனுடைய மகனின் மாமிசத்தை உண்டு, ரத்தத்தைக் குடித்தால் ஒழிய உனக்கு வாழ்க்கை கிடையாது. யார் என்னுடைய மாமிசத்தைப் புசித்து, ரத்தத்தைக் குடிக்கிறார்களோ, அவர்களுக்கு நிலையான வாழ்வு உள்ளது. நான் அவர்களை கடை நாளன்று எழுப்புவேன். ஆதலால், என்னுடைய சதை மாமிசமாகும், ரத்தம் குடிக்கும் மதுவாகும்”. . யுகேரிஸ்ட் (Eucharist) சடங்கின் போது, உண்மையிலேயே, ஏசு கிறிஸ்து வந்திருக்கிறார் என்று கூட நம்பப்படுகிறது[7] என்று எடுத்துக் காட்டப்பட்டது.  ரொட்டி மாமிசமாக, ஏசுவின் உடலாக மாறுவதும், மது, ரத்தமாக, கிறிஸ்துவின் ரத்தமாக மாறுவதும் “டிரான்ஸ்-சப்சேன்டியாஷன்” (Transubstantiation) என்றும் விளக்கப்படுகிறது[8]. இவற்றையெல்லாம் மீறித்தான், அதாவது ஜீவகாருண்யம் மிக்க, மாமிசன் தின்னாத, ஒரு சைவ கிறிஸ்துவை இந்துக்களுக்குக் கொடுக்க கிருத்துவர்கள் படாத பாடுபடுகின்றனர். ஆன்மீகப்போர்வையில், பல திரிபுவாதங்களையும் கொடுத்து வருகின்றனர்.

Victor Kulanday book - Paganization of the church in India

Victor Kulanday book – Paganization of the church in India

சிவன்பார்வதி இணைப்பைக் கொச்சைப் படுத்தும் கிருத்துவர்கள், ஜோசப்மேரி என்ற கணவன்மனைவி புணர்ச்சியை ஒப்புக்கொள்வதில்லை: கிருத்துவயியலேயே பற்பல முரண்பாடுகள் இருக்கும் இந்நிலையில் தான், உள்-கலாச்சாரமயமாக்கல், மதங்களுக்கு இடையிலான உரையாடல், இறையியல் ஒப்பீட்டு கோஷ்டிகள், தக்களது குழப்பத்தைத்தாண்டிய தூஷணத்தையும் சேர்த்துக் கொண்டது. ஓம் என்றால் பெண்ணின் குறியைக் குறிக்கிறது, சிவன் பார்வதியைப் புணர்ந்த போது சதோஷத்தினால் எழுப்பிய சப்தம் தான் ஓம் என்று ஜே. எப். விக்டர் என்ற சாமி குலந்தைசாமி விளக்கம் கொடுத்தார்[9]. ஏசு கிறிஸ்து மேரி மற்றும் அவளது கணவனான ஜோஸப் புணர்ந்து பெற்ற பிள்ளை கிடையாது என்கின்றனர். அதாவது, ஏசு கிறிஸ்து, ஜேஹோவாவின் பரிசுத்த ஆவி, நேரிடையாக மேரியைப் புணர்ந்ததால், கருவுற்று பெற்றெடுத்தாள் என்கிறது பைபிள். மேரி, “நான் எந்த ஆணையும் அறியேன்”, என்பதற்கு, எந்த ஆணுடனும் உடலுறவுக் கொள்ளவில்லை என்று நேரிடையாக மொழிபெயர்க்காமல், அவ்வாறு நாஜுக்காக, மொழிபெயர்த்தனர். நுற்றுக்கணக்கான வெளிவந்துகொண்டிருக்கும் பைபிள்களில் பலவிதமான விளக்கங்கள் கொடுக்கப் படுகின்றன[10]. “நான் கன்னி, நான் எந்த ஆணையும் அறியேன், நான் எந்த ஆணுடனும் தொடர்பு வைத்துக் கொள்ளவில்லை, நான் யாருடனும் உடலுறவு வைத்துக் கொள்ளவில்லை…………”, என்று பலவிதமாக மொழிபெயர்த்து விளக்கம் கொடுக்கப்படுகிறது. இருப்பினும், ஒரு ஆணுடன் உடலுறவு கொள்ளாமல், ஒரு பெண் கருவுற்றிருக்க முடியாது, குழந்தையையும் பெற்றிருக்க முடியாது. அப்படியென்றால், மேரியை யாரோ புணர்ந்தபோது,   சதோஷத்தினால் அவர் எந்த சப்தமத்தை எழுப்பினால் என்பதை திருவாளர் சாமி குலந்தைசாமி சொல்லியிருக்க வேண்டும், ஆனால், சொல்லவில்லை!

