Posts Tagged ‘தண்ணீர்ப்பள்ளி’

கத்தோலிக்க ஆசிரமங்கள்: உள்-கலாச்சாரமயமாக்கல், மதங்களுக்கு இடையிலான உரையாடல், இறையியல் ஒப்பீடுகள் (8)!

May 17, 2015

கத்தோலிக்க ஆசிரமங்கள்: உள்கலாச்சாரமயமாக்கல், மதங்களுக்கு இடையிலான உரையாடல், இறையியல் ஒப்பீடுகள் (8)!

Crusade against Hindus-Inculturation

Crusade against Hindus-Inculturation

உள்கலாச்சாரமயமாக்கல், மதங்களுக்கு இடையிலான உரையாடல், இறையியல் ஒப்பீடுகள் விசயத்தில் வாடிகன் கூறுவது[1]: “இம்மறைகளிலே காணக்கிடக்கின்ற உண்மையானதும் புனிதமானதுமான எதையும் கத்தோலிக்கத் திருச்சபை உதறித் தள்ளுவதில்லை. தன்னுடைய கொள்கைகளிலிருந்து பலவற்றில் வேறுபடினும், மக்கள் யாவர்க்கும் உள்ளொளி ஊட்டும் உண்மையின் ஒளிச் சுடரைப் பலகாலும் காட்டும் வாழ்க்கை நடைமுறை வழிகளையும் சட்டங்களையும் கோட்பாடுகளையும் திருச்சபை உண்மையாகவே மதிக்கிறது. உண்மையிலே, “வழியும் உண்மையும் உயிருமான” (அரு.14:6) கிறிஸ்துவைத்தான் அது அறிவிக்கிறது; என்றும் அறிவிக்கவும் வேண்டும். அவரிடத்தில்தான் மக்கள் மறைவாழ்வின் முழுமையைக் காண்கின்றனர்; அவரிடத்தில்தான் இறைவன் யாவற்றையும் தம்மோடு மீண்டும் உறவுபடுத்தினார். எனவே முன்மதியோடும் பரம அன்போடும் கிறிஸ்தவ விசுவத்திற்கும் வாழ்விற்கும் சான்று பகர்ந்து, கிறிஸ்தவமல்லா மறைகளைச் சார்ந்தவரோடு உரையாடல் நடத்த வேண்டும்; அவர்களோடு ஒத்துழைக்க வேண்டும். இவற்றின் வழியே அவர் தம் ஆன்மீக ஒழுக்க நன்மைகளையும், அவர்களிடையே உள்ள சமூகம், பண்பாடு இவற்றில் காணப்படும் மதிப்பிற்குரிய கூறுகளையும், அறிந்து, காத்து, வளர்க்க வேண்டுமெனத் திருச்சபை தன் மக்களுக்கு அறிவுறுத்துகிறது”.

Using  Swami Vivekananda for propaganda, highly misleading

Using Swami Vivekananda for propaganda, highly misleading

எண் வாடிகன் ஆவணம் கூறுவது அதன் விமர்சனம்
1 இம்மறைகளிலே காணக்கிடக்கின்ற உண்மையானதும் புனிதமானதுமான எதையும் கத்தோலிக்கத் திருச்சபை உதறித் தள்ளுவதில்லை. உண்மையானதும் புனிதமானதுமானவற்றை, கத்தோலிக்கம் ஏதோ அறிந்து கொண்டு சான்றிதழ் கொடுக்கும் அகம்பாவ-ஆணவரீதியில் இருந்த நிலை
2 தன்னுடைய கொள்கைகளிலிருந்து பலவற்றில் வேறுபடினும், மக்கள் யாவர்க்கும் உள்ளொளி ஊட்டும் உண்மையின் ஒளிச் சுடரைப் பலகாலும் காட்டும் வாழ்க்கை நடைமுறை வழிகளையும் சட்டங்களையும் கோட்பாடுகளையும் திருச்சபை உண்மையாகவே மதிக்கிறது. பலவற்றில் வேறுபடினும் என்று ஒப்புக் கொண்டு விட்டு, “திருச்சபை உண்மையாகவே மதிக்கிறது” என்பது இரட்டைவேடத்தைக் காட்டியது. இந்துமதத்தில் உள்ளவை சிறந்தவை என்றா ஏற்றுகொள்ளவேண்டும், அபகரித்து, கிறிஸ்துவுடையது என்று பொய் பேசக்கூடாது.
3 உண்மையிலே, “வழியும் உண்மையும் உயிருமான” (அரு.14:6) கிறிஸ்துவைத்தான் அது அறிவிக்கிறது; என்றும் அறிவிக்கவும் வேண்டும். கிறிஸ்தவத்தில் இல்லாதவை, இந்துமதத்தில் இருக்கும் போது, அவை எப்படி கிறிஸ்துவைத்தான் அது அறிவிக்கிறது, என்று பொய் பேசலாம்; என்றும் அறிவிக்கவும் வேண்டும், என்று திட்டம் போடலாம்?
4 அவரிடத்தில்தான் மக்கள் மறைவாழ்வின் முழுமையைக் காண்கின்றனர்; அவரிடத்தில்தான் இறைவன் யாவற்றையும் தம்மோடு மீண்டும் உறவுபடுத்தினார். இது பொய் மீது, பொய்களை வைத்து, வளர்க்கும் அபாண்ட புளுகு மூட்டையாகிறதே?
5 எனவே முன்மதியோடும் பரம அன்போடும் கிறிஸ்தவ விசுவத்திற்கும் வாழ்விற்கும் சான்று பகர்ந்து, கிறிஸ்தவமல்லா மறைகளைச் சார்ந்தவரோடு உரையாடல் நடத்த வேண்டும்; இப்படி பொய் சொல்லிக் கொண்டு, உரையாடல் நடத்தினால், கேட்கும் கேள்விகளுக்கு பதில் சொல்லாமல், ஓடும் நிலைத்தான் ஏற்படும்.
6 அவர்களோடு ஒத்துழைக்க வேண்டும். ஆமாம், பொய்க்கு ஆதரவாக இருந்தால், ஒத்துழைப்புக் கொடுப்பார்கள் போலும்.
7 இவற்றின் வழியே அவர் தம் ஆன்மீக ஒழுக்க நன்மைகளையும், அவர்களிடையே உள்ள சமூகம், பண்பாடு இவற்றில் காணப்படும் மதிப்பிற்குரிய கூறுகளையும், அறிந்து, காத்து, வளர்க்க வேண்டுமெனத் திருச்சபை தன் மக்களுக்கு அறிவுறுத்துகிறது இதுவரை, கிறிஸ்தவல், இந்தியாவில் அழித்தவை தான் அதிகம், இன்றும் அழித்து வருகின்றது. அந்நிலையில் இத்தகைய அபாண்டமான பொய்களை கூறவேண்டிய அவசியம் என்ன?
One song, many truths

