Posts Tagged ‘கரூர்’

கத்தோலிக்க ஆசிரமங்கள்: உள்-கலாச்சாரமயமாக்கல், மதங்களுக்கு இடையிலான உரையாடல், இறையியல் ஒப்பீடுகள் (8)!

May 17, 2015

கத்தோலிக்க ஆசிரமங்கள்: உள்கலாச்சாரமயமாக்கல், மதங்களுக்கு இடையிலான உரையாடல், இறையியல் ஒப்பீடுகள் (8)!

Crusade against Hindus-Inculturation

Crusade against Hindus-Inculturation

உள்கலாச்சாரமயமாக்கல், மதங்களுக்கு இடையிலான உரையாடல், இறையியல் ஒப்பீடுகள் விசயத்தில் வாடிகன் கூறுவது[1]: “இம்மறைகளிலே காணக்கிடக்கின்ற உண்மையானதும் புனிதமானதுமான எதையும் கத்தோலிக்கத் திருச்சபை உதறித் தள்ளுவதில்லை. தன்னுடைய கொள்கைகளிலிருந்து பலவற்றில் வேறுபடினும், மக்கள் யாவர்க்கும் உள்ளொளி ஊட்டும் உண்மையின் ஒளிச் சுடரைப் பலகாலும் காட்டும் வாழ்க்கை நடைமுறை வழிகளையும் சட்டங்களையும் கோட்பாடுகளையும் திருச்சபை உண்மையாகவே மதிக்கிறது. உண்மையிலே, “வழியும் உண்மையும் உயிருமான” (அரு.14:6) கிறிஸ்துவைத்தான் அது அறிவிக்கிறது; என்றும் அறிவிக்கவும் வேண்டும். அவரிடத்தில்தான் மக்கள் மறைவாழ்வின் முழுமையைக் காண்கின்றனர்; அவரிடத்தில்தான் இறைவன் யாவற்றையும் தம்மோடு மீண்டும் உறவுபடுத்தினார். எனவே முன்மதியோடும் பரம அன்போடும் கிறிஸ்தவ விசுவத்திற்கும் வாழ்விற்கும் சான்று பகர்ந்து, கிறிஸ்தவமல்லா மறைகளைச் சார்ந்தவரோடு உரையாடல் நடத்த வேண்டும்; அவர்களோடு ஒத்துழைக்க வேண்டும். இவற்றின் வழியே அவர் தம் ஆன்மீக ஒழுக்க நன்மைகளையும், அவர்களிடையே உள்ள சமூகம், பண்பாடு இவற்றில் காணப்படும் மதிப்பிற்குரிய கூறுகளையும், அறிந்து, காத்து, வளர்க்க வேண்டுமெனத் திருச்சபை தன் மக்களுக்கு அறிவுறுத்துகிறது”.

Using  Swami Vivekananda for propaganda, highly misleading

Using Swami Vivekananda for propaganda, highly misleading

எண் வாடிகன் ஆவணம் கூறுவது அதன் விமர்சனம்
1 இம்மறைகளிலே காணக்கிடக்கின்ற உண்மையானதும் புனிதமானதுமான எதையும் கத்தோலிக்கத் திருச்சபை உதறித் தள்ளுவதில்லை. உண்மையானதும் புனிதமானதுமானவற்றை, கத்தோலிக்கம் ஏதோ அறிந்து கொண்டு சான்றிதழ் கொடுக்கும் அகம்பாவ-ஆணவரீதியில் இருந்த நிலை
2 தன்னுடைய கொள்கைகளிலிருந்து பலவற்றில் வேறுபடினும், மக்கள் யாவர்க்கும் உள்ளொளி ஊட்டும் உண்மையின் ஒளிச் சுடரைப் பலகாலும் காட்டும் வாழ்க்கை நடைமுறை வழிகளையும் சட்டங்களையும் கோட்பாடுகளையும் திருச்சபை உண்மையாகவே மதிக்கிறது. பலவற்றில் வேறுபடினும் என்று ஒப்புக் கொண்டு விட்டு, “திருச்சபை உண்மையாகவே மதிக்கிறது” என்பது இரட்டைவேடத்தைக் காட்டியது. இந்துமதத்தில் உள்ளவை சிறந்தவை என்றா ஏற்றுகொள்ளவேண்டும், அபகரித்து, கிறிஸ்துவுடையது என்று பொய் பேசக்கூடாது.
3 உண்மையிலே, “வழியும் உண்மையும் உயிருமான” (அரு.14:6) கிறிஸ்துவைத்தான் அது அறிவிக்கிறது; என்றும் அறிவிக்கவும் வேண்டும். கிறிஸ்தவத்தில் இல்லாதவை, இந்துமதத்தில் இருக்கும் போது, அவை எப்படி கிறிஸ்துவைத்தான் அது அறிவிக்கிறது, என்று பொய் பேசலாம்; என்றும் அறிவிக்கவும் வேண்டும், என்று திட்டம் போடலாம்?
4 அவரிடத்தில்தான் மக்கள் மறைவாழ்வின் முழுமையைக் காண்கின்றனர்; அவரிடத்தில்தான் இறைவன் யாவற்றையும் தம்மோடு மீண்டும் உறவுபடுத்தினார். இது பொய் மீது, பொய்களை வைத்து, வளர்க்கும் அபாண்ட புளுகு மூட்டையாகிறதே?
5 எனவே முன்மதியோடும் பரம அன்போடும் கிறிஸ்தவ விசுவத்திற்கும் வாழ்விற்கும் சான்று பகர்ந்து, கிறிஸ்தவமல்லா மறைகளைச் சார்ந்தவரோடு உரையாடல் நடத்த வேண்டும்; இப்படி பொய் சொல்லிக் கொண்டு, உரையாடல் நடத்தினால், கேட்கும் கேள்விகளுக்கு பதில் சொல்லாமல், ஓடும் நிலைத்தான் ஏற்படும்.
6 அவர்களோடு ஒத்துழைக்க வேண்டும். ஆமாம், பொய்க்கு ஆதரவாக இருந்தால், ஒத்துழைப்புக் கொடுப்பார்கள் போலும்.
7 இவற்றின் வழியே அவர் தம் ஆன்மீக ஒழுக்க நன்மைகளையும், அவர்களிடையே உள்ள சமூகம், பண்பாடு இவற்றில் காணப்படும் மதிப்பிற்குரிய கூறுகளையும், அறிந்து, காத்து, வளர்க்க வேண்டுமெனத் திருச்சபை தன் மக்களுக்கு அறிவுறுத்துகிறது இதுவரை, கிறிஸ்தவல், இந்தியாவில் அழித்தவை தான் அதிகம், இன்றும் அழித்து வருகின்றது. அந்நிலையில் இத்தகைய அபாண்டமான பொய்களை கூறவேண்டிய அவசியம் என்ன?
One song, many truths

One song, many truths

இந்து மதமும், இந்துமதம் அல்லாத பிற மதங்களும்: கிருத்துவத்திற்கு மூலத்துவம் (Originality), முதலத்துவம் (Primitivity), தனித்தன்மை (Independent unique position) இல்லாததினால், ஒரு தாழ்வு மனப்பாங்கோடு, மற்ற மதங்களின் மீது தீவிரமான தாக்குதல், ஆக்கிரமிப்பு, அபகரிப்பு போன்ற செயல்களில் அதிகமகவே ஈடுபட்டு வந்துள்ளது. கிருத்துவமதம், இடைக்காலத்தில் தான் ஓரளவிற்கு சித்தாந்தங்களை எல்லாம் கூட்டி, சேர்த்து, கழித்து, ஒருவழியாக மதமாக உருவாக்கம் அடைந்தது. முகமதியம் வன்முறை மூலம் பிரபலமடைந்த நிலையைக் கண்டு, தானும் அதே வழியில் இறங்கியது. இரண்டு மதங்களும் சண்டையிட்டுக் கொண்டன. போர், வன்முறை கொலைகள், முதலியவற்றால் அமைதி, சாந்தம், நிம்மதி, ஆன்மீகம், அருள், முதலியவை வரவில்லை. மதநம்பிக்கையில் என்றுமே எதேச்சாதிகாரம், காலனிய அடக்குமுறைகள், முதலாளித்துவம், சர்வாதிகாரம், முதலிய கொள்கைகளுடன் செயல்பட முடியாது. ஆனால், சண்டை-சச்சரவு இல்லாமல், இன்னொரு மதம் எல்லா உலகத்தில் இடங்களிளும் பரவியிருந்தது கண்டு திகைத்து விட்டனர். ஆக பொருட்கள், சேவைகள் மட்டுமல்ல, மற்ற மதம் பற்றிய விசயங்களும் அங்கிருந்துதான் வருகின்றன என்று அறிந்து கொண்டனர். அதுதான் இந்துமதம் என்றறிந்த போது, அதன் மீது தாக்குதல்கள் ஆரம்பித்தன. ஜைனம், பௌத்தம் மற்றும் சீக்கியம், இந்துமதத்திலிருந்து தோன்றியதால், பாரம்பரியம், பண்பாடு, கலாச்சாரம், நாகரிக போன்ற காரணிகளால் வேறுபடவில்லை. ஆனால், அடக்குமுறைகளினால் உள்ளே வந்த முகமதியம் மற்றும் கிருத்துவம் மக்களிடையே செல்வாக்குப் பெறமுடியவில்லை.