Victor Kulanday - a fundamentalist Catholic but posing as Swami

Victor Kulanday – a fundamentalist Catholic but posing as Swami

ஏசுவின் சகோதரர்களும், கிருத்துவ சாமிகளும்: “சிவன்-பார்வதி இணைப்பைக் கொச்சைப் படுத்தும் கிருத்துவர்கள், ஜோசப்-மேரி என்ற கணவன்-மனைவி புணர்ச்சியை ஒப்புக்கொள்வதில்லை. ஆனால், ஆவி வந்து புணர்ந்தது என்பதனை ஏற்றுகொள்கிறார்கள். பிறகு மதங்களுக்கு இடையிலான உரையாடல் என்று வரும்போது, எப்படி, இந்துமதத்தை மட்டும் தூஷித்துக் கொண்டிருப்பார்கள். இந்துவும், பதிலுக்கு கேட்கலாமே, மேரிக்கு எப்படி குழந்தை பிறந்தது, என்று. இல்லை, குழந்தை பிறந்தது என்றால், யாரோ மேரியைப் புணர்ந்துள்ளான் என்றகிறாது என்றும் வாதிடலாம். இதைத்தவிர, பைபிளிலேயே ஏசுவின் சகோதரர்கள் என்று குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது, அப்படியென்றால், மேரிக்கு இன்னும் பல பிள்ளைகள் இருந்திருக்கிறார்கள் என்றாகிறது. பிறகு அவர்கள் எப்படி பிறந்தார்கள் என்ற கேள்வியும் எழுகின்றது. மேலும், சர்ச்சை இந்துமயமாக்கப்படுகிறது என்று மிக்கக்காட்டமாக, புத்தகத்தை எழுதியுள்ள இவர், தானே காவியணிந்து கொண்டு, நீண்ட முடி வைத்துக் கொண்டு, சாமி குலந்தைசாமி என்று கூறிக் கொண்ட இவரது முரண்பாட்டை என்னென்பது?

© வேதபிரகாஷ்

16-05-2015

[1] http://www.newadvent.org/cathen/05573a.htm

[2] http://www.ucanews.com/story-archive/?post_name=/1998/02/26/local-bishops-say-they-witnessed-alleged-miracles-now-drawing-thousands&post_id=10952

[3] According to the Syro-Malankara metropolitan, the messages are “in tune” with the Catholic faith. Unless proved otherwise, he said, he has reason to believe that the miracles are genuine and part of God´s design.

http://www.ucanews.com/story-archive/?post_name=/1998/02/26/local-bishops-say-they-witnessed-alleged-miracles-now-drawing-thousands&post_id=10952

[4] Bob Arson, Butchering the Human Carcass for Human Consumption, see at:  http://www.churchofeuthanasia.org/e-sermons/butcher.html

[5] And the Word was made flesh, and dwelled among us, (and we beheld his glory, the glory as of the only begotten of the Father,) full of grace and truth (John: 1.14).

[6] Then Jesus said unto them, Verily, verily, I say unto you, Except ye eat the flesh of the Son of man, and drink his blood, ye have no life in you. Whoso eateth my flesh, and drinketh my blood, hath eternal life; and I will raise him up at the last day. For my flesh is meat indeed, and my blood is drink indeed. (John 6:53-55)

[7] http://www.newadvent.org/cathen/05573a.htm

[8] Transubstantiation (in Latin, transsubstantiatio, in Greek μετουσίωσις metousiosis) is the change whereby, according to the teaching of the Catholic Church, the bread and the wine used in the sacrament of the Eucharist become, not merely as by a sign or a figure, but also in actual reality the body and blood of Christ.

[9] Swami Kulandaisami, (Victor J. F. Kulandai), The Paganization of the Church in India, “Galilee”, No.6, Nimmo Road, San Thome, Madras, 1988, p.72.

[10] http://biblehub.com/luke/1-34.htm

Advertisements

கத்தோலிக்க ஆசிரமங்கள்: உள்-கலாச்சாரமயமாக்கல், மதங்களுக்கு இடையிலான உரையாடல், இறையியல் ஒப்பீடுகள் (4)!

May 16, 2015

கத்தோலிக்க ஆசிரமங்கள்: உள்கலாச்சாரமயமாக்கல், மதங்களுக்கு இடையிலான உரையாடல், இறையியல் ஒப்பீடுகள் (4)!

March 21, 1950. Inauguration of Saccidananda Ashram at Shantivanam. Henri Le Saux

March 21, 1950. Inauguration of Saccidananda Ashram at Shantivanam. Henri Le Saux

பேட் கிரிபித்ஸைப் போல மற்றவர்களைப் பற்றியும் இங்கு அறிந்து கொள்ள வேண்டிய கட்டாயம் உள்ளது. பிரான்ஸுக்கும் இவர்களுக்கும் தொடர்பு இருக்கிறது. கத்தோலிக்க ஆசிரமங்களை உண்டாக்குவது, கிருத்துவ சாமியார்கள், இந்து சாமியார்களைப் போன்று காவியாடை அணிவது, ஆச்சிரமங்களில் வாழ்வது, தாவர-சைவ உணவை உண்பது, சர்ச்சுகளை கோவில் போல கட்டுவது, இந்து பண்டிகைகளைக் கொண்டாடுவது, முதலிய செயல்களில் ஈடுபட்டது. கத்தோலிக்கர்களாக இருந்தாலும், புரொடெஸ்டென்டுகளின் ஆதரவு இருந்தது வியப்பாக உள்ளது. எந்த நாட்டவர் சம்பந்தப்பட்டிருக்கிறார்கள் என்ற குழப்பத்தை ஏற்படுத்த அல்லது சட்டப்பிரச்சினையிலிருந்து தப்பித்துக்கொள்ள இவ்வாறு செய்கிறார்களா என்று தெரியவில்லை. பெயர்கள் மாறுபடினும், நாடுகள் வேறுபடினும் அவர்களது எண்ணம், வாடிகன் கவுன்சில்-II திட்டத்தை நிறைவேற்றுவதில் தான் இருந்தது என்பது திட்டவட்டமாகத் தெரிகிறது.