One song, many truths

இந்து மதமும், இந்துமதம் அல்லாத பிற மதங்களும்: கிருத்துவத்திற்கு மூலத்துவம் (Originality), முதலத்துவம் (Primitivity), தனித்தன்மை (Independent unique position) இல்லாததினால், ஒரு தாழ்வு மனப்பாங்கோடு, மற்ற மதங்களின் மீது தீவிரமான தாக்குதல், ஆக்கிரமிப்பு, அபகரிப்பு போன்ற செயல்களில் அதிகமகவே ஈடுபட்டு வந்துள்ளது. கிருத்துவமதம், இடைக்காலத்தில் தான் ஓரளவிற்கு சித்தாந்தங்களை எல்லாம் கூட்டி, சேர்த்து, கழித்து, ஒருவழியாக மதமாக உருவாக்கம் அடைந்தது. முகமதியம் வன்முறை மூலம் பிரபலமடைந்த நிலையைக் கண்டு, தானும் அதே வழியில் இறங்கியது. இரண்டு மதங்களும் சண்டையிட்டுக் கொண்டன. போர், வன்முறை கொலைகள், முதலியவற்றால் அமைதி, சாந்தம், நிம்மதி, ஆன்மீகம், அருள், முதலியவை வரவில்லை. மதநம்பிக்கையில் என்றுமே எதேச்சாதிகாரம், காலனிய அடக்குமுறைகள், முதலாளித்துவம், சர்வாதிகாரம், முதலிய கொள்கைகளுடன் செயல்பட முடியாது. ஆனால், சண்டை-சச்சரவு இல்லாமல், இன்னொரு மதம் எல்லா உலகத்தில் இடங்களிளும் பரவியிருந்தது கண்டு திகைத்து விட்டனர். ஆக பொருட்கள், சேவைகள் மட்டுமல்ல, மற்ற மதம் பற்றிய விசயங்களும் அங்கிருந்துதான் வருகின்றன என்று அறிந்து கொண்டனர். அதுதான் இந்துமதம் என்றறிந்த போது, அதன் மீது தாக்குதல்கள் ஆரம்பித்தன. ஜைனம், பௌத்தம் மற்றும் சீக்கியம், இந்துமதத்திலிருந்து தோன்றியதால், பாரம்பரியம், பண்பாடு, கலாச்சாரம், நாகரிக போன்ற காரணிகளால் வேறுபடவில்லை. ஆனால், அடக்குமுறைகளினால் உள்ளே வந்த முகமதியம் மற்றும் கிருத்துவம் மக்களிடையே செல்வாக்குப் பெறமுடியவில்லை.

Jesus picture in Toronto RKM Mutt

Jesus picture in Toronto RKM Mutt

இல்லாதவர்கள் தாம்,வைருப்பவர்களிடம் கையேந்த வேண்டும்: கிருத்துவமதமே ஒரு மதம் இல்லை, ஏனெனில், அது பற்பல மத நம்பிக்கைகளின் தொகுப்பு ஆகும். பல்வேறு கலாச்சாரங்கள், பண்பாடுகள், பாரம்பரியங்கள், நாகரிகங்களை எல்லாவற்றையும், அபகரித்துக் கொண்டு, எல்லாவற்றிலும் கொஞ்சம்-கொஞ்சம் கடன் வாங்கிக் கொண்டு, சேர்த்து வளர்ந்த மதம் ஆதலால், மூலத்துவம், முதலத்துவம், தனித்துவம் முதலியவற்றை அதில் எதிர்பார்க்க முடியாது. எனவே பலவற்றிலிருந்து பெற்ற ஒன்று பலவாகவே பிரிந்து போவதில் வியப்பிலை. அதனால் தான், கிருத்துவத்தில் இன்று பல்லாயிரக்கணக்கில் மதப்பிரிவுகள் (denominations), இறையியல் கோஷ்டிகள் (Theological divisions) மற்றும் வகுப்புவாதக் குழுக்கள் (Sectarian groups) இருகின்றன. அதாவது, இல்லாமல் கடன் / தானம் வாங்கி ஆரம்பித்தது அவ்வாறே பிரிந்து விட்டது. இல்லாதவர்கள் தாம், இருப்பவர்களிடம் கையேந்த வேண்டும். எப்பொழுது, உரையாடல் என்று இறங்கி விட்டார்களோ, அப்பொழுதே, அவர்களிடம் சரக்கு, சிறப்பான விசயம், முதலியவை இல்லை என்று தெரிகிறது. எனவே, பிச்சையெடுப்பவர், கையேந்திக் கொண்டு, பவ்யமாகத்தான், வந்து கேட்டுப் பெற்றுக் கொள்ளவேண்டும். ஆனால், அதிகாரத் தோரணையில் செயல்பட முடியாது. கிருத்துவ மதம் சரித்திர ரீதியிலாக புதிய மதம் என்றதால், ஆரம்பத்திலிருந்தே, ஏற்கெபனவே இருந்த மதங்களிலிருந்து உள்ளவற்றை அபகரித்து, தனதாக்கிக் கொண்டு, பல உருவங்களில் உருவெடுத்து, 13-14ம் நாற்றாண்டுகளில் ஒரு நிலையை அடந்தது.