Jesus picture in Toronto RKM Mutt

Jesus picture in Toronto RKM Mutt

இல்லாதவர்கள் தாம்,வைருப்பவர்களிடம் கையேந்த வேண்டும்: கிருத்துவமதமே ஒரு மதம் இல்லை, ஏனெனில், அது பற்பல மத நம்பிக்கைகளின் தொகுப்பு ஆகும். பல்வேறு கலாச்சாரங்கள், பண்பாடுகள், பாரம்பரியங்கள், நாகரிகங்களை எல்லாவற்றையும், அபகரித்துக் கொண்டு, எல்லாவற்றிலும் கொஞ்சம்-கொஞ்சம் கடன் வாங்கிக் கொண்டு, சேர்த்து வளர்ந்த மதம் ஆதலால், மூலத்துவம், முதலத்துவம், தனித்துவம் முதலியவற்றை அதில் எதிர்பார்க்க முடியாது. எனவே பலவற்றிலிருந்து பெற்ற ஒன்று பலவாகவே பிரிந்து போவதில் வியப்பிலை. அதனால் தான், கிருத்துவத்தில் இன்று பல்லாயிரக்கணக்கில் மதப்பிரிவுகள் (denominations), இறையியல் கோஷ்டிகள் (Theological divisions) மற்றும் வகுப்புவாதக் குழுக்கள் (Sectarian groups) இருகின்றன. அதாவது, இல்லாமல் கடன் / தானம் வாங்கி ஆரம்பித்தது அவ்வாறே பிரிந்து விட்டது. இல்லாதவர்கள் தாம், இருப்பவர்களிடம் கையேந்த வேண்டும். எப்பொழுது, உரையாடல் என்று இறங்கி விட்டார்களோ, அப்பொழுதே, அவர்களிடம் சரக்கு, சிறப்பான விசயம், முதலியவை இல்லை என்று தெரிகிறது. எனவே, பிச்சையெடுப்பவர், கையேந்திக் கொண்டு, பவ்யமாகத்தான், வந்து கேட்டுப் பெற்றுக் கொள்ளவேண்டும். ஆனால், அதிகாரத் தோரணையில் செயல்பட முடியாது. கிருத்துவ மதம் சரித்திர ரீதியிலாக புதிய மதம் என்றதால், ஆரம்பத்திலிருந்தே, ஏற்கெபனவே இருந்த மதங்களிலிருந்து உள்ளவற்றை அபகரித்து, தனதாக்கிக் கொண்டு, பல உருவங்களில் உருவெடுத்து, 13-14ம் நாற்றாண்டுகளில் ஒரு நிலையை அடந்தது.

இந்தியத்துவம் மற்றும் இந்துத்துவம்: உலகத்திலேயே, இந்து மதத்திற்கு மட்டும் தான், எல்லாமே ஒரே இடத்தில் இருக்கின்றன. அதாவது, அந்த இடத்தில் தோன்றியதால், அந்த பாரம்பரியம், கலாச்சாரம் முதலிய காரணிகளுடன் சேர்ந்து வளர்ந்து, வாழ்ந்து, தொடர்ந்திருப்பதால், எல்லாமே அங்கேயே அடங்கிவிடுகின்றன. தத்துவம், இறையியல், ஆன்மீகம், தர்க்கம் மற்றும் கலை, விஞ்ஞான, தொழிற்நுட்பங்களும் அந்நம்பிக்கையாளர்களுடன் பின்னிப் பிணைந்துள்ளன. பல்லாயியக் கணக்கான வருட மாறுதல்கள் இருந்தாலும், இன்றும் அவர்கள், ஒரு பகுதியிலிருந்து, இன்னொருப் பகுதிக்குச் சென்றால், அங்குள்ள ஒற்றுமைகளை காணமுடிகிறது. என்னத்தான், மேலே புதியபூச்சு பூசப்பட்டிருந்தாலும், உள்ளே இருக்கும் இந்தியத்துவம் வெளிப்படுகிறது. எப்படி பலதரப்பட்ட இந்திய நாட்டியமுறைகளில், வெவ்வேறு சங்கீத பாரம்பரியங்களில், பேசும் பலமொழிகளில் ஒற்றுமைக் காணப்படுகிறாதோ, அடிப்படையிலான ஒற்றுமையுள்ளதோ, அதே போல உணவு, உடை, இருப்பிடம் முதலியவற்றில் அத்தகைய ஒற்றுமைகள் உள்ளதை மக்கள் சொல்லாமலேயே அறிந்து கொள்கிறார்கள் அதுதான், இந்தியநாட்டின் சிறந்தத்தன்மை. ஆனால், இப்பொழுது இந்தியத்துவம் மற்றும் இந்துத்துவம் என்று பேசி குழப்பப் பார்கிறார்கள். நாட்டியம் மற்றும் தேசியம் என்று பேசி பிரிவினைக்கு வித்திடுகிறார்கள்.

ஒரே கடவுளாக இருக்கும் ஆண்டவர் ஏன் விசுவாசிகளைக் காப்பாற்றுவடில்லை?: கிருத்துவர்களின் உள்-கலாச்சாரமயமாக்கல், மதங்களுக்கு இடையிலான உரையாடல், இறையியல் ஒப்பீடுகள் விவகாரங்களில், அவர்கள் என்ன தத்துவம் பேசினாலும், திட்டம் போட்டு வேலைசெய்தாலும், சகோதரத்துவம், மனித உரிமைகள் என்றெல்லாம் பாட்டு பாடினாலும் முடிவில் மதம் மாற்றம் தான் என்று வருகிறது. அதில் அவர்களுக்கு இடைக்காலத்தில் கிடைத்த வெற்றி, இப்பொழுது கிடைப்பதில்லை. அப்பொழுது, மக்களிடையே கிருத்து மிஷினரிகளின் திட்டம், மதமாற்றம் முதலியவற்றைப் பற்றிய விழிப்புணர்ச்சி இருந்ததில்லை. இன்று ஓரளவு ஊடகங்கள் மக்களை இண்மைப்பதால், விசயங்கள், ஓரளவிற்கு மக்களைச் சென்றடைகின்றன. தொடர்ந்து, நெத சித்தாந்தவாதியோ, மதவாதியோ, அரசியல்வாதியோ மக்களை, நம்பிக்கையாளர்களை, விசுவாசிகளை ஏமாற்றிக் கொண்டிருக்க முடியாது. கடவுளை மாற்றுவதால் என்ன பலன், மத்தை மாற்றுவதால் என்ன பலன்? என்ற கேள்விகளை எழுப்புகிறார்கள். கடவுள் ஒருவரே என்றால், அந்த கடவுளின் பெயரை வைத்துக் கொண்டு, ஏன் கிருத்துவர்கள் மற்றும் முகமதியர் ஒருவருக்கொருவர் சண்டை-போர்களில் அடித்துக் கொன்று கொண்டார்கள், பிறகு தத்தம்மக்குள் பிரிவுகளை வைத்துக் கொண்டு அவ்வாறே செய்து வந்து கொண்டிருக்கின்றனர் என்ற கேள்விகளும் எழுகின்றன. அதாவது ஜெஹோவா கிருத்துவர்களையும் மற்றும் அல்லா முகமதியர்களையும் அமைதியாக என் வாழவைக்கவில்லை,ஏன்பது வினோதமாக உள்ளது. தங்களையே காத்துக் கொள்ள முடியாத இவர்கள், மற்றவர்களை எப்படி காக்கப் போகிறார்கள்? அவரவர் நம்பிக்கையாளர்களைக் காக்காத அல்லா மற்றும் ஜேஹோவா எப்படி மற்றவர்களைக் காக்கப் போகிறார்? என்று ஜென்டல்கள், காபிர்கள் கேட்க ஆரம்பித்து விட்டார்கள்.