Bed Griffiths books

Bed Griffiths books

பரமருப்யானந்த [Jules Monchanin (1895-1957)]: ஜூல்ஸ் மோன்சானின் என்ற பிரெஞ்சு கத்தோலிக்கர், தண்ணீர்ப்பள்ளியில் 1938ல் ஒரு ஆசிரமத்தை நிறுவினார்[1] என்று ஒரு குறிப்பு கூறுகிறது. இன்னொரு குறிப்பின் படி, இவர் இந்தியாவுக்கு 1939ல் வந்தார் என்றுள்ளது. அந்த ஆசிரமம் தான் பிறகு சச்சிதானந்த ஆசிரமம் என்று மாறியது என்று கூறப்பட்டது. 1939-1949 காலத்தில் திருச்சி டையோசிஸில் பாதிரியாராக இருந்தார். இந்துமதம் ஏதோ சீரழிந்த நிலையில் இருந்தது என்றும், அதனை காப்பாற்றத்தான், இவர் இந்தியாவுக்கு வந்தார் என்றெல்லாம் இப்பொழுது எழுதி வருகிறார்கள்[2]. ஆனால், வாடிகன் கவுன்சில்-II – படி தான், இவர் செயல்பட்டார் என்பதை ஒப்புக்கொள்கிறார்கள். அதன்படிதான், இவர் பல இந்து யோகிகள் முதலியவர்களைச் சந்தித்துப் பேசினார், உரையாடினார், புண்ணியக்ஷேத்திரங்களுக்குச் சென்றார் என்றெல்லாம் இவரைப்பற்றிய விவரங்கள் கூறுகின்றன. இவர் செப்டம்பர் 1957ல் இவர் பிரான்சுக்குச் சென்றதும், அங்கு அக்டோபர் 1957ல் காலமானார்[3].

Henri Le Saux and Jules Monchanin

Henri Le Saux and Jules Monchanin

அபிஷிக்தானந்த (Henri Le Saux 1910-1973): ஹென்றி லெ சாக்ஸ் என்பவர் 1948ல் இந்தியாவிற்கு வந்த ஒரு பிரெஞ்சு கத்தோலிக்கர். முதலில் ஆகஸ்ட் 15, 1948 அன்று கொழும்பு வந்தடைந்து, அங்கிருந்து, குளித்தலைக்கு வந்து அங்கிருந்த ஜூல்ஸ் மோன்சானின் என்ற பாதிரியுடன் சேர்ந்து கொண்டார். 1950ல் இவர் சச்சிதானந்த ஆசிரமத்தை ஆரம்பித்தார், அதாவது, முறைப்படி அப்பொழுது துவக்கி வைக்கப்பட்டது. அப்பொழுதுதான் தன் பெயரை அபிஷிக்தானந்த என்று மாற்றிக் கொண்டார். மே 15 முதல் 20 ஜூன் வரை 1969ல் பெங்களூரில் நடந்த மாநாட்டில் கலந்து கொண்டார். உள்-கலாச்சாரமயமாக்கல், மதங்களுக்கு இடையிலான உரையாடல், மற்றும் இறையியல் ஒப்பீடுகள் பற்றி தனது வாழ்நாளை செலவிட்டார் எனலாம். 1973ல் இந்தூரில் இருதய நோயினால் காலமானார்.

D S Amalorpavadass

D S Amalorpavadass

டி. எஸ். அமலோர்பவதாஸ் (1932-1999): டி. எஸ். அமலோர்பவதாஸ், கார்டினல் லூர்துசாமியின் தம்பி. இவர் பிரான்ஸுக்குச் சென்று படித்து வந்ததும் அக்டோபர் 1966ல் தேசிய பைபிள், தர்க்க மற்றும் கிரியை மையம் [National Biblical, Catechetical[4], and Liturgical[5] Centre (NBCLC)] என்பதனை ஆரம்பித்தார். 1979ல் மைசூர் பல்கலைக்கழகத்தில், கிருத்துவப் படிப்பிற்கு ஒரு துறையை ஏற்படுத்தினார். 1980ல் இந்தியாவிலேயே முதன் முதலாக கிருத்துவப் படிப்புகளுக்கான ஒரு தனிப்பிரிவே உண்டாக்கப்பட்டது. அஞ்சலி ஆசிரமம் என்றதையும் ஆரம்பித்தார். இவர் செய்து வந்த இந்துமதக் கலப்புகளை, சில காத்தோலிக்கர்கள் எதிர்த்தனர், நீதிமன்றத்தில் வழக்குத் தொடுத்தனர். இதனால், சர்ச்சைகள் ஏற்பட்டன. 1978ம் ஆண்டு செப்டம்பர் 19 முதல் டிசம்பர் 8 வரை பத்தாவது தீவிர பயிற்சி வகுப்பு நடந்தது பற்றி புகார்கள் கூறப்பட்டன. உடலுறவு பற்றி வெளிப்படையாக விவாதிக்கப்பட்டது, ஊக்குவிக்கப்பட்டது, இதனால், பங்கு கொண்ட இளைஞர்களில் சிலர் ஜோடியாக இருந்தனர், வெளியேசென்றனர் என்று எடுத்துக் காட்டப்பட்டது[6]. மே.25 1990 அன்று மைசூரிலிருந்து, பெங்களூருக்கு காரில் சென்று கொண்டிருந்தபோது, விபத்தில் பரிதாபகரமாக உயிரிழந்தார்.