இந்தியத்துவம் மற்றும் இந்துத்துவம்: உலகத்திலேயே, இந்து மதத்திற்கு மட்டும் தான், எல்லாமே ஒரே இடத்தில் இருக்கின்றன. அதாவது, அந்த இடத்தில் தோன்றியதால், அந்த பாரம்பரியம், கலாச்சாரம் முதலிய காரணிகளுடன் சேர்ந்து வளர்ந்து, வாழ்ந்து, தொடர்ந்திருப்பதால், எல்லாமே அங்கேயே அடங்கிவிடுகின்றன. தத்துவம், இறையியல், ஆன்மீகம், தர்க்கம் மற்றும் கலை, விஞ்ஞான, தொழிற்நுட்பங்களும் அந்நம்பிக்கையாளர்களுடன் பின்னிப் பிணைந்துள்ளன. பல்லாயியக் கணக்கான வருட மாறுதல்கள் இருந்தாலும், இன்றும் அவர்கள், ஒரு பகுதியிலிருந்து, இன்னொருப் பகுதிக்குச் சென்றால், அங்குள்ள ஒற்றுமைகளை காணமுடிகிறது. என்னத்தான், மேலே புதியபூச்சு பூசப்பட்டிருந்தாலும், உள்ளே இருக்கும் இந்தியத்துவம் வெளிப்படுகிறது. எப்படி பலதரப்பட்ட இந்திய நாட்டியமுறைகளில், வெவ்வேறு சங்கீத பாரம்பரியங்களில், பேசும் பலமொழிகளில் ஒற்றுமைக் காணப்படுகிறாதோ, அடிப்படையிலான ஒற்றுமையுள்ளதோ, அதே போல உணவு, உடை, இருப்பிடம் முதலியவற்றில் அத்தகைய ஒற்றுமைகள் உள்ளதை மக்கள் சொல்லாமலேயே அறிந்து கொள்கிறார்கள் அதுதான், இந்தியநாட்டின் சிறந்தத்தன்மை. ஆனால், இப்பொழுது இந்தியத்துவம் மற்றும் இந்துத்துவம் என்று பேசி குழப்பப் பார்கிறார்கள். நாட்டியம் மற்றும் தேசியம் என்று பேசி பிரிவினைக்கு வித்திடுகிறார்கள்.

ஒரே கடவுளாக இருக்கும் ஆண்டவர் ஏன் விசுவாசிகளைக் காப்பாற்றுவடில்லை?: கிருத்துவர்களின் உள்-கலாச்சாரமயமாக்கல், மதங்களுக்கு இடையிலான உரையாடல், இறையியல் ஒப்பீடுகள் விவகாரங்களில், அவர்கள் என்ன தத்துவம் பேசினாலும், திட்டம் போட்டு வேலைசெய்தாலும், சகோதரத்துவம், மனித உரிமைகள் என்றெல்லாம் பாட்டு பாடினாலும் முடிவில் மதம் மாற்றம் தான் என்று வருகிறது. அதில் அவர்களுக்கு இடைக்காலத்தில் கிடைத்த வெற்றி, இப்பொழுது கிடைப்பதில்லை. அப்பொழுது, மக்களிடையே கிருத்து மிஷினரிகளின் திட்டம், மதமாற்றம் முதலியவற்றைப் பற்றிய விழிப்புணர்ச்சி இருந்ததில்லை. இன்று ஓரளவு ஊடகங்கள் மக்களை இண்மைப்பதால், விசயங்கள், ஓரளவிற்கு மக்களைச் சென்றடைகின்றன. தொடர்ந்து, நெத சித்தாந்தவாதியோ, மதவாதியோ, அரசியல்வாதியோ மக்களை, நம்பிக்கையாளர்களை, விசுவாசிகளை ஏமாற்றிக் கொண்டிருக்க முடியாது. கடவுளை மாற்றுவதால் என்ன பலன், மத்தை மாற்றுவதால் என்ன பலன்? என்ற கேள்விகளை எழுப்புகிறார்கள். கடவுள் ஒருவரே என்றால், அந்த கடவுளின் பெயரை வைத்துக் கொண்டு, ஏன் கிருத்துவர்கள் மற்றும் முகமதியர் ஒருவருக்கொருவர் சண்டை-போர்களில் அடித்துக் கொன்று கொண்டார்கள், பிறகு தத்தம்மக்குள் பிரிவுகளை வைத்துக் கொண்டு அவ்வாறே செய்து வந்து கொண்டிருக்கின்றனர் என்ற கேள்விகளும் எழுகின்றன. அதாவது ஜெஹோவா கிருத்துவர்களையும் மற்றும் அல்லா முகமதியர்களையும் அமைதியாக என் வாழவைக்கவில்லை,ஏன்பது வினோதமாக உள்ளது. தங்களையே காத்துக் கொள்ள முடியாத இவர்கள், மற்றவர்களை எப்படி காக்கப் போகிறார்கள்? அவரவர் நம்பிக்கையாளர்களைக் காக்காத அல்லா மற்றும் ஜேஹோவா எப்படி மற்றவர்களைக் காக்கப் போகிறார்? என்று ஜென்டல்கள், காபிர்கள் கேட்க ஆரம்பித்து விட்டார்கள்.

© வேதபிரகாஷ்

17-05-2015

[1]  புனித சின்னப்பர், இரண்டாம் வத்திக்கான் பொதுச்சங்கம் அருளிய ஏடுகள், குருத்துவக் கல்லூரி, திருச்சி, 1967, ப.670-671.

கத்தோலிக்க ஆசிரமங்கள்: உள்-கலாச்சாரமயமாக்கல், மதங்களுக்கு இடையிலான உரையாடல், இறையியல் ஒப்பீடுகள் (7)!

May 16, 2015

கத்தோலிக்க ஆசிரமங்கள்: உள்கலாச்சாரமயமாக்கல், மதங்களுக்கு இடையிலான உரையாடல், இறையியல் ஒப்பீடுகள் (7)!

2007 image of Mother Teresas Home for the Dying, Nirmal Hriday, in Kolkata. 1952

2007 image of Mother Teresas Home for the Dying, Nirmal Hriday, in Kolkata. 1952

வாடிகன் கவுன்சில்IIக்கு முன்பு மற்றும் பின்பு: இந்நிகழ்சிகள் வாடிகன் கவுன்சில்-IIக்கு முன்பு மற்றும் பின்பு என்று நடந்துள்ளது. அதாவது, இத்தகைய பரிசோதனை முறைகளை செய்து வருவது, நடமுறைப் படுத்துவது, பிறகு வாடிகன் அனுமதி கொடுத்துவிட்டது என்று அறிவிப்பது போன்ற நிகழ்வுகள், ஏற்கெனவே திட்டமிட்டு, தீர்மானிக்கப்பட்ட நாடகக் காட்சிகளை அரங்கேற்றுவது போலிருக்கிறது. இங்கு, டி.எஸ். லூர்துசாமி, ராயப்ப அருளப்பா, பேட் கிரிபித்ஸ், தெரசா (1910-1997) என்று எல்லோரும் இக்கூட்டங்களில் பங்கு கொண்டுள்ளது நோக்கத்தக்கது. 1970ல் தெரசா அம்மையாருக்கு இவற்றில் நாட்டம் என்ன என்பதனையும் யோசிக்க வேண்டும். இதே அருளப்பா, கணேஷ் ஐயர் என்பவரை வைத்துக் கொண்டு, போலி ஆதாரங்களை உருவாக்கி, சென்னை உயர்நீதிமன்றம் வரை சென்று, பிறகு விவகாரங்கள் அமுக்கப்பட்டன. இப்பொழுது கூட, CBCIன் இணைதளத்தில் இதற்கான [CBCI Office for Dialogue and Desk Ecumenism] அமைப்புள்லதைக் காட்டுகிறது[1]. வாடிகன் கவுன்சில்-II ஒட்டி, 1969 ஜனவரியில் “இந்தியாவில் சர்ச்” என்ற மாநாட்டிற்குப் பிறகு, உரையாடல் மற்றும் ஒற்றுமை பற்றிய கமிஷன் 1973ல் உருவாக்கப்பட்டது. இது முக்கியமாக, கத்தோலிக்க மற்றும் கத்தோலிக்கம் அல்லத பிரிவுகள், மற்றும் மற்ற மதங்கள், மதநம்பிக்கையில்லாதவர்கள் முதலியோருடன் உரையாடல் வைத்துக் கொள்ள் மற்றும் ஒற்றுமை ஏற்படுத்த, சிறிதுசிறிதாக மாற்றியமைக்கப்பட்டது, என்று அறிவிக்கிறது[2].