© வேதபிரகாஷ்

17-05-2015

[1]  புனித சின்னப்பர், இரண்டாம் வத்திக்கான் பொதுச்சங்கம் அருளிய ஏடுகள், குருத்துவக் கல்லூரி, திருச்சி, 1967, ப.670-671.

கத்தோலிக்க ஆசிரமங்கள்: உள்-கலாச்சாரமயமாக்கல், மதங்களுக்கு இடையிலான உரையாடல், இறையியல் ஒப்பீடுகள் (4)!

May 16, 2015

கத்தோலிக்க ஆசிரமங்கள்: உள்கலாச்சாரமயமாக்கல், மதங்களுக்கு இடையிலான உரையாடல், இறையியல் ஒப்பீடுகள் (4)!

March 21, 1950. Inauguration of Saccidananda Ashram at Shantivanam. Henri Le Saux

March 21, 1950. Inauguration of Saccidananda Ashram at Shantivanam. Henri Le Saux

பேட் கிரிபித்ஸைப் போல மற்றவர்களைப் பற்றியும் இங்கு அறிந்து கொள்ள வேண்டிய கட்டாயம் உள்ளது. பிரான்ஸுக்கும் இவர்களுக்கும் தொடர்பு இருக்கிறது. கத்தோலிக்க ஆசிரமங்களை உண்டாக்குவது, கிருத்துவ சாமியார்கள், இந்து சாமியார்களைப் போன்று காவியாடை அணிவது, ஆச்சிரமங்களில் வாழ்வது, தாவர-சைவ உணவை உண்பது, சர்ச்சுகளை கோவில் போல கட்டுவது, இந்து பண்டிகைகளைக் கொண்டாடுவது, முதலிய செயல்களில் ஈடுபட்டது. கத்தோலிக்கர்களாக இருந்தாலும், புரொடெஸ்டென்டுகளின் ஆதரவு இருந்தது வியப்பாக உள்ளது. எந்த நாட்டவர் சம்பந்தப்பட்டிருக்கிறார்கள் என்ற குழப்பத்தை ஏற்படுத்த அல்லது சட்டப்பிரச்சினையிலிருந்து தப்பித்துக்கொள்ள இவ்வாறு செய்கிறார்களா என்று தெரியவில்லை. பெயர்கள் மாறுபடினும், நாடுகள் வேறுபடினும் அவர்களது எண்ணம், வாடிகன் கவுன்சில்-II திட்டத்தை நிறைவேற்றுவதில் தான் இருந்தது என்பது திட்டவட்டமாகத் தெரிகிறது.

Bed Griffiths books

Bed Griffiths books

பரமருப்யானந்த [Jules Monchanin (1895-1957)]: ஜூல்ஸ் மோன்சானின் என்ற பிரெஞ்சு கத்தோலிக்கர், தண்ணீர்ப்பள்ளியில் 1938ல் ஒரு ஆசிரமத்தை நிறுவினார்[1] என்று ஒரு குறிப்பு கூறுகிறது. இன்னொரு குறிப்பின் படி, இவர் இந்தியாவுக்கு 1939ல் வந்தார் என்றுள்ளது. அந்த ஆசிரமம் தான் பிறகு சச்சிதானந்த ஆசிரமம் என்று மாறியது என்று கூறப்பட்டது. 1939-1949 காலத்தில் திருச்சி டையோசிஸில் பாதிரியாராக இருந்தார். இந்துமதம் ஏதோ சீரழிந்த நிலையில் இருந்தது என்றும், அதனை காப்பாற்றத்தான், இவர் இந்தியாவுக்கு வந்தார் என்றெல்லாம் இப்பொழுது எழுதி வருகிறார்கள்[2]. ஆனால், வாடிகன் கவுன்சில்-II – படி தான், இவர் செயல்பட்டார் என்பதை ஒப்புக்கொள்கிறார்கள். அதன்படிதான், இவர் பல இந்து யோகிகள் முதலியவர்களைச் சந்தித்துப் பேசினார், உரையாடினார், புண்ணியக்ஷேத்திரங்களுக்குச் சென்றார் என்றெல்லாம் இவரைப்பற்றிய விவரங்கள் கூறுகின்றன. இவர் செப்டம்பர் 1957ல் இவர் பிரான்சுக்குச் சென்றதும், அங்கு அக்டோபர் 1957ல் காலமானார்[3].

Henri Le Saux and Jules Monchanin

Henri Le Saux and Jules Monchanin

அபிஷிக்தானந்த (Henri Le Saux 1910-1973): ஹென்றி லெ சாக்ஸ் என்பவர் 1948ல் இந்தியாவிற்கு வந்த ஒரு பிரெஞ்சு கத்தோலிக்கர். முதலில் ஆகஸ்ட் 15, 1948 அன்று கொழும்பு வந்தடைந்து, அங்கிருந்து, குளித்தலைக்கு வந்து அங்கிருந்த ஜூல்ஸ் மோன்சானின் என்ற பாதிரியுடன் சேர்ந்து கொண்டார். 1950ல் இவர் சச்சிதானந்த ஆசிரமத்தை ஆரம்பித்தார், அதாவது, முறைப்படி அப்பொழுது துவக்கி வைக்கப்பட்டது. அப்பொழுதுதான் தன் பெயரை அபிஷிக்தானந்த என்று மாற்றிக் கொண்டார். மே 15 முதல் 20 ஜூன் வரை 1969ல் பெங்களூரில் நடந்த மாநாட்டில் கலந்து கொண்டார். உள்-கலாச்சாரமயமாக்கல், மதங்களுக்கு இடையிலான உரையாடல், மற்றும் இறையியல் ஒப்பீடுகள் பற்றி தனது வாழ்நாளை செலவிட்டார் எனலாம். 1973ல் இந்தூரில் இருதய நோயினால் காலமானார்.

D S Amalorpavadass

D S Amalorpavadass

டி. எஸ். அமலோர்பவதாஸ் (1932-1999): டி. எஸ். அமலோர்பவதாஸ், கார்டினல் லூர்துசாமியின் தம்பி. இவர் பிரான்ஸுக்குச் சென்று படித்து வந்ததும் அக்டோபர் 1966ல் தேசிய பைபிள், தர்க்க மற்றும் கிரியை மையம் [National Biblical, Catechetical[4], and Liturgical[5] Centre (NBCLC)] என்பதனை ஆரம்பித்தார். 1979ல் மைசூர் பல்கலைக்கழகத்தில், கிருத்துவப் படிப்பிற்கு ஒரு துறையை ஏற்படுத்தினார். 1980ல் இந்தியாவிலேயே முதன் முதலாக கிருத்துவப் படிப்புகளுக்கான ஒரு தனிப்பிரிவே உண்டாக்கப்பட்டது. அஞ்சலி ஆசிரமம் என்றதையும் ஆரம்பித்தார். இவர் செய்து வந்த இந்துமதக் கலப்புகளை, சில காத்தோலிக்கர்கள் எதிர்த்தனர், நீதிமன்றத்தில் வழக்குத் தொடுத்தனர். இதனால், சர்ச்சைகள் ஏற்பட்டன. 1978ம் ஆண்டு செப்டம்பர் 19 முதல் டிசம்பர் 8 வரை பத்தாவது தீவிர பயிற்சி வகுப்பு நடந்தது பற்றி புகார்கள் கூறப்பட்டன. உடலுறவு பற்றி வெளிப்படையாக விவாதிக்கப்பட்டது, ஊக்குவிக்கப்பட்டது, இதனால், பங்கு கொண்ட இளைஞர்களில் சிலர் ஜோடியாக இருந்தனர், வெளியேசென்றனர் என்று எடுத்துக் காட்டப்பட்டது[6]. மே.25 1990 அன்று மைசூரிலிருந்து, பெங்களூருக்கு காரில் சென்று கொண்டிருந்தபோது, விபத்தில் பரிதாபகரமாக உயிரிழந்தார்.