Acharya Francis

Acharya Francis

ஆச்சார்ய பிரான்சிஸ் (1912-2002): பிரான்சிஸ் ஆச்சார்ய எனப்படுகின்ற ஜான் ரிச்சர்ட் மஹீ [John Richard Mahieu, 1912-2002] என்ற பெல்ஜியத்தைச் சேர்ந்த கத்தோலிக்க பாதிரி, ஜூலை.12, 1955 அன்று பாம்பேக்கு வந்தபோது, அபிஷிக்தானந்தா (டாம் ஹென்றி லெ சாக்ஸ்) வரவேற்றாராம். இவர் சாந்திவனத்தில் ஓராண்டு இருந்து தங்கி, ஜூல்ஸ் மோன்சானின் மற்றும் டாம் ஹென்றி லெ சாக்ஸ் முதலியோருடன் கத்தோலிக்க ஆசிரமம் உருவாக்குவது பற்றி பேசினர். அதன்படியே நவம்பர் 1956ல் கேரளாவுக்கு ஜான் ரிச்சர்ட் மஹீ புறப்பட்டார்.  திருவல்லாவின் பிஷப் ஜக்காரியா மார் அதனசியாஸ் [Zacharias Mar Athanasios] என்பவர் தான் இவரை, ஆசிரமம் துவங்க அழைத்தாராம். இதற்குள், பேட் கிரிபித்ஸ் அங்கு வந்து சேர்ந்தார். இரண்டு பேரும் சேர்ந்து டிசம்பர்.1 1956 அன்று கிறிஸ்திய சந்நியாச சமாஜ, குரிசமல ஆசிரமத்திற்கு, திருவல்லாவில் உள்ள சைரோ மலங்காரா கத்தோலிக்க சர்ச் வளாகத்தில் அடிக்கல் நாட்டினர். மார்ச்.20, 1988 அன்று 88 ஏக்கர் நிலத்தை வாங்கினர். ஆகஸ்ட்.6, 1958 அன்று இந்திய பிரஜை உரிமை பெற்றார். இருபது ஆண்டுகள் பேட் கிரிபித்ஸ் அங்கு வேலை செய்த பிறகு, 1978ல் சச்சிதானந்த ஆசிரமித்திற்கு வருகிறார்.

Caridnal_Lourdusamy

Caridnal_Lourdusamy

துரைசாமி சைமன் லூர்துசாமி (Duraisamy Simon Lourdusamy 1924-2014): வாடிகன் கவுன்சில் திட்டங்களை இந்தியாவில் நிறைவேற்றுவதில் முக்கியப்பக்கு வகித்தவர். நவம்பர் 1964ல் நடந்த வாடிகன் கவுன்சில் கூட்டங்களில் கலந்து கொண்டவர். தேசிய பைபிள், தர்க்க மற்றும் கிரியை மையம் (NBCLC) நிறுவி அதன் தலைவராக இருந்தார். அமலோர்பவ தாஸ் இவரின் தம்பி. கத்தோலிக்க பிஷப் மாநாட்டுக் கூட்டங்களில் பங்கு கொண்டு, உள்-கலாச்சாரமயமாக்கல், மதங்களுக்கு இடையிலான உரையாடல், மற்றும் இறையியல் ஒப்பீடுகள் பற்றி பல திட்டங்களை வகுத்தார். போப் ஜான் பால் II கூட ஆப்பிரிக்கா, ஆசியா மற்றும் தென்கிழக்காசிய நாடுகள் விஜயத்தின் போது கூட இருந்தார்.

அசைவ ஏசுவும், சைவ கிறிஸ்துவும்: பிண்ட, அண்ட, பேரண்ட விளக்கங்களைக் கொடுக்க முயன்ற (Cosmic Christ, Son of God, Son of Man) கிருத்துவ இறையியல் அறிவுஜீவிகள், குறிப்பாக பேட் கிரிபித்ஸ்[7], இந்துக்களுக்கு ஒரு சாத்துவீகமான ஏசுகிறிஸ்துவை சித்தரித்துக் காட்ட முயன்றனர். சரித்திர ரீதியில் ஏசு, கிறிஸ்து மற்றும் ஏசு கிறிஸ்து இல்லை என்றாலும், அந்த கட்டுக்கதை பாத்திரத்தை, பலவாறு –

  1. யோகி, யோகேஸ்வரன்,
  2. பாம்பு படுகையின் கீழே உட்கார்ந்திருப்பது,
  3. நடராஜரைப் போல ஆடும் தோற்றம்,
  4. பிரம்மனைப் போறு நான்கு தலைகளுடன் இருப்பது,
  5. விஷ்ணுவைப் போல நான்கு கைகளுடன் இருப்பது