குழந்தைக் கற்பழிப்பாளி பாதிருக்கு தெரசா ஆதரவு

குழந்தைக் கற்பழிப்பாளி பாதிருக்கு தெரசா ஆதரவு

சுதந்திரத்திற்கு முன்பு மற்றும் சுதந்திரத்திற்கு பின்பு: சுதந்திரத்திற்குப் பிறகு மதமாற்ற முறைகளை ஆங்கிலேயர் எப்படி மாற்றிக் கொண்டனர் என்று மேலே விவரிக்கப்பட்டது. குறிப்பாக ஜேகோபைட், மார் தோமா, மலங்காரா சர்ச்சுகள், கத்தோலிக்கத் திணிப்பை பலமாக எதிர்த்தன. இதனால், புதியக் கட்டுக்கதைகளை உருவாக்கி, அவர்களை குழப்பினர். இதில் தான் தாமஸ் கட்டுக்கதை குறிப்பாக வருகிறது. சரித்திர ஆதாரமில்லாத அதனை, ஆரம்பிதிலிருந்தே,  அவர்களே எதிர்த்து வந்தனர். ஆனால், கத்தோலிக்க ஆசிரமங்கள்: உள்-கலாச்சாரமயமாக்கல், மதங்களுக்கு இடையிலான உரையாடல், இறையியல் ஒப்பீடுகள் முறையில், இதற்குமுக்கியத்துவம் அளிக்கப்பட்டது. போப் ஒருபக்கம், தாமஸ் இந்தியாவுக்கு வரவில்லை என்பது, அதே நேரத்தில், இந்த கோஷ்டிகள் வந்தார் என்று பேசுவது, எழுதுவது முதலியவற்றைக் காணலாம். பிறகு ஏசுவை ஒரு யோகி என்பது போல சித்தரிக்கும் போது, சரித்திர ரீதியில் ஏசுகிறிஸ்து இல்லை என்ற செய்து, அவர்களை பாதித்தது. அதனால், அக்கட்டுக்கதையினையும் சேர்த்துக் கொண்டு, ஏசு இந்தியாவுக்கு வந்தார் என்றெல்லாம், புதிய கட்டுக்கதைகளை உண்டாக்கினர். திரைப்படமும் எடுக்கிறேன் என்று ஆரம்பித்தனர். ஆனால், வெகுஜன மக்களிடையே அத்தகைய யுக்திகள் எடுபடவில்லை. அதே நேரத்தில், லாஸ்ட் டெம்ப்டேஷன் ஆப் கிரைஸ்ட், டா வின்சி கோட், போன்ற திரைப்படங்களை இந்தியாவில் வெளியிடக் கூடாது என்று ஆர்பாட்டம் செய்தனர். சில இடங்களில் தடையும் விதிக்கப்பட்டது. உண்மையில், முந்தைய கட்டுக்கதையில், ஏசு மேரி மேக்தலினியோடு, காஷ்மீருக்கு வந்தார், கணவன் மனைவி போன்று வாழ்ந்தனர், குழந்தைகளை பெற்றுக் கொண்டனர், அங்கேயே இறந்தனர், ஏசுவின் சமாதி இன்றும் உள்ளது என்றெல்லாம் சொல்ல்க்கொள்பவர்களும் உண்டு.  பிறகு, இதை ஏன் எதிர்க்க வேண்டும் என்று தெரியவில்லை.

2012_01_11_Jamison_TaintedSaint_ph_Donald_McGuire_SJ_and_Mother_Teresa

2012_01_11_Jamison_TaintedSaint_ph_Donald_McGuire_SJ_and_Mother_Teresa

தெரசாவின் முயற்சிகள், நடவடிக்கைகள்: 1970ல் CBCIன் கூட்டத்தில் கலந்து கொண்ட தெரசாவின் முயற்சிகள், நடவடிக்கைகள் தனியாக ஆராய வேண்டியுள்ளது. 1952ல் ஒரு கோவிலை ஆக்கிரமித்து, அதனையே “நிர்மல் ஹிருதய்” என்ற அனாதை இல்லமாக மாற்றினார் எனும் போது வியப்பாக இருக்கிறது. இது காளிகோவிலுக்கு செல்லும் வழியில் உள்ளது. போகும் வழியில், சுவற்றை ஒட்டி ஏராளமான கடைகளில், காளி கோவிலுக்குச் செல்பவர்களுக்கு வேண்டிய பொருட்கள் விற்கப்படுவதை காணலாம். ஆக வேண்டுமென்றே, அந்த இடத்தைத் தேர்ந்தெடுத்து 1952ல் ஆக்கிரமித்தனர் என்று தெரிகிறது, ஆனால், உபயோகத்தில் இல்லாத கோவிலை அவர் அவ்வாறு மாற்றினார் என்று கதை விட்டனர். இந்த இடத்தில் ஆனாதைகளைக் காக்கிறேன் என்று, ஆரம்பித்தாலும், இவரது தீவிரமான மதக்கருத்துகள் விசித்திரமாக இருந்தன. உலகத்தில் உள்ளவர்கள் அனைவரும், கிருத்துவத்தை ஏற்றுக் கொள்ள வேண்டும், அது ஆண்டவனின், தெய்வீகத் திட்டம் என்றெல்லாம் பேசியுள்ளார். அங்குள்ள அனாதைகள் இறப்புகளிலும் சர்ச்சை ஏற்பட்டது.