Acharya Francis

Acharya Francis

ஆச்சார்ய பிரான்சிஸ் (1912-2002): பிரான்சிஸ் ஆச்சார்ய எனப்படுகின்ற ஜான் ரிச்சர்ட் மஹீ [John Richard Mahieu, 1912-2002] என்ற பெல்ஜியத்தைச் சேர்ந்த கத்தோலிக்க பாதிரி, ஜூலை.12, 1955 அன்று பாம்பேக்கு வந்தபோது, அபிஷிக்தானந்தா (டாம் ஹென்றி லெ சாக்ஸ்) வரவேற்றாராம். இவர் சாந்திவனத்தில் ஓராண்டு இருந்து தங்கி, ஜூல்ஸ் மோன்சானின் மற்றும் டாம் ஹென்றி லெ சாக்ஸ் முதலியோருடன் கத்தோலிக்க ஆசிரமம் உருவாக்குவது பற்றி பேசினர். அதன்படியே நவம்பர் 1956ல் கேரளாவுக்கு ஜான் ரிச்சர்ட் மஹீ புறப்பட்டார்.  திருவல்லாவின் பிஷப் ஜக்காரியா மார் அதனசியாஸ் [Zacharias Mar Athanasios] என்பவர் தான் இவரை, ஆசிரமம் துவங்க அழைத்தாராம். இதற்குள், பேட் கிரிபித்ஸ் அங்கு வந்து சேர்ந்தார். இரண்டு பேரும் சேர்ந்து டிசம்பர்.1 1956 அன்று கிறிஸ்திய சந்நியாச சமாஜ, குரிசமல ஆசிரமத்திற்கு, திருவல்லாவில் உள்ள சைரோ மலங்காரா கத்தோலிக்க சர்ச் வளாகத்தில் அடிக்கல் நாட்டினர். மார்ச்.20, 1988 அன்று 88 ஏக்கர் நிலத்தை வாங்கினர். ஆகஸ்ட்.6, 1958 அன்று இந்திய பிரஜை உரிமை பெற்றார். இருபது ஆண்டுகள் பேட் கிரிபித்ஸ் அங்கு வேலை செய்த பிறகு, 1978ல் சச்சிதானந்த ஆசிரமித்திற்கு வருகிறார்.

Caridnal_Lourdusamy

Caridnal_Lourdusamy

துரைசாமி சைமன் லூர்துசாமி (Duraisamy Simon Lourdusamy 1924-2014): வாடிகன் கவுன்சில் திட்டங்களை இந்தியாவில் நிறைவேற்றுவதில் முக்கியப்பக்கு வகித்தவர். நவம்பர் 1964ல் நடந்த வாடிகன் கவுன்சில் கூட்டங்களில் கலந்து கொண்டவர். தேசிய பைபிள், தர்க்க மற்றும் கிரியை மையம் (NBCLC) நிறுவி அதன் தலைவராக இருந்தார். அமலோர்பவ தாஸ் இவரின் தம்பி. கத்தோலிக்க பிஷப் மாநாட்டுக் கூட்டங்களில் பங்கு கொண்டு, உள்-கலாச்சாரமயமாக்கல், மதங்களுக்கு இடையிலான உரையாடல், மற்றும் இறையியல் ஒப்பீடுகள் பற்றி பல திட்டங்களை வகுத்தார். போப் ஜான் பால் II கூட ஆப்பிரிக்கா, ஆசியா மற்றும் தென்கிழக்காசிய நாடுகள் விஜயத்தின் போது கூட இருந்தார்.

அசைவ ஏசுவும், சைவ கிறிஸ்துவும்: பிண்ட, அண்ட, பேரண்ட விளக்கங்களைக் கொடுக்க முயன்ற (Cosmic Christ, Son of God, Son of Man) கிருத்துவ இறையியல் அறிவுஜீவிகள், குறிப்பாக பேட் கிரிபித்ஸ்[7], இந்துக்களுக்கு ஒரு சாத்துவீகமான ஏசுகிறிஸ்துவை சித்தரித்துக் காட்ட முயன்றனர். சரித்திர ரீதியில் ஏசு, கிறிஸ்து மற்றும் ஏசு கிறிஸ்து இல்லை என்றாலும், அந்த கட்டுக்கதை பாத்திரத்தை, பலவாறு –

  1. யோகி, யோகேஸ்வரன்,
  2. பாம்பு படுகையின் கீழே உட்கார்ந்திருப்பது,
  3. நடராஜரைப் போல ஆடும் தோற்றம்,
  4. பிரம்மனைப் போறு நான்கு தலைகளுடன் இருப்பது,
  5. விஷ்ணுவைப் போல நான்கு கைகளுடன் இருப்பது

என்று இந்துக்களுக்குச் சித்தரித்துக் காட்டினர். ஆனால், சடங்குகள், கிரியைகள் மற்றும் பண்டிகைகளை விளக்கும் போது, உண்மையினை சொல்லமுடியாமல் திக்குமுக்காடிப் போய், வெலவெலத்து விட்டனர் என்றே சொல்லலாம். குறிப்பாக யுகாரிஸ்ட் (Eucharist) என்பது பலி, திருப்பலி, பலிப்பூசை என்றெல்லாம் அழைக்கப்படுகின்ற சடங்கினை விவரிக்கத் தயங்குகின்றனர். தமிழ் விகிபீடியா சொதப்பலாக இதற்கு விளக்கம் அளித்துள்ளது[8]. “திருப்பலியில் ஒப்புக்கொடுக்கப்படுகின்ற அப்பமும், இரசமும் உண்மையாகவே, அருளடையாள முறையில் இயேசுவின் உடலாக, இரத்தமாக மாறுகின்றன என்பது அச்சபைகளின் கோட்பாடு”, என்றதை ஒப்புக்கொண்டு, “லூதரன் சபை, தென்னிந்திய திருச்சபை போன்ற புராட்டஸ்தாந்து பிரிவு சபைகள் நற்கருணைக் கொண்டாட்டத்தைப்பலி” (sacrifice) என்று கருதுவதைவிடதிருவிருந்து” (communion) என்று கருதவேண்டும் என்னும் கொள்கையைக் கொண்டுள்ளன”, என்று சொல்கிறது. அதாவது அவை ஏன் கத்தோலிக்க நம்பிக்கைக்கு எதிராக இருக்கின்றன என்பதனை விளக்கவில்லை. மேலும், அத்தகைய நம்பிக்கையே பைபிளுக்கு எதிரான விளக்கம் ஆகும்[9].

© வேதபிரகாஷ்

16-05-2015

[1] Father Jules Monchanin (who chose to call himself Swami Paramarubyananda), (April 10, 1895 in Fleurie, Rhône – October 10, 1957 in Paris) was a French Catholic priest, monk and hermit. He was an ardent proponent of Hindu-Christian interfaith dialogue. He is known for the being one of the “Trinity from Tannirpalli” along with Le Saux, and Griffiths who were the co-founders of Saccidananda Ashram (also called Shantivanam), an ashram founded in the village of Tannirpalli in Tamil Nadu in 1938. http://en.wikipedia.org/wiki/Jules_Monchanin

[2] http://themathesontrust.org/papers/comparativereligion/Hindu-Christian%20Encounter.pdf

[3]   In 1939, Fr. Jules Monchanin (1895-1957) arrived in India from France. From 1939-1949 he served as a parish priest in numerous parishes in the diocese of Trichy, Tamil Nadu. Henri le Saux arrived in Trichy in 1948 and in 1950 the two priests established Saccidananda Ashram. Monchanin remained at the Ashram until serious illness caused him to return to France in September 1957; he died one month later.

http://oblatesofshantivanam.yolasite.com/tributes-to-fr-jules-monchanin.php

[4] Catechetical = relating to religious instruction given in preparation for Christian baptism or confirmation.  “instruction by word of mouth”, relating to religious teaching by means of questions and answers.

[5] Liturgical = Liturgy (Greek: λειτουργία) is the customary public worship done by a specific religious group, according to its particular beliefs, customs and traditions.

[6] Letter of Fr T. J. Chako, Assistant Director, Pastoral Training Centre, P.B.No.10, Impal, Manipur. Apendix – VII, pp.246-255. J. F.  Victor, The Paganization of the Church in India, Madras.