என்று இந்துக்களுக்குச் சித்தரித்துக் காட்டினர். ஆனால், சடங்குகள், கிரியைகள் மற்றும் பண்டிகைகளை விளக்கும் போது, உண்மையினை சொல்லமுடியாமல் திக்குமுக்காடிப் போய், வெலவெலத்து விட்டனர் என்றே சொல்லலாம். குறிப்பாக யுகாரிஸ்ட் (Eucharist) என்பது பலி, திருப்பலி, பலிப்பூசை என்றெல்லாம் அழைக்கப்படுகின்ற சடங்கினை விவரிக்கத் தயங்குகின்றனர். தமிழ் விகிபீடியா சொதப்பலாக இதற்கு விளக்கம் அளித்துள்ளது[8]. “திருப்பலியில் ஒப்புக்கொடுக்கப்படுகின்ற அப்பமும், இரசமும் உண்மையாகவே, அருளடையாள முறையில் இயேசுவின் உடலாக, இரத்தமாக மாறுகின்றன என்பது அச்சபைகளின் கோட்பாடு”, என்றதை ஒப்புக்கொண்டு, “லூதரன் சபை, தென்னிந்திய திருச்சபை போன்ற புராட்டஸ்தாந்து பிரிவு சபைகள் நற்கருணைக் கொண்டாட்டத்தைப்பலி” (sacrifice) என்று கருதுவதைவிடதிருவிருந்து” (communion) என்று கருதவேண்டும் என்னும் கொள்கையைக் கொண்டுள்ளன”, என்று சொல்கிறது. அதாவது அவை ஏன் கத்தோலிக்க நம்பிக்கைக்கு எதிராக இருக்கின்றன என்பதனை விளக்கவில்லை. மேலும், அத்தகைய நம்பிக்கையே பைபிளுக்கு எதிரான விளக்கம் ஆகும்[9].

© வேதபிரகாஷ்

16-05-2015

[1] Father Jules Monchanin (who chose to call himself Swami Paramarubyananda), (April 10, 1895 in Fleurie, Rhône – October 10, 1957 in Paris) was a French Catholic priest, monk and hermit. He was an ardent proponent of Hindu-Christian interfaith dialogue. He is known for the being one of the “Trinity from Tannirpalli” along with Le Saux, and Griffiths who were the co-founders of Saccidananda Ashram (also called Shantivanam), an ashram founded in the village of Tannirpalli in Tamil Nadu in 1938. http://en.wikipedia.org/wiki/Jules_Monchanin

[2] http://themathesontrust.org/papers/comparativereligion/Hindu-Christian%20Encounter.pdf

[3]   In 1939, Fr. Jules Monchanin (1895-1957) arrived in India from France. From 1939-1949 he served as a parish priest in numerous parishes in the diocese of Trichy, Tamil Nadu. Henri le Saux arrived in Trichy in 1948 and in 1950 the two priests established Saccidananda Ashram. Monchanin remained at the Ashram until serious illness caused him to return to France in September 1957; he died one month later.

http://oblatesofshantivanam.yolasite.com/tributes-to-fr-jules-monchanin.php

[4] Catechetical = relating to religious instruction given in preparation for Christian baptism or confirmation.  “instruction by word of mouth”, relating to religious teaching by means of questions and answers.

[5] Liturgical = Liturgy (Greek: λειτουργία) is the customary public worship done by a specific religious group, according to its particular beliefs, customs and traditions.

[6] Letter of Fr T. J. Chako, Assistant Director, Pastoral Training Centre, P.B.No.10, Impal, Manipur. Apendix – VII, pp.246-255. J. F.  Victor, The Paganization of the Church in India, Madras.

[7] http://www.patheos.com/blogs/christpathseminar/2013/06/teachings-of-the-cosmic-christ-from-fr-bede-griffiths/

[8] http://ta.wikipedia.org/wiki/%E0%AE%A4%E0%AE%BF%E0%AE%B0%E0%AF%81%E0%AE%AA%E0%AF%8D%E0%AE%AA%E0%AE%B2%E0%AE%BF_(%E0%AE%B5%E0%AE%B4%E0%AE%BF%E0%AE%AA%E0%AE%BE%E0%AE%9F%E0%AF%81)

[9] Then Jesus said unto them, Verily, verily, I say unto you, Except ye eat the flesh of the Son of man, and drink his blood, ye have no life in you. Whoso eateth my flesh, and drinketh my blood, hath eternal life; and I will raise him up at the last day. For my flesh is meat indeed, and my blood is drink indeed. (John 6:53-55)

கத்தோலிக்க ஆசிரமங்கள்: உள்-கலாச்சாரமயமாக்கல், மதங்களுக்கு இடையிலான உரையாடல், இறையியல் ஒப்பீடுகள் (1)!

May 12, 2015

கத்தோலிக்க ஆசிரமங்கள்: உள்கலாச்சாரமயமாக்கல், மதங்களுக்கு இடையிலான உரையாடல், இறையியல் ஒப்பீடுகள் (1)!

ashram entrance

ashram entrance

பேட் கிரிபித்ஸ் [Bede Griffiths (1906-1993)] என்ற கிருத்துப் பாதிரி, இந்து சாமியார் போல காவியுடை அணிந்து கொண்டு, சச்சிதானந்த ஆசிரமம் என்று தண்ணிர்ப்பள்ளி கிராமத்தில் இருந்தார்[1]. இந்து கோவிலைப் போன்று கட்டி, அதனை சர்ச் போல உபயோகித்து வந்தார். காவி நிறத்தில் அங்கிருந்த கட்டிடங்கள் மற்றும் குடிசைகளின் சுவர்களுக்கு வண்ணம் தீட்டப்பட்டது. அப்பொழுது சிலுவைக்குறியின் மீது ஓம் என்ற ஓங்காரத்தைப் பதித்து, அதுதான் ஏசு, அந்த பிரணவமான ஏசுதான் சிலுவையில் அறையப்பட்டார் என்று விளக்கம் அளித்தார். இருப்பினும் ஓம் / பிரணவம் சிலுவையில் அறையப்பட்டது போன்ற விக்கிரகத்தை கிருத்துவர்கள் இவ்விதமாக உபயோகப்படுத்துவது, அதற்கு திரிபு விளக்கம் கொடுப்பதை, இந்துக்கள் கடுமையாக எதிர்த்தனர். இது 1985களில் பிரச்சினையைக் கிளப்பி, இந்தியன் எக்ஸ்பிரஸ் (சென்னை பதிப்பு) நாளிதழில் “ஆசிரியருக்கு கடிதம்” பகுதியில் பலவிசயங்களை வெளிக்கொணர்ந்தது. இந்துக்கள் மட்டுமல்லாது, கிருத்துவர்களும் அதனை எதிர்த்தனர், அதாவது புரொடெஸ்டென்ட் கிருத்துவர்கள் பலமாக எதிர்த்தனர், ஆசார-அடிப்படைவாத கத்தோலிக்கக் கிருத்துவர்கள், எங்கு தங்கள் மதம் ஒருவேளை நாளடைவில் நீர்த்து, தேய்ந்து, மறைந்து போய் விடுமோ என்று பயந்து எதிர்த்தனர்[2].