Mother Teresa prophecies of

Mother Teresa prophecies of

தெரசா பிடோபைல் பாதிரிக்கு ஆதரவு கொடுத்தது: சிறுவர்-சிறுமிகள் பாலியல் வன்குற்றங்களில் ஈடுப்பட்ட ஒரு பாதிரியை (pedophile) – டொனால்டு மேக்குரே, ஆதரித்ததும் தெரியவந்தது. பலமுறை, எழுத்தாளர்கள், மற்றவர்கள் இவரையும், காளியையும் வேறுபடுத்து-ஒப்புமைப் படுத்தி சித்தரிக்கப்பட்டுள்ளார்கள். அங்குள்ள பஜனை பாடல்கள் பாடினாலும், அவையெல்லாம், ஏசுகிருத்து, மேரி, தெரசா இவர்களைப் போற்றித்தான் இருந்தன. இதெல்லாம், உள்-கலாச்சாரமயமாக்கல், மதங்களுக்கு இடையிலான உரையாடல், இறையியல் ஒப்பீடுகள் முதலியவற்றில் தீவிரமாக ஈடுபட்டார் என்று தெரிகிறது. மேலும் இவ்விவரங்கள், இந்திய ஊடகங்களில் வெளிவருவது கிடையாது. வெளிநாட்டவர்கள் நாளிதழ்களில், சஞ்சிகைகளில், புத்தகங்களில் எடுத்துக் காட்டும் போது, அவற்றில் சிலவற்றில் இந்திய ஊடகங்களுக்கு தெரிய வரும்போது, சிலர் தான் அவற்றை செய்திகளாக போடுகிறார்கள். மேலும், உள்ளூர் மாநில மொழிகளில் வருவது கிடையாது. தமது திட்டங்களை செய்ல்படுத்தும் போது, அந்தந்த மாநிலங்களில், அந்தந்த மொழிகளில் உரையாடல் என்று புத்தகங்களை வெளியிடுகின்றனர். ஆனால், தெரியக்கூடாது என்ற போது, அப்படியே அமுக்கப்படுகின்றன. சமூக சேவை செய்தார் என்று இவருக்கு ஏராளமான பரிசுகள், பாராட்டுகள் கொடுக்கப்பட்டன. ஆனால், அதே போல காலம் காலமாக, இந்தியாவில் பலர் அத்தகைய சேவைகளை செய்து வருகின்றனர். அதைப்பற்றி ஊடகங்கள் கண்டுகொள்வதில்லை. ராமகிருஷ்ணனின் சாந்திவனம் மேலே குறிப்பிடப்பட்டது.  பெரிய அளவில் உள்ளா தொழிற்சாலை [“Large scale Industry”] என்பார்களே, அதுபோல, இவர், பணம், ஆதரவு, ஆட்கள் முதலியவை இருந்ததினால், அவ்வாறு செய்து பிரபலமடைந்தார்.

Ignatius Hirudayam, Ikkiya Alayam, Santhome

Ignatius Hirudayam, Ikkiya Alayam, Santhome

இந்து அறிவிஜீவிகளை தந்திரமாகப் பிரித்தது: இப்படி 1956-1970களிலேயே நடந்து முடிந்த விசயங்களைப் பற்றி இந்துக்கள் ஏன் கவலைப்பட வேண்டும் என்று கேட்கலாம். உண்மையில், இந்த ஆவணங்கள் எல்லாம், இந்துக்களுக்குக் கிடைப்பவை அல்ல. மேலும் இவற்றில் உள்ள ஆணைகள் முதலியவை கத்தோலிக்கக் கிருத்துவர்களுக்கு மட்டும் தான் பொறுந்தும். முதலில் இந்துக்கள், கிருத்துவர்கள் உண்மையிலேயே, தங்களது மதத்தினால் ஈர்க்கப்பட்டு அவ்வாறு செய்கிறார்கள் என்று அமைதியாக விட்டுவிட்டார்கள் போலும். ஆனால், 1980களில்[3] அவர்களது மதம் மாற்றும் செயல்களைக் கவனித்தபோது, அவையெல்லாம் அவர்கள் கையாளும் யுக்திகள், சாதாரண இந்துக்களை மதம் மாற்றத்தான், அத்தகைய வழிமுறைகளை கையாளுகிறார்கள் என்று தெரிய வந்த போது, எதிர்க்க ஆரம்பித்தனர். இங்கு இவர்களது மதம் மற்றும் யுக்திகள் பலவிதங்களில் செயல்படுவதை அறியலாம்.  ஏழை மக்களுக்கு பொருளாதார ரீதியில் உதவிசெய்தால், மதம் மாறிவிடுவர். ஆனால், மற்றவர்கள் அத்தகைய முறைகளுக்கு ஒத்துவர மாட்டார்கள்.

Nirmal Hrudaya before Kali temple

Nirmal Hrudaya before Kali temple

ஒருபக்கம் உண்மைகளை மறைத்தல், இன்னொரு பக்கம் சமத்துவம் பேசுதல்: பேட் கிரிபித்ஸ் போன்றோர், நன்றாக படித்தவர்கள், பணக்காரர்கள், உயர்ந்த பதவிகளில் உள்ளோர் முதலியவர்களுடன் நட்புடன் இருந்து கொண்டு, அவர்களிடம் ஒரு மாதிரி பேசி, நம்பிக்கையை உருவாக்கி, பிறகு மற்றவர்களுடன் வேறு மாதிரி பேசி, மதம் மாற்ற முயற்சிகளைக் கையாண்டுள்ளார்கள். அதனால் தான், பேராசியர்கள் கே. சுவாமிநாதன், ராம் ஜுகானி போன்றோர், பேட் கிரிபித்ஸை ஆதரித்து, ராமகிருஷ்ண ராவைக் கண்டித்துள்ளனர். ஆனால், அவர்களுக்கு இக்னேசியஸ் இருதயம், சாமி குலந்தைசாமி, பேட் கிரிபித்ஸ், ஆச்சார்ய பிரான்சிஸ், டி. எஸ். அமலோர்பவ தாஸ் முதலியோர் தத்தம் இடங்களில் என்ன செய்து கொண்டிருந்தார்கள் என்பது தெரியாது. கே. சுவாமிநாதன், ராம் ஜுகானி போன்றோர், அவர்களது முறைகளை அறிந்து கொண்டிருந்தால், ஒருவேளை, வேறுமாதிரி, நடந்து கொண்டிருப்பார்கள். எனவே, இதுவும் கிருத்துவர்களின் ஒரு யுக்தி என தெரிந்து கொள்ளலாம். உண்மையினை-சொல்-சொல்லாதே பாணியில் செயல்படுவது, ஆன்மீக மோசடி யுக்திகளில் ஒன்று என்று அறிந்து கொள்ளலாம். முரண்பாடுகள் இல்லாமல் இல்லை, முரண்பாடுகள் உள்ளது தான் சிறந்த சித்தாந்தம் (Theory of contradictions), அதனையும் ஏற்றுக் கொள்ளவேண்டும் என்ற வாதத்தையும் இப்பொழுது வைக்கப்படுகிறது.