[7] http://www.patheos.com/blogs/christpathseminar/2013/06/teachings-of-the-cosmic-christ-from-fr-bede-griffiths/

[8] http://ta.wikipedia.org/wiki/%E0%AE%A4%E0%AE%BF%E0%AE%B0%E0%AF%81%E0%AE%AA%E0%AF%8D%E0%AE%AA%E0%AE%B2%E0%AE%BF_(%E0%AE%B5%E0%AE%B4%E0%AE%BF%E0%AE%AA%E0%AE%BE%E0%AE%9F%E0%AF%81)

[9] Then Jesus said unto them, Verily, verily, I say unto you, Except ye eat the flesh of the Son of man, and drink his blood, ye have no life in you. Whoso eateth my flesh, and drinketh my blood, hath eternal life; and I will raise him up at the last day. For my flesh is meat indeed, and my blood is drink indeed. (John 6:53-55)

கத்தோலிக்க ஆசிரமங்கள்: உள்-கலாச்சாரமயமாக்கல், மதங்களுக்கு இடையிலான உரையாடல், இறையியல் ஒப்பீடுகள் (2)!

May 12, 2015

கத்தோலிக்க ஆசிரமங்கள்: உள்கலாச்சாரமயமாக்கல், மதங்களுக்கு இடையிலான உரையாடல், இறையியல் ஒப்பீடுகள் (2)!

vatican council II

vatican council II

கிருத்துவமதம், மற்ற மதங்களில் உள்ள நல்ல விசயங்களை விடாது: கிருத்துவமதம், மற்ற மதங்களில் உள்ள நல்ல விசயங்களை விடாது, அவற்றை எடுத்துக் கொள்ளும் என்ற விதத்தில், அவர்களது வாதம் இருந்தது[1]. மற்ற மதங்களில் உள்ள நல்லவை மற்றும் புனிதமானவற்றை கத்தோலிக்க மதம் மறுக்காது. பல விதங்களில் வேறுபட்டிருந்தாலும், உண்மையுடன் மனிதர்களுக்கு ஞானத்தை அளிப்பதாக இருந்தால், அத்தகைய தத்துவ-ஞானங்களை விசுவாசத்துடன் மதிக்கிறது என்ற பீடிகையுடன் தனது திட்டத்தை அறிவித்தது. அதாவது, மத-யதேச்சதிகாரம் கொண்ட முறையில், அகம்பாவத்துடன் அத்தகைய வாதத்தினை வைத்துள்ளது தெரிந்தது. மற்ற மதங்களில் நல்லது இருக்கின்றன, எனும்போது, கிருத்துவமதத்தில் அவை இல்லை என்றாகிறது. பிறகு, உண்மைகள் எந்த மதத்தில் இருக்கின்றனவோ, அம்மதத்தைப் பாராட்ட வேண்டும், போற்ற வேண்டும், மாறாக, இந்துமதநூல்களை ஆராய்ச்சி செய்துவிட்டு, இந்துக்கள் நம்பும் “பரப்பிரம்மம்” தான் ஏசு, “மறைந்துள்ள கிறிஸ்து” என்றெல்லாம் விளக்கம் கொடுப்பதிலிருந்து, அவர்களது மதமாற்றம் திட்டம் தான் வெளிப்படுகிறது.

Bede Ashram - temple - Peter one side

Bede Ashram – temple – Peter one side

இறையியல் திரிபுவாதங்கள்: மேலும், இங்கு ஒரே ஒர் உதாரணம் கொடுக்கலாம். விக்டர் குலந்தை என்ற கத்தோலிக்க அடிப்படைவாத, மதவாத கிருத்துவர் தமது நூலில், சிவன் பார்வதியைப் புணரும் போது, வெளிப்பட்ட சப்தம் தான் ஓம் என்று விளக்கம் அளித்துள்ளார். பிறகு அந்த சப்தம் தான், ஜான் குறிப்பிட்ட ஓம் என்ற வார்த்தை, அந்த வார்த்தைதான், மாமிசம் ஆனது, அதுதான் ஏசு என்று பேட் கிரிபித் போன்றவர்கள் எப்படி விளக்கம் கொடுக்கிறார்கள் என்று தெரியவில்லை. கிருத்துவ நம்பிக்கையின் படி, ஜேஹோவாவின் ஆவி (Holy spirit) மேரியின் மீது வந்திறங்கி, அவளது கருப்பையில் நுழைந்ததால், அதிசயமாக, யாருடைய ஆணின் புணர்ச்சி இல்லாமலேயே கருவுற்று ஏசுவைப் பெற்றேடுத்தாள் என்றுதான் உள்ளது. இதனை “பரிசுத்தமான கருவுற்றத் தன்மை” [இம்மாகுலேட் கன்சப்ஸன், Immaculate conception] என்று அபாரமாகப் புகழ்கிறார்கள். இதனை மறுப்பவன் கிருத்துவன் ஆகமாட்டான்.

Bede Ashram - temple - Benedinct another side

Bede Ashram – temple – Benedinct another side

மோசடி உரையாடல்களும், ஆதாரங்களை அழித்தலும், கட்டுக்கதைகளை உருவாக்குதலும்: மேலும் கடந்த 300 ஆண்டுகளில் அவர்களது செயல்கள் இந்து மதத்தினை மதித்தாக இல்லை. பெஸ்கி (Beschi) என்ற பாதிரி, சிவப்பிரகாசர் (1680-1746) இயற்றிய “ஏசுமதநிராகரணம்” மற்றும் “ஏசுமதகண்டனம்” போன்ற நூல்களை, வலுக்கட்டாயமாகக் கைப்பற்றி எரித்துவிட்டான்[2]. எஞ்சியுள்ள சில பாடல்களிலிருந்தே, அவர் கிருத்துவமத்தை எந்த விதத்தில் மறுத்திருந்தார் என்று தெரிகிறது[3]. அதாவது, கிருத்துவர்கள் விசயம் தெரிந்தவர்களிடம் தங்களது உரையாடல்களை வைத்துக் கொள்ள மட்டார்கள் என்றாகிறது. போர்ச்சுகீசியர் திருமலைக் கோவிலை கொள்ளையடிக்கத் திட்டமிட்டனர், ஆனால், ராமராயர் அவர்களது சதிதிட்டத்தை முறியடித்துவிட்டார். ஆனால், ராபர்டோ டி நொபிலி வந்து, மதுரை மீனாட்சி அம்மன் கோவில் முன்பு சர்ச்சாக இருந்தது, ஆனால், இந்துக்கள் அதனை கோவிலாக மாற்றிவிட்டனர் என்று கட்டிவிட்ட கதையினை இன்றும் கிருத்துவர்கள் நம்பிக்கொண்டிருக்கிறார்கள். அக்கட்டுக்கதையினை பரப்பி வருகிறார்கள்[4].

Deivanayagam, Johnson, Basakara dos, Devalkaa, Alva edison, Sameul

Deivanayagam, Johnson, Basakara dos, Devalkaa, Alva edison, Sameul

மற்ற பேராசிரியர்கள், அறிவிஜீவிகள், மேதாவிகள், பண்டிதர்கள், சாஸ்திரிகள் என்று சொல்லிக் கொள்ளும் கிருத்துவர்கள் – ஜான் சாமுவேல், மைக்கேல் அமலதாஸ், எம். தெய்வநாயகம், மைக்கேல் பாரடே, அலெக்ஸ்சாண்டர் ஹாரிஸ், நீனான் போன்றோர் – விடாமல் அதைப் போன்ற கட்டுக்கதைகளை சிறிதும் வெட்கமில்லாம் பரப்பி வருகின்றனர்[5]. இவ்வாறு அவர்களது “உரையாடல்கள்” மோசடிகளாக இருக்கின்றன. மேலும், விசயம் தெரிந்த இந்துக்கள் கிருத்துவத்திலுள்ள மடத்தனமான விசயங்களை எடுத்திக் காட்டினால், அத்தகைய ஆதாரங்களை அழித்து விடுகிறார்கள். அவற்றிற்கு மாறான, மக்களை ஏமாற்ற, திசைத்திருப்ப புதிய கட்டுக்கதைகளை உருவாக்குகிறார்கள். இதுதான் அவர்களது “உரையாடல்” நிலைப்பாடாக இருந்து வருகிறது.