So called cosmic OM crucified

So called cosmic OM crucified

1987ல் நடந்த முதல் உரையாடல்[3]: “இந்துயிஸம் டுடே” (Hinduism Today) என்ற பத்திரிக்கையில் “கத்தோலிக்க ஆசிரமங்களை” விமர்சித்து கடிதங்கள் வெளி வந்தன. இவையெல்லாமே அமெரிக்காவில் வாழ்ந்த இந்துக்கள் மற்றும் கத்தோலிக்க சாமியார்கள் ஆதரித்தும்-மறுத்தும் எழுதிய கடிதங்கள் ஆகும். அங்கு பணக்காரர்களாகிய இந்துக்களுக்கு, இதைப்பற்றிய தாக்கம் குறைவாகவே இருந்ததால், சிலர் கிறிஸ்த்துவ ஆசிரமங்களை ஆதரிக்கவும் செய்தனர். இதெல்லாம் சமரசத்தை வளர்க்கும், ஒருவர் மற்றொருவர் மதத்தினைப் புரிந்து கொள்ள முடியும் என்றெல்லாம் வாதிட்டனர். உண்மையில் அங்கு இந்து ஆசிரமங்கள் கூட “சர்ச்சுகள்” என்றுதான் அழைக்கப்பட்டன. மற்றவை மடங்கள் மற்றும் கோவில்கள் என்று அறியப்பட்டன. அமெரிக்கக் கிருத்துவர்களைப் பொறுத்த வரைக்கும், இந்துக்கள் “விக்கிர ஆராதனைக்காரர்கள்” (Idolators) என்று ஏளனமாகவே குறிப்பிடப்பட்டனர். இதை சமத்துவ, சர்வமதம் பேசும் அறிவுஜீவி இந்துக்கள் எதிர்க்கவில்லை. சுவாமி விவேகானந்தர் கொடுத்த வளத்தினைக் கொடுத்து மறுக்கவில்லை. மாறாக சமத்துவத்துடன், சமரசத்துடன், அமெரிக்காவில் தங்களது பிழைப்பு சுமுகமாக நடக்க வேண்டுமே என்று எண்ணத்தில், தங்களை அதற்கேற்ற முறையில் மாற்றிக் கொண்டு வாழ்ந்தனர்.

ashram cosmic cross

ashram cosmic cross

1987ல் நடந்த முதல் இரண்டாவது உரையாடல்[4]: இந்தியன் எக்ஸ்பிரசில் இப்பிரச்சினை விசயமாக பல உரையாடல்கள் நடந்தன. மார்ச்.18 1987 என்று பேட் கிரிபித்ஸ், இங்கிலாந்து இந்தியாவுக்குக் கொடுத்த கொடை என்று புகழ்ந்து, வேய்ன் ராபர்ட் டீஸ்டேல் [Wayne Robert Teadale (1945-2004)] சொன்னது வெளியானது.  அவர் சச்சிதானந்த ஆசிரமத்தைப் புகழ்ந்து எழுதியதை “ஆர்.ஆர்” என்பவர் எழுட்தி பதிப்பித்தார். உடனே, மார்ச்.25, 1987 அன்று எல். ஸ்டீபன் (ஸ்தாபகர் மற்றும் நிர்வாகி, சச்சிதானந்த ஆசிரமம், குளித்தலை) என்பவரின் விளக்கம் வெளியானது.  இருப்பினும் சிலுபவையின் மீது ஓங்காரத்தைப் போட்டதைக் கண்டித்து, சாமி குலந்தைசாமி என்பவர் எழுதிய கடிதம் மார்ச்.30, 1987 அன்று வெளியானது. ஏப்ரல்.10.1987 அன்று இக்னேசியஸ் அப்சலாம், பேட் கிரிபித்ஸை ஆதரித்து எழுதினார். ஜோஸப் புலிகல் என்பவர் ஏப்ரல்.21, 1987 அன்று இத்தகைய, இந்து-கிருத்துவ கலப்பு முறைகள் எல்லாம் ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டவை அல்ல என்று எடுத்துக் காடினார். வேய்ன் ராபர்ட் டீஸ்டேல் ஜூன்1. 1987 அன்று பேட் கிரிபித்ஸை ஆதரித்து எழுதினார். இதகு பதில் அளிக்கும் முறையில் ஜூன்.17, 1987 அன்று சாமி தேவானந்த சரஸ்வதி என்பவர்[5], ஒரு கடிதத்தை எழுதினார். பிறகு பேட் கிரிபித்ஸ் மற்றும் சாமி தேவானந்த சரஸ்வதி இருவரிடையே அக்டோபர் 1987 வரை கடித பரிமாற்றங்கள் ஏற்பட்டன. அடிப்படை கத்தோலிக்கர்கள் இதனை தீவிரமாகக் கண்டித்தனர். அத்தகைய விவரங்களை குலந்தைசாமி புத்தகத்தில் காணலாம்[6].