Prof K Swaminathan

Prof K Swaminathan

© வேதபிரகாஷ்

16-05-2015

[1] http://cbci.in/all-Commissions/Dialogue-Ecumenism.aspx

[2] The Commission for Dialogue and Ecumenism’ was established in January 1973 following the national seminar on ‘Church in India’ held in 1969 and as a follow-up of Vatican II. Initially it was one among the cluster of concerns known as ‘Commission for Proclamation, Ecumenism, Dialogue and Mass Media’. Later, it was made an autonomous department with the name ‘Commission for Ecumenism and Dialogue’. The focus of the Commission then included ‘inter-denominational dialogue, inter-religious dialogue and dialogue with non-believers’. http://cbci.in/all-Commissions/Dialogue-Ecumenism.aspx

[3]  மீனாட்சிபுரம் மதம் மாற்றம், பெரிய பிரச்சினையாகியது, எல்லோருக்கும் தெரியவந்தது. அதில் முகமதியர்கள் வளைகுடா பணத்தை உபயோகப்படுத்தி, இந்துக்களை மதம் மாற்றினர்.

கத்தோலிக்க ஆசிரமங்கள்: உள்-கலாச்சாரமயமாக்கல், மதங்களுக்கு இடையிலான உரையாடல், இறையியல் ஒப்பீடுகள் (1)!

May 12, 2015

கத்தோலிக்க ஆசிரமங்கள்: உள்கலாச்சாரமயமாக்கல், மதங்களுக்கு இடையிலான உரையாடல், இறையியல் ஒப்பீடுகள் (1)!

ashram entrance

ashram entrance

பேட் கிரிபித்ஸ் [Bede Griffiths (1906-1993)] என்ற கிருத்துப் பாதிரி, இந்து சாமியார் போல காவியுடை அணிந்து கொண்டு, சச்சிதானந்த ஆசிரமம் என்று தண்ணிர்ப்பள்ளி கிராமத்தில் இருந்தார்[1]. இந்து கோவிலைப் போன்று கட்டி, அதனை சர்ச் போல உபயோகித்து வந்தார். காவி நிறத்தில் அங்கிருந்த கட்டிடங்கள் மற்றும் குடிசைகளின் சுவர்களுக்கு வண்ணம் தீட்டப்பட்டது. அப்பொழுது சிலுவைக்குறியின் மீது ஓம் என்ற ஓங்காரத்தைப் பதித்து, அதுதான் ஏசு, அந்த பிரணவமான ஏசுதான் சிலுவையில் அறையப்பட்டார் என்று விளக்கம் அளித்தார். இருப்பினும் ஓம் / பிரணவம் சிலுவையில் அறையப்பட்டது போன்ற விக்கிரகத்தை கிருத்துவர்கள் இவ்விதமாக உபயோகப்படுத்துவது, அதற்கு திரிபு விளக்கம் கொடுப்பதை, இந்துக்கள் கடுமையாக எதிர்த்தனர். இது 1985களில் பிரச்சினையைக் கிளப்பி, இந்தியன் எக்ஸ்பிரஸ் (சென்னை பதிப்பு) நாளிதழில் “ஆசிரியருக்கு கடிதம்” பகுதியில் பலவிசயங்களை வெளிக்கொணர்ந்தது. இந்துக்கள் மட்டுமல்லாது, கிருத்துவர்களும் அதனை எதிர்த்தனர், அதாவது புரொடெஸ்டென்ட் கிருத்துவர்கள் பலமாக எதிர்த்தனர், ஆசார-அடிப்படைவாத கத்தோலிக்கக் கிருத்துவர்கள், எங்கு தங்கள் மதம் ஒருவேளை நாளடைவில் நீர்த்து, தேய்ந்து, மறைந்து போய் விடுமோ என்று பயந்து எதிர்த்தனர்[2].

So called cosmic OM crucified

So called cosmic OM crucified

1987ல் நடந்த முதல் உரையாடல்[3]: “இந்துயிஸம் டுடே” (Hinduism Today) என்ற பத்திரிக்கையில் “கத்தோலிக்க ஆசிரமங்களை” விமர்சித்து கடிதங்கள் வெளி வந்தன. இவையெல்லாமே அமெரிக்காவில் வாழ்ந்த இந்துக்கள் மற்றும் கத்தோலிக்க சாமியார்கள் ஆதரித்தும்-மறுத்தும் எழுதிய கடிதங்கள் ஆகும். அங்கு பணக்காரர்களாகிய இந்துக்களுக்கு, இதைப்பற்றிய தாக்கம் குறைவாகவே இருந்ததால், சிலர் கிறிஸ்த்துவ ஆசிரமங்களை ஆதரிக்கவும் செய்தனர். இதெல்லாம் சமரசத்தை வளர்க்கும், ஒருவர் மற்றொருவர் மதத்தினைப் புரிந்து கொள்ள முடியும் என்றெல்லாம் வாதிட்டனர். உண்மையில் அங்கு இந்து ஆசிரமங்கள் கூட “சர்ச்சுகள்” என்றுதான் அழைக்கப்பட்டன. மற்றவை மடங்கள் மற்றும் கோவில்கள் என்று அறியப்பட்டன. அமெரிக்கக் கிருத்துவர்களைப் பொறுத்த வரைக்கும், இந்துக்கள் “விக்கிர ஆராதனைக்காரர்கள்” (Idolators) என்று ஏளனமாகவே குறிப்பிடப்பட்டனர். இதை சமத்துவ, சர்வமதம் பேசும் அறிவுஜீவி இந்துக்கள் எதிர்க்கவில்லை. சுவாமி விவேகானந்தர் கொடுத்த வளத்தினைக் கொடுத்து மறுக்கவில்லை. மாறாக சமத்துவத்துடன், சமரசத்துடன், அமெரிக்காவில் தங்களது பிழைப்பு சுமுகமாக நடக்க வேண்டுமே என்று எண்ணத்தில், தங்களை அதற்கேற்ற முறையில் மாற்றிக் கொண்டு வாழ்ந்தனர்.