Ave maria - Hinduized statue

Ave maria – Hinduized statue

இந்துமத ஆராய்ச்சி, இந்துவிரோத போக்கு, அவதூறான பிரச்சாரம், கிருத்துவ மிஷனரிகளின் கேவலமான முறை: ஐரோப்பியர் காலத்தில் ஆரம்பித்து வைக்கப்பட்ட ஆராய்ச்சி எப்பொழுதும் இந்துமதம், இந்து கடவுளர், வேதங்கள், வழிபாடு முயற்சிகள், நம்பிக்கைகள் என அனைவற்றையும் தாறுமாறாக புரிந்து கொண்டு அவற்ற தூஷித்து வந்துள்ள நிலையாக உள்ளது. பிறகு அதே தோரணையில் அவர்களது கலை, கட்டிடங்கள், விஞ்ஞானம், தொழிற்நுட்பம் போன்றவையும் கேவலமாகச் சித்தரிக்கப்பட்டது[6]. இந்துக்களை எப்பொழுதுமே அநாகரிகமானவர்கள், காட்டுமிராண்டிகள், ஜென்டுகள், நம்பிக்கையில்லாதவர்கள், விக்கிர ஆராதனையாளர்கள், பாவிகள், விதவைகளை எரிப்பவர்கள், சூத்திரர்களைக் கொடுமைப் படுத்துகிறவர்கள், தேர்த் திருவிழாவில் ரதத்தின் முன்பாக விழுந்து தற்கொலை செய்து கொள்பவர்கள் என்றெல்லாம் ஏளனம் செய்து எழுதி வைத்தனர்[7]. பிறகு வந்த இந்தியவியல் ஆராய்ச்சியாளர்கள் மற்றும் கிருத்துவ மிஷனரிகளும் அவற்றையே திரும்ப-திரும்ப எழுதி வைத்தனர். இன்றும் எல்லாவிதமான கிருத்துவ மிஷனரிகளும் அப்படியே எழுதி வருகின்றனர். இதுதான் அவர்களது “உரையாடல்”களின் லட்சணம்.

Bede Ashram - reconstructed temple

Bede Ashram – reconstructed temple

2010ல் தினமலரின் விளக்கம் பாராட்டுவதாக உள்ளது: கரூர் அருகே 60 ஆண்டுக்கு முன் மதமாற்ற நோக்கத்தில் உருவான ஒரு மடம், தற்போது மத நல்லிணக்கம் மூலம் அமைதிக்கு வழிகாணும் இடமாக மாறிவிட்டது[8] என்று ஆரம்பித்துள்ளது. இயற்கை சூழல் நிறைந்த காவிரி கரையில், அமைதி நாடிவரும் வெளிநாட்டினரை கவரும் சுற்றுலாத் தலமாகவும் மாறி வருகிறது. கரூர் மாவட்டம், குளித்தலை அருகே ராஜேந்திரம் பஞ்சாயத்துக்கு உட்பட்டது தண்ணீர்பள்ளி. கரூர் – திருச்சி தேசிய நெடுஞ்சாலை அருகே அமைந்துள்ள இவ்வூரில் காவிரி கரையில் சாந்திவனம் ஆசிரமம் அமைந்துள்ளது. ஃபிரான்ஸை சேர்ந்த பாதிரியார்கள் ஜூலியஸ் மோன்சானே, அபிசிக் ஆனந்தா இருவரும் சேர்ந்து 1950ல் மடத்தை துவக்கினர்[9]. மதமாற்றும் நோக்கத்தில் மடம் துவங்கப்பட்டாலும், இங்குள்ள ஆன்மிகம் மற்றும் கலாச்சாரத்தில் நாட்டமடைந்து அமைதிக்கு வழிதேடும் மடமாக மாறிவிட்டது. சாந்திவனத்துக்கு வெளிநாட்டினர் வருகை குறிப்பிட்ட காலங்களில் அதிகம் உள்ளது. இயற்கை சூழலுடன் கூடிய 15 ஏக்கர் தோட்டத்தில் தங்குவதற்கான 50க்கு மேற்பட்ட குடில் அமைக்கப்பட்டுள்ளது. தென்னை, வாழை, பலா, மா என கனி மரங்கள் இங்கு பந்தலாக நிற்கிறது. இங்கு வளரும் 40க்கு மேற்பட்ட பசுக்களுக்கு தேவையான புல் மற்றும் தீவனம் இவ்வளாகத்தில் உற்பத்தி செய்யப்படுகிறது. புதுச்சேரிக்கு அடுத்து இங்குதான் இயற்கை எழில்சார்ந்த பகுதியில் ஒரு ஆசிரிமம் அமைந்துள்ளது.

Bede Ashram - temple - Peter

Bede Ashram – temple – Peter

மூன்று மதமுறைகள் பின்பற்றப் படுவது: இங்குள்ள கோவிலில் முறைப்படி தினசரி மூன்றுமுறை வழிபாடு நடக்கிறது. பிரம்மனை பிரதிபலிக்கும் வகையில் நான்கு முனிவர்கள் நான்கு திசைநோக்கி முதுகு ஒட்டிய நிலையில் அமர்ந்துள்ள ஒரு சிற்பமும் தியான மண்டபம் நடுவில் உள்ளது. இந்து, கிறிஸ்துவம், முஸ்லிம் முறைகளை பின்பற்றி சர்வ மத ஐக்கியமாக வழிபாடு நடக்கிறது. கோவில் சிற்பங்களும் மும்மத இணக்கத்தை வலியுறுத்தும் வகையில் சச்சிதானந்தா ஆஸ்ரமத்தில் அமைந்துள்ளது. சுற்றியுள்ள கிராமத்தில் அடிப்படை வசதிக்கு உதவி, குடிநீர் வசதி, சிறுதொழில் உதவி செய்யப்படுகிறது. சாந்திவனம் சார்பில் ஒரு முதியோர் காப்பகம், ஒரு குழந்தைப்பள்ளி நடத்தப்படுகிறது. ஜனவரி முதல் மார்ச் மற்றும் நவம்பர், டிசம்பரில் வெளிநாட்டினர் இங்கு வருகின்றனர். இவர்களுக்கு உணவு, வழிபாடு வசதி, யோகா மையம், நூலகம் உள்ளிட்ட வசதி செய்துதரப்படுகிறது. தற்போது 60ம் ஆண்டில் அடியெடுத்து வைத்துள்ள சாந்திவனம், தொடர்ந்து அமைதிக்கு வழிகாணும் இடமாக மாறி வருகிறது[10].

Bede Ashram - library

Bede Ashram – library

© வேதபிரகாஷ்

12-05-2015

[1]  “The Catholic Church rejects nothing that is true and holy in these religions. She regards with sincere reverence those ways of conduct and of life, those precepts and teachings which, though differing in many aspects from the ones she holds and sets forth, nonetheless often reflect a ray of that Truth which enlightens all men”, Nostra Aetate, 2.

http://www.vatican.va/roman_curia/congregations/cfaith/cti_documents/rc_cti_1988_fede-inculturazione_en.html

[2] S. Somasundara Desikar, Tamil Pulavar Varalaru – Padinezham Nutrandu (Tamil – The History of Tamil Poets – 17th Century), Madras, 1939, p.174.

[3] Sivaprakasar was a Shaivite saint-poet, who composed two works “Yesumathanirakaranam” (The Total Rejection of the religion of Jesus) and “Yesumathakandanam” (The Refutation and Condemnation of the Religion of Jesus). As four or five poems survived and they very strongly refute and reject the religion of Jesus, it can be inferred that the works must have been very critical about the Christianity.

[4] Vincent Cronin,  A Pearl to India – The Life of Roberto de Nobili, Rupert Hart-Davis, London, 1959.

[5] John Samuel, Michael Amaladoss, M. Deivanayakam, Michael Faraday, Alexander Harris, Ninan, and host of Christian professors, church historians and others have been engaged in such propagandist work. To push the Christian chronology in India to the first centuries, they bring the “myth of doubting Thomas” in their discourses. Without any shame they fabricate ‘evidence’ to support such baseless fables.

[6] Their studies and research started attacking the Hindu tradition with disparagement of Hindu manners and customs, denigration of Gods and Goddesses, blaspheming of Indian scriptures, belittling of Indian arts and sciences. Suppressing these facts, they started writing against the Hindus.

  1. V. Ramakrishna Rao, Christian-Vaishnavite Dialogue: A critical Study, to appear in a book Inculturation and Dialogue in India by the Christian Missionaries, New Delhi.

[7] Thus, the Hindus have been mentioned as barbarians, non-believers, heathens, gentoos, idolaters, sinners, killers of widows, oppressors and suppressors of women and Sudras and so on.