Henri Le Saux and Jules Monchanin

Henri Le Saux and Jules Monchanin

1989ல் நடந்த மூன்றவது உரையாடல்[7]: இது பிப்ரவரி 13, 1989ம் அன்று இந்தியன் எக்ஸ்பிரசில், கே. வி. ராமகிருஷ்ண ராவ் எழுதிய “சிலுவையில் அறையப்பட்ட ஓம்” என்ற தலைப்பில் வெளியான, கடிதத்தின் மீதான நீண்ட உரையாடல் தொடர்ந்தது. இது ஏப்ரல் 1989 வரை இந்தியன் எக்ஸ்பிரசில் மற்றும் தனிப்பட்ட முறையில் தொடர்ந்தது. இவ்வுரையாடல் மூலம், இப்பிரச்சினை உலகமயமாக்கப்பட்டது எனலாம். ஏனெனில் இப்பிரச்சினைப் பற்றி விவாதிக்கும், எழுதும் கிருத்துவ இறையியல் ஆசிரியர்கள் அதனைக் குறிப்பிட்டு எழுத ஆரம்பித்தார்கள்[8]. இதனை இந்துக்களின், கிருத்துவ மதத்திற்கு எதிரான போக்கு மாதிரி சித்தரிக்கப்பட்டது[9]. ஆனால், அவர்கள், அவ்வாறு இந்துமத சின்னங்கள், கருத்துகள், பண்டிகைகள், சுலோகங்கள் முதலியவற்றை தமது போல மாற்றிக் காட்டிக் கொள்தும், பிரச்சாரம் செய்வதும் சரியா என்பது பற்றி நாணயமாக விவாதிக்கவில்லை.

Wayne Robert Teasdale

Wayne Robert Teasdale

பேட் கிரிபித்ஸ் பிறகு பிரான்சிஸ் சேவியர் குளூனி: 1993 பேட் கிரிபித்ஸ் காலமானது[10] பிறகு, இப்பிரச்சினை அமைதியானது போல இருந்தது. அங்குள்ளவர்கள் இவரை சாமியாராகவே பாவித்தனர். 87 ஆண்டுகள் வாந்த பேட் கிரிபித்ஸ் [1906-1993  (17 December 1906 – 13 May 1993)] அங்கேயே அடக்கம் செய்யப்பட்டார். இதற்குள் பிரான்சிஸ் சேவியர் குளூனி என்பவர் தமிழகத்திற்கு வர ஆரம்பித்தார். இவரும் சொசைடி ஆப் ஜீசஸ் (Society of Jesus) என்ற இயக்கத்தின் சாமியார் ஆவர். இவர் பல வைஷ்ணவர்களுடன் தனது உரையாடலை வைத்துக் கொண்டார். ராமகிருஷ்ண ராவ் வாசித்த, “கிருத்துவர்களின் “உள்-கலாச்சாரமயமாக்கல்” முறைகள்: ராபர்டோ டி நொபிலி முதல் பிரான்சிஸ் குளூனி வரை” என்ற ஆய்வுக்கட்டுரை கிருத்துவர்களிடையே சலசலபை ஏற்படுத்தியது[11]. பிரான்சிஸ் சேவியர் குளூனிக்கு (Francis Xavier Clooney) அதிகமாகவே கோபம் வந்தது. “கிருஸ்டியன் அக்ரெஸன்.காம்” என்ற இணைதளத்தில் கட்டுரை வெளியிடப்பட்டதை அவர் விரும்பவில்ல என்று பிறகு தெரிய வந்தது[12]. அவர் “பிரென்ட் லைனுக்கு”க் கொடுத்த பேட்டியில், அது கிருத்துவர்கள் மீதான தாக்குதல் என்ற முறையில் கருத்தை வெளியிட்டார். அப்பத்திரிக்கையும் அவ்வாறே பேட்டி மற்றும் கட்டுரைக்களை வெளியிட்டது[13].

Clooney-jefferey-kripal-ramakrishna-rao-attack-counter-attack-counter-counter-attack

Clooney-jefferey-kripal-ramakrishna-rao-attack-counter-attack-counter-counter-attack