ashram cosmic cross

ashram cosmic cross

1987ல் நடந்த முதல் இரண்டாவது உரையாடல்[4]: இந்தியன் எக்ஸ்பிரசில் இப்பிரச்சினை விசயமாக பல உரையாடல்கள் நடந்தன. மார்ச்.18 1987 என்று பேட் கிரிபித்ஸ், இங்கிலாந்து இந்தியாவுக்குக் கொடுத்த கொடை என்று புகழ்ந்து, வேய்ன் ராபர்ட் டீஸ்டேல் [Wayne Robert Teadale (1945-2004)] சொன்னது வெளியானது.  அவர் சச்சிதானந்த ஆசிரமத்தைப் புகழ்ந்து எழுதியதை “ஆர்.ஆர்” என்பவர் எழுட்தி பதிப்பித்தார். உடனே, மார்ச்.25, 1987 அன்று எல். ஸ்டீபன் (ஸ்தாபகர் மற்றும் நிர்வாகி, சச்சிதானந்த ஆசிரமம், குளித்தலை) என்பவரின் விளக்கம் வெளியானது.  இருப்பினும் சிலுபவையின் மீது ஓங்காரத்தைப் போட்டதைக் கண்டித்து, சாமி குலந்தைசாமி என்பவர் எழுதிய கடிதம் மார்ச்.30, 1987 அன்று வெளியானது. ஏப்ரல்.10.1987 அன்று இக்னேசியஸ் அப்சலாம், பேட் கிரிபித்ஸை ஆதரித்து எழுதினார். ஜோஸப் புலிகல் என்பவர் ஏப்ரல்.21, 1987 அன்று இத்தகைய, இந்து-கிருத்துவ கலப்பு முறைகள் எல்லாம் ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டவை அல்ல என்று எடுத்துக் காடினார். வேய்ன் ராபர்ட் டீஸ்டேல் ஜூன்1. 1987 அன்று பேட் கிரிபித்ஸை ஆதரித்து எழுதினார். இதகு பதில் அளிக்கும் முறையில் ஜூன்.17, 1987 அன்று சாமி தேவானந்த சரஸ்வதி என்பவர்[5], ஒரு கடிதத்தை எழுதினார். பிறகு பேட் கிரிபித்ஸ் மற்றும் சாமி தேவானந்த சரஸ்வதி இருவரிடையே அக்டோபர் 1987 வரை கடித பரிமாற்றங்கள் ஏற்பட்டன. அடிப்படை கத்தோலிக்கர்கள் இதனை தீவிரமாகக் கண்டித்தனர். அத்தகைய விவரங்களை குலந்தைசாமி புத்தகத்தில் காணலாம்[6].

Henri Le Saux and Jules Monchanin

Henri Le Saux and Jules Monchanin

1989ல் நடந்த மூன்றவது உரையாடல்[7]: இது பிப்ரவரி 13, 1989ம் அன்று இந்தியன் எக்ஸ்பிரசில், கே. வி. ராமகிருஷ்ண ராவ் எழுதிய “சிலுவையில் அறையப்பட்ட ஓம்” என்ற தலைப்பில் வெளியான, கடிதத்தின் மீதான நீண்ட உரையாடல் தொடர்ந்தது. இது ஏப்ரல் 1989 வரை இந்தியன் எக்ஸ்பிரசில் மற்றும் தனிப்பட்ட முறையில் தொடர்ந்தது. இவ்வுரையாடல் மூலம், இப்பிரச்சினை உலகமயமாக்கப்பட்டது எனலாம். ஏனெனில் இப்பிரச்சினைப் பற்றி விவாதிக்கும், எழுதும் கிருத்துவ இறையியல் ஆசிரியர்கள் அதனைக் குறிப்பிட்டு எழுத ஆரம்பித்தார்கள்[8]. இதனை இந்துக்களின், கிருத்துவ மதத்திற்கு எதிரான போக்கு மாதிரி சித்தரிக்கப்பட்டது[9]. ஆனால், அவர்கள், அவ்வாறு இந்துமத சின்னங்கள், கருத்துகள், பண்டிகைகள், சுலோகங்கள் முதலியவற்றை தமது போல மாற்றிக் காட்டிக் கொள்தும், பிரச்சாரம் செய்வதும் சரியா என்பது பற்றி நாணயமாக விவாதிக்கவில்லை.

Wayne Robert Teasdale

Wayne Robert Teasdale

பேட் கிரிபித்ஸ் பிறகு பிரான்சிஸ் சேவியர் குளூனி: 1993 பேட் கிரிபித்ஸ் காலமானது[10] பிறகு, இப்பிரச்சினை அமைதியானது போல இருந்தது. அங்குள்ளவர்கள் இவரை சாமியாராகவே பாவித்தனர். 87 ஆண்டுகள் வாந்த பேட் கிரிபித்ஸ் [1906-1993  (17 December 1906 – 13 May 1993)] அங்கேயே அடக்கம் செய்யப்பட்டார். இதற்குள் பிரான்சிஸ் சேவியர் குளூனி என்பவர் தமிழகத்திற்கு வர ஆரம்பித்தார். இவரும் சொசைடி ஆப் ஜீசஸ் (Society of Jesus) என்ற இயக்கத்தின் சாமியார் ஆவர். இவர் பல வைஷ்ணவர்களுடன் தனது உரையாடலை வைத்துக் கொண்டார். ராமகிருஷ்ண ராவ் வாசித்த, “கிருத்துவர்களின் “உள்-கலாச்சாரமயமாக்கல்” முறைகள்: ராபர்டோ டி நொபிலி முதல் பிரான்சிஸ் குளூனி வரை” என்ற ஆய்வுக்கட்டுரை கிருத்துவர்களிடையே சலசலபை ஏற்படுத்தியது[11]. பிரான்சிஸ் சேவியர் குளூனிக்கு (Francis Xavier Clooney) அதிகமாகவே கோபம் வந்தது. “கிருஸ்டியன் அக்ரெஸன்.காம்” என்ற இணைதளத்தில் கட்டுரை வெளியிடப்பட்டதை அவர் விரும்பவில்ல என்று பிறகு தெரிய வந்தது[12]. அவர் “பிரென்ட் லைனுக்கு”க் கொடுத்த பேட்டியில், அது கிருத்துவர்கள் மீதான தாக்குதல் என்ற முறையில் கருத்தை வெளியிட்டார். அப்பத்திரிக்கையும் அவ்வாறே பேட்டி மற்றும் கட்டுரைக்களை வெளியிட்டது[13].