[8] தினமலர், சாந்திவனம் மடத்தின் நோக்கம் அமைதி, அக்டோபர்.14, 2010: 02:39.

[9] ஜூலியஸ் மோன்சானே 1938ல் இந்த ஆசிரமத்தை ஆரம்பித்தார் என்று விகிபிடியா கூறுகிறது.

[10] http://www.dinamalar.com/news_detail.asp?id=106125&Print=1

கத்தோலிக்க ஆசிரமங்கள்: உள்-கலாச்சாரமயமாக்கல், மதங்களுக்கு இடையிலான உரையாடல், இறையியல் ஒப்பீடுகள் (1)!

May 12, 2015

கத்தோலிக்க ஆசிரமங்கள்: உள்கலாச்சாரமயமாக்கல், மதங்களுக்கு இடையிலான உரையாடல், இறையியல் ஒப்பீடுகள் (1)!

ashram entrance

ashram entrance

பேட் கிரிபித்ஸ் [Bede Griffiths (1906-1993)] என்ற கிருத்துப் பாதிரி, இந்து சாமியார் போல காவியுடை அணிந்து கொண்டு, சச்சிதானந்த ஆசிரமம் என்று தண்ணிர்ப்பள்ளி கிராமத்தில் இருந்தார்[1]. இந்து கோவிலைப் போன்று கட்டி, அதனை சர்ச் போல உபயோகித்து வந்தார். காவி நிறத்தில் அங்கிருந்த கட்டிடங்கள் மற்றும் குடிசைகளின் சுவர்களுக்கு வண்ணம் தீட்டப்பட்டது. அப்பொழுது சிலுவைக்குறியின் மீது ஓம் என்ற ஓங்காரத்தைப் பதித்து, அதுதான் ஏசு, அந்த பிரணவமான ஏசுதான் சிலுவையில் அறையப்பட்டார் என்று விளக்கம் அளித்தார். இருப்பினும் ஓம் / பிரணவம் சிலுவையில் அறையப்பட்டது போன்ற விக்கிரகத்தை கிருத்துவர்கள் இவ்விதமாக உபயோகப்படுத்துவது, அதற்கு திரிபு விளக்கம் கொடுப்பதை, இந்துக்கள் கடுமையாக எதிர்த்தனர். இது 1985களில் பிரச்சினையைக் கிளப்பி, இந்தியன் எக்ஸ்பிரஸ் (சென்னை பதிப்பு) நாளிதழில் “ஆசிரியருக்கு கடிதம்” பகுதியில் பலவிசயங்களை வெளிக்கொணர்ந்தது. இந்துக்கள் மட்டுமல்லாது, கிருத்துவர்களும் அதனை எதிர்த்தனர், அதாவது புரொடெஸ்டென்ட் கிருத்துவர்கள் பலமாக எதிர்த்தனர், ஆசார-அடிப்படைவாத கத்தோலிக்கக் கிருத்துவர்கள், எங்கு தங்கள் மதம் ஒருவேளை நாளடைவில் நீர்த்து, தேய்ந்து, மறைந்து போய் விடுமோ என்று பயந்து எதிர்த்தனர்[2].

So called cosmic OM crucified

So called cosmic OM crucified

1987ல் நடந்த முதல் உரையாடல்[3]: “இந்துயிஸம் டுடே” (Hinduism Today) என்ற பத்திரிக்கையில் “கத்தோலிக்க ஆசிரமங்களை” விமர்சித்து கடிதங்கள் வெளி வந்தன. இவையெல்லாமே அமெரிக்காவில் வாழ்ந்த இந்துக்கள் மற்றும் கத்தோலிக்க சாமியார்கள் ஆதரித்தும்-மறுத்தும் எழுதிய கடிதங்கள் ஆகும். அங்கு பணக்காரர்களாகிய இந்துக்களுக்கு, இதைப்பற்றிய தாக்கம் குறைவாகவே இருந்ததால், சிலர் கிறிஸ்த்துவ ஆசிரமங்களை ஆதரிக்கவும் செய்தனர். இதெல்லாம் சமரசத்தை வளர்க்கும், ஒருவர் மற்றொருவர் மதத்தினைப் புரிந்து கொள்ள முடியும் என்றெல்லாம் வாதிட்டனர். உண்மையில் அங்கு இந்து ஆசிரமங்கள் கூட “சர்ச்சுகள்” என்றுதான் அழைக்கப்பட்டன. மற்றவை மடங்கள் மற்றும் கோவில்கள் என்று அறியப்பட்டன. அமெரிக்கக் கிருத்துவர்களைப் பொறுத்த வரைக்கும், இந்துக்கள் “விக்கிர ஆராதனைக்காரர்கள்” (Idolators) என்று ஏளனமாகவே குறிப்பிடப்பட்டனர். இதை சமத்துவ, சர்வமதம் பேசும் அறிவுஜீவி இந்துக்கள் எதிர்க்கவில்லை. சுவாமி விவேகானந்தர் கொடுத்த வளத்தினைக் கொடுத்து மறுக்கவில்லை. மாறாக சமத்துவத்துடன், சமரசத்துடன், அமெரிக்காவில் தங்களது பிழைப்பு சுமுகமாக நடக்க வேண்டுமே என்று எண்ணத்தில், தங்களை அதற்கேற்ற முறையில் மாற்றிக் கொண்டு வாழ்ந்தனர்.

ashram cosmic cross

ashram cosmic cross

1987ல் நடந்த முதல் இரண்டாவது உரையாடல்[4]: இந்தியன் எக்ஸ்பிரசில் இப்பிரச்சினை விசயமாக பல உரையாடல்கள் நடந்தன. மார்ச்.18 1987 என்று பேட் கிரிபித்ஸ், இங்கிலாந்து இந்தியாவுக்குக் கொடுத்த கொடை என்று புகழ்ந்து, வேய்ன் ராபர்ட் டீஸ்டேல் [Wayne Robert Teadale (1945-2004)] சொன்னது வெளியானது.  அவர் சச்சிதானந்த ஆசிரமத்தைப் புகழ்ந்து எழுதியதை “ஆர்.ஆர்” என்பவர் எழுட்தி பதிப்பித்தார். உடனே, மார்ச்.25, 1987 அன்று எல். ஸ்டீபன் (ஸ்தாபகர் மற்றும் நிர்வாகி, சச்சிதானந்த ஆசிரமம், குளித்தலை) என்பவரின் விளக்கம் வெளியானது.  இருப்பினும் சிலுபவையின் மீது ஓங்காரத்தைப் போட்டதைக் கண்டித்து, சாமி குலந்தைசாமி என்பவர் எழுதிய கடிதம் மார்ச்.30, 1987 அன்று வெளியானது. ஏப்ரல்.10.1987 அன்று இக்னேசியஸ் அப்சலாம், பேட் கிரிபித்ஸை ஆதரித்து எழுதினார். ஜோஸப் புலிகல் என்பவர் ஏப்ரல்.21, 1987 அன்று இத்தகைய, இந்து-கிருத்துவ கலப்பு முறைகள் எல்லாம் ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டவை அல்ல என்று எடுத்துக் காடினார். வேய்ன் ராபர்ட் டீஸ்டேல் ஜூன்1. 1987 அன்று பேட் கிரிபித்ஸை ஆதரித்து எழுதினார். இதகு பதில் அளிக்கும் முறையில் ஜூன்.17, 1987 அன்று சாமி தேவானந்த சரஸ்வதி என்பவர்[5], ஒரு கடிதத்தை எழுதினார். பிறகு பேட் கிரிபித்ஸ் மற்றும் சாமி தேவானந்த சரஸ்வதி இருவரிடையே அக்டோபர் 1987 வரை கடித பரிமாற்றங்கள் ஏற்பட்டன. அடிப்படை கத்தோலிக்கர்கள் இதனை தீவிரமாகக் கண்டித்தனர். அத்தகைய விவரங்களை குலந்தைசாமி புத்தகத்தில் காணலாம்[6].