வாடிகன் கவுன்சில் – II மற்றும் மதங்களுக்கு இடையிலான உரையாடல்:  “உள்-கலாச்சாரமயமாக்கல்” (Inculturation) என்ற கொள்கையுன் படி, கத்தோலிக்கக் கிருத்துவர்கள், வாடிகன் கவுன்சில் – II (Vatican Council – II)க்குப் பிறகு அத்தகைய வேளைகளில் ஈடுபட்டு வந்து கொண்டிருக்கிறார்கள். மதங்களுக்கிடையே உரையாடல் (Inter-faith / religious dialogue) என்றெல்லாம் சோதனைகளை செய்து வருகிறார்கள்[14].  உண்மையில் உரையாடல் என்றால், இருவர் இருக்க வேண்டும். கிருத்துவர் மற்றும் கிருத்துவர் அல்லாதவர், அதாவது, இந்துமதத்துடன் உரையாடல் வைத்துக் கொண்டால், ஒரு கிருத்துவர் மற்றும் ஒரு இந்து இருக்க வேண்டும். ஆனால், நடக்கும் உரையாடல்கள் பெரும்பாலும் ஒருதரப்புடையதாகத்தான் இருந்து வருகிறது. ஒரு கிருத்துவர் இந்துவிடம் வந்து பேசுவார், விவரங்களை கேட்டறிந்து கொள்வார், புத்தகங்கள் மற்ற குறிப்புகளையும் சேகரித்துக் கொள்வார். பிறகு, தான் ஏதோ அவருடன் உரையாடியது போலவும், முடிவில் அந்த இந்து கிருஸ்துவை ஏற்றுக் கொண்டார் அல்லது ஏற்றுக் கொள்ள தயாரக இருந்தார் அல்லது கிருஸ்துவை கடவுளாக மதிக்கிறார் என்று தனது கட்டுரை அல்லது சிறு-குறும்-புத்தகத்தில் முடித்து விடுவார். இன்னும் சொல்லப் போனால், அந்த இந்துவுக்கு, தான் அத்தகைய “உரையாடலில்” ஈடுபட்டார் என்பதே தெரியாது, ஏனெனில் அக்கிருத்துவர் அதனை சொல்வதில்லை. சீசன்பால்கு என்ற ஜெர்மானிய புரெடெஸ்டென்ட் மதப்பரப்பாளி அவ்வாறுதான் தான் இந்துக்களுடன் 300 மாநாடுகளில் விவாதித்தாக எழுதி வைத்தான்.

Bede Ashram - temple - Paul one side.

Bede Ashram – temple – Paul one side.

© வேதபிரகாஷ்

12-05-2015

[1] http://www.bedegriffiths.com/

[2]  விக்டர் குலந்தை நடத்திய “தி லெயிதி” (The Laity, Catholic Journal) என்ற மாதப்பத்திரிக்கையில், அத்தகைய விவரங்களை விளக்கமாகக் காணலாம்.

[3] Sitaram Goel, Catholic Ashrams, Voice of India, New Delhi, 1987, and subsequent enlarged and revisded editions.

[4] Sita Ram Goel, Catholic Ashrams, (Letter published in Indian Express March 28, 1989), Voice of India, New Delhi, 1994, p.161. Also, see here: http://voiceofdharma.com/books/ca/ch14.htm

[5] சாமி தேவானந்த சரஸ்வதி, ஒரு கன்னட நாட்டவர். கடந்த 50 ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக இந்தியாவில் வாழ்ந்து வருகிறார். இந்து மதத்தை ஏற்றுக் கொண்டு, திருமுல்லைவாயில் வைஷ்ணவி தேவி ஆலயத்தின் வளாகத்தில் உள்ள குடிலில் வாந்து வந்தார். இப்பொழுது திருவண்ணாமலையில் வாந்து வருகிறார்.

Canadian author Swami Devananda Saraswati is a Smarta Dashanani sannyasi who took his Vedic initiation from a renowned mahamandaleswar at Prayag in 1977. His purvasrama family were middle class professionals and God-fearing Protestant Christians. He did not complete high school and is self-educated through reading books on all subjects, with a special interest in religion and history. He has travelled extensively in Canada, USA, Europe, North Africa, West Asia and India. His experiences during these wandering years include service in a communist kibbutz during the Six Day War in Israel and some months spent in retreat in a Franciscan hermitage near Assisi, Italy. He has been living in India since 1967. https://in.linkedin.com/in/10008

[6] Swami Kulandaisami, (Victor J. F. Kulandai), The Paganization of the Church in India, “Galilee”, No.6, Nimmo Road, San Thome, Madras, 1988

[7] Sita Ram Goel, Catholic ashrams – Sanyasins or Swindlers, Voice of India, New Delhi, 1988.

[8] Paul M. Colins, Christian Inculturation in India: Liturgy, Worship and Society, Ashgate Publication Limited, London, 2007, p.155.

[9] Collins, Paul M. The Praxis of Inculturation for Mission: Roberto de Nobili’s Example and Legacy, Ecclesiology, Volume 3, Number 3, 2007 , pp. 323-342(20)

[10] http://www.bedegriffiths.com/bede-griffiths/

[11]From De Nobili to Clooney: The Christian methods of Inculturation” at TNHC Mayiladthurai session, many mistook me as a Christian. The paper was presented during the 12th session of Tamilnadu History Congress Mayiladuthurai, Tamilnadu, on 30th October to 2nd October 2005.

[12]  ஜி.பி.ஶ்ரீனிவாசன் என்பவர் அதனை ராமகிருஷ்ண ராவுக்குச் சொல்லாமல், அந்த இணைதளத்தில் போட வைத்தார். மேலும் தனது பெயரையும் கட்டுரை ஆசிரியர் என்று குறிப்பிட்டுக் கொண்டார். இருப்பினும், இதன் மூலமாகவும் “உரையாடல்” தொடர்ந்தது கிருத்துவர்களின் மனப்பாங்கினை அறிந்து கொள்ள உதவியது.

[13] http://www.christianaggression.org/item_display.php?type=ARTICLES&id=1132002640

One Nandagopal R. Menon under “Virtual Assaults” has discussed my paper in his own way in “Frontline” Volume 23 – Issue 03, Feb. 11 – 24, 2006, for more details, see here:

http://www.frontlineonnet.com/fl2303/stories/20060224002009600.htm

[14] Sitaram Goel, History of Hindu-Christian Encounters, Voice of India, New Delhi, 1989