Clooney-jefferey-kripal-ramakrishna-rao-attack-counter-attack-counter-counter-attack

Clooney-jefferey-kripal-ramakrishna-rao-attack-counter-attack-counter-counter-attack

வாடிகன் கவுன்சில் – II மற்றும் மதங்களுக்கு இடையிலான உரையாடல்:  “உள்-கலாச்சாரமயமாக்கல்” (Inculturation) என்ற கொள்கையுன் படி, கத்தோலிக்கக் கிருத்துவர்கள், வாடிகன் கவுன்சில் – II (Vatican Council – II)க்குப் பிறகு அத்தகைய வேளைகளில் ஈடுபட்டு வந்து கொண்டிருக்கிறார்கள். மதங்களுக்கிடையே உரையாடல் (Inter-faith / religious dialogue) என்றெல்லாம் சோதனைகளை செய்து வருகிறார்கள்[14].  உண்மையில் உரையாடல் என்றால், இருவர் இருக்க வேண்டும். கிருத்துவர் மற்றும் கிருத்துவர் அல்லாதவர், அதாவது, இந்துமதத்துடன் உரையாடல் வைத்துக் கொண்டால், ஒரு கிருத்துவர் மற்றும் ஒரு இந்து இருக்க வேண்டும். ஆனால், நடக்கும் உரையாடல்கள் பெரும்பாலும் ஒருதரப்புடையதாகத்தான் இருந்து வருகிறது. ஒரு கிருத்துவர் இந்துவிடம் வந்து பேசுவார், விவரங்களை கேட்டறிந்து கொள்வார், புத்தகங்கள் மற்ற குறிப்புகளையும் சேகரித்துக் கொள்வார். பிறகு, தான் ஏதோ அவருடன் உரையாடியது போலவும், முடிவில் அந்த இந்து கிருஸ்துவை ஏற்றுக் கொண்டார் அல்லது ஏற்றுக் கொள்ள தயாரக இருந்தார் அல்லது கிருஸ்துவை கடவுளாக மதிக்கிறார் என்று தனது கட்டுரை அல்லது சிறு-குறும்-புத்தகத்தில் முடித்து விடுவார். இன்னும் சொல்லப் போனால், அந்த இந்துவுக்கு, தான் அத்தகைய “உரையாடலில்” ஈடுபட்டார் என்பதே தெரியாது, ஏனெனில் அக்கிருத்துவர் அதனை சொல்வதில்லை. சீசன்பால்கு என்ற ஜெர்மானிய புரெடெஸ்டென்ட் மதப்பரப்பாளி அவ்வாறுதான் தான் இந்துக்களுடன் 300 மாநாடுகளில் விவாதித்தாக எழுதி வைத்தான்.

Bede Ashram - temple - Paul one side.

Bede Ashram – temple – Paul one side.

© வேதபிரகாஷ்

12-05-2015

[1] http://www.bedegriffiths.com/

[2]  விக்டர் குலந்தை நடத்திய “தி லெயிதி” (The Laity, Catholic Journal) என்ற மாதப்பத்திரிக்கையில், அத்தகைய விவரங்களை விளக்கமாகக் காணலாம்.

[3] Sitaram Goel, Catholic Ashrams, Voice of India, New Delhi, 1987, and subsequent enlarged and revisded editions.

[4] Sita Ram Goel, Catholic Ashrams, (Letter published in Indian Express March 28, 1989), Voice of India, New Delhi, 1994, p.161. Also, see here: http://voiceofdharma.com/books/ca/ch14.htm

[5] சாமி தேவானந்த சரஸ்வதி, ஒரு கன்னட நாட்டவர். கடந்த 50 ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக இந்தியாவில் வாழ்ந்து வருகிறார். இந்து மதத்தை ஏற்றுக் கொண்டு, திருமுல்லைவாயில் வைஷ்ணவி தேவி ஆலயத்தின் வளாகத்தில் உள்ள குடிலில் வாந்து வந்தார். இப்பொழுது திருவண்ணாமலையில் வாந்து வருகிறார்.

Canadian author Swami Devananda Saraswati is a Smarta Dashanani sannyasi who took his Vedic initiation from a renowned mahamandaleswar at Prayag in 1977. His purvasrama family were middle class professionals and God-fearing Protestant Christians. He did not complete high school and is self-educated through reading books on all subjects, with a special interest in religion and history. He has travelled extensively in Canada, USA, Europe, North Africa, West Asia and India. His experiences during these wandering years include service in a communist kibbutz during the Six Day War in Israel and some months spent in retreat in a Franciscan hermitage near Assisi, Italy. He has been living in India since 1967. https://in.linkedin.com/in/10008

[6] Swami Kulandaisami, (Victor J. F. Kulandai), The Paganization of the Church in India, “Galilee”, No.6, Nimmo Road, San Thome, Madras, 1988

[7] Sita Ram Goel, Catholic ashrams – Sanyasins or Swindlers, Voice of India, New Delhi, 1988.

[8] Paul M. Colins, Christian Inculturation in India: Liturgy, Worship and Society, Ashgate Publication Limited, London, 2007, p.155.

[9] Collins, Paul M. The Praxis of Inculturation for Mission: Roberto de Nobili’s Example and Legacy, Ecclesiology, Volume 3, Number 3, 2007 , pp. 323-342(20)

[10] http://www.bedegriffiths.com/bede-griffiths/

[11]From De Nobili to Clooney: The Christian methods of Inculturation” at TNHC Mayiladthurai session, many mistook me as a Christian. The paper was presented during the 12th session of Tamilnadu History Congress Mayiladuthurai, Tamilnadu, on 30th October to 2nd October 2005.

[12]  ஜி.பி.ஶ்ரீனிவாசன் என்பவர் அதனை ராமகிருஷ்ண ராவுக்குச் சொல்லாமல், அந்த இணைதளத்தில் போட வைத்தார். மேலும் தனது பெயரையும் கட்டுரை ஆசிரியர் என்று குறிப்பிட்டுக் கொண்டார். இருப்பினும், இதன் மூலமாகவும் “உரையாடல்” தொடர்ந்தது கிருத்துவர்களின் மனப்பாங்கினை அறிந்து கொள்ள உதவியது.

[13] http://www.christianaggression.org/item_display.php?type=ARTICLES&id=1132002640

One Nandagopal R. Menon under “Virtual Assaults” has discussed my paper in his own way in “Frontline” Volume 23 – Issue 03, Feb. 11 – 24, 2006, for more details, see here:

http://www.frontlineonnet.com/fl2303/stories/20060224002009600.htm

[14] Sitaram Goel, History of Hindu-Christian Encounters, Voice of India, New Delhi, 1989