Henri Le Saux and Jules Monchanin

Henri Le Saux and Jules Monchanin

1989ல் நடந்த மூன்றவது உரையாடல்[7]: இது பிப்ரவரி 13, 1989ம் அன்று இந்தியன் எக்ஸ்பிரசில், கே. வி. ராமகிருஷ்ண ராவ் எழுதிய “சிலுவையில் அறையப்பட்ட ஓம்” என்ற தலைப்பில் வெளியான, கடிதத்தின் மீதான நீண்ட உரையாடல் தொடர்ந்தது. இது ஏப்ரல் 1989 வரை இந்தியன் எக்ஸ்பிரசில் மற்றும் தனிப்பட்ட முறையில் தொடர்ந்தது. இவ்வுரையாடல் மூலம், இப்பிரச்சினை உலகமயமாக்கப்பட்டது எனலாம். ஏனெனில் இப்பிரச்சினைப் பற்றி விவாதிக்கும், எழுதும் கிருத்துவ இறையியல் ஆசிரியர்கள் அதனைக் குறிப்பிட்டு எழுத ஆரம்பித்தார்கள்[8]. இதனை இந்துக்களின், கிருத்துவ மதத்திற்கு எதிரான போக்கு மாதிரி சித்தரிக்கப்பட்டது[9]. ஆனால், அவர்கள், அவ்வாறு இந்துமத சின்னங்கள், கருத்துகள், பண்டிகைகள், சுலோகங்கள் முதலியவற்றை தமது போல மாற்றிக் காட்டிக் கொள்தும், பிரச்சாரம் செய்வதும் சரியா என்பது பற்றி நாணயமாக விவாதிக்கவில்லை.

Wayne Robert Teasdale

Wayne Robert Teasdale

பேட் கிரிபித்ஸ் பிறகு பிரான்சிஸ் சேவியர் குளூனி: 1993 பேட் கிரிபித்ஸ் காலமானது[10] பிறகு, இப்பிரச்சினை அமைதியானது போல இருந்தது. அங்குள்ளவர்கள் இவரை சாமியாராகவே பாவித்தனர். 87 ஆண்டுகள் வாந்த பேட் கிரிபித்ஸ் [1906-1993  (17 December 1906 – 13 May 1993)] அங்கேயே அடக்கம் செய்யப்பட்டார். இதற்குள் பிரான்சிஸ் சேவியர் குளூனி என்பவர் தமிழகத்திற்கு வர ஆரம்பித்தார். இவரும் சொசைடி ஆப் ஜீசஸ் (Society of Jesus) என்ற இயக்கத்தின் சாமியார் ஆவர். இவர் பல வைஷ்ணவர்களுடன் தனது உரையாடலை வைத்துக் கொண்டார். ராமகிருஷ்ண ராவ் வாசித்த, “கிருத்துவர்களின் “உள்-கலாச்சாரமயமாக்கல்” முறைகள்: ராபர்டோ டி நொபிலி முதல் பிரான்சிஸ் குளூனி வரை” என்ற ஆய்வுக்கட்டுரை கிருத்துவர்களிடையே சலசலபை ஏற்படுத்தியது[11]. பிரான்சிஸ் சேவியர் குளூனிக்கு (Francis Xavier Clooney) அதிகமாகவே கோபம் வந்தது. “கிருஸ்டியன் அக்ரெஸன்.காம்” என்ற இணைதளத்தில் கட்டுரை வெளியிடப்பட்டதை அவர் விரும்பவில்ல என்று பிறகு தெரிய வந்தது[12]. அவர் “பிரென்ட் லைனுக்கு”க் கொடுத்த பேட்டியில், அது கிருத்துவர்கள் மீதான தாக்குதல் என்ற முறையில் கருத்தை வெளியிட்டார். அப்பத்திரிக்கையும் அவ்வாறே பேட்டி மற்றும் கட்டுரைக்களை வெளியிட்டது[13].

Clooney-jefferey-kripal-ramakrishna-rao-attack-counter-attack-counter-counter-attack

Clooney-jefferey-kripal-ramakrishna-rao-attack-counter-attack-counter-counter-attack

வாடிகன் கவுன்சில் – II மற்றும் மதங்களுக்கு இடையிலான உரையாடல்:  “உள்-கலாச்சாரமயமாக்கல்” (Inculturation) என்ற கொள்கையுன் படி, கத்தோலிக்கக் கிருத்துவர்கள், வாடிகன் கவுன்சில் – II (Vatican Council – II)க்குப் பிறகு அத்தகைய வேளைகளில் ஈடுபட்டு வந்து கொண்டிருக்கிறார்கள். மதங்களுக்கிடையே உரையாடல் (Inter-faith / religious dialogue) என்றெல்லாம் சோதனைகளை செய்து வருகிறார்கள்[14].  உண்மையில் உரையாடல் என்றால், இருவர் இருக்க வேண்டும். கிருத்துவர் மற்றும் கிருத்துவர் அல்லாதவர், அதாவது, இந்துமதத்துடன் உரையாடல் வைத்துக் கொண்டால், ஒரு கிருத்துவர் மற்றும் ஒரு இந்து இருக்க வேண்டும். ஆனால், நடக்கும் உரையாடல்கள் பெரும்பாலும் ஒருதரப்புடையதாகத்தான் இருந்து வருகிறது. ஒரு கிருத்துவர் இந்துவிடம் வந்து பேசுவார், விவரங்களை கேட்டறிந்து கொள்வார், புத்தகங்கள் மற்ற குறிப்புகளையும் சேகரித்துக் கொள்வார். பிறகு, தான் ஏதோ அவருடன் உரையாடியது போலவும், முடிவில் அந்த இந்து கிருஸ்துவை ஏற்றுக் கொண்டார் அல்லது ஏற்றுக் கொள்ள தயாரக இருந்தார் அல்லது கிருஸ்துவை கடவுளாக மதிக்கிறார் என்று தனது கட்டுரை அல்லது சிறு-குறும்-புத்தகத்தில் முடித்து விடுவார். இன்னும் சொல்லப் போனால், அந்த இந்துவுக்கு, தான் அத்தகைய “உரையாடலில்” ஈடுபட்டார் என்பதே தெரியாது, ஏனெனில் அக்கிருத்துவர் அதனை சொல்வதில்லை. சீசன்பால்கு என்ற ஜெர்மானிய புரெடெஸ்டென்ட் மதப்பரப்பாளி அவ்வாறுதான் தான் இந்துக்களுடன் 300 மாநாடுகளில் விவாதித்தாக எழுதி வைத்தான்.

Bede Ashram - temple - Paul one side.

Bede Ashram – temple – Paul one side.

© வேதபிரகாஷ்

12-05-2015

[1] http://www.bedegriffiths.com/

[2]  விக்டர் குலந்தை நடத்திய “தி லெயிதி” (The Laity, Catholic Journal) என்ற மாதப்பத்திரிக்கையில், அத்தகைய விவரங்களை விளக்கமாகக் காணலாம்.

[3] Sitaram Goel, Catholic Ashrams, Voice of India, New Delhi, 1987, and subsequent enlarged and revisded editions.

[4] Sita Ram Goel, Catholic Ashrams, (Letter published in Indian Express March 28, 1989), Voice of India, New Delhi, 1994, p.161. Also, see here: http://voiceofdharma.com/books/ca/ch14.htm

[5] சாமி தேவானந்த சரஸ்வதி, ஒரு கன்னட நாட்டவர். கடந்த 50 ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக இந்தியாவில் வாழ்ந்து வருகிறார். இந்து மதத்தை ஏற்றுக் கொண்டு, திருமுல்லைவாயில் வைஷ்ணவி தேவி ஆலயத்தின் வளாகத்தில் உள்ள குடிலில் வாந்து வந்தார். இப்பொழுது திருவண்ணாமலையில் வாந்து வருகிறார்.

Canadian author Swami Devananda Saraswati is a Smarta Dashanani sannyasi who took his Vedic initiation from a renowned mahamandaleswar at Prayag in 1977. His purvasrama family were middle class professionals and God-fearing Protestant Christians. He did not complete high school and is self-educated through reading books on all subjects, with a special interest in religion and history. He has travelled extensively in Canada, USA, Europe, North Africa, West Asia and India. His experiences during these wandering years include service in a communist kibbutz during the Six Day War in Israel and some months spent in retreat in a Franciscan hermitage near Assisi, Italy. He has been living in India since 1967. https://in.linkedin.com/in/10008

[6] Swami Kulandaisami, (Victor J. F. Kulandai), The Paganization of the Church in India, “Galilee”, No.6, Nimmo Road, San Thome, Madras, 1988

[7] Sita Ram Goel, Catholic ashrams – Sanyasins or Swindlers, Voice of India, New Delhi, 1988.

[8] Paul M. Colins, Christian Inculturation in India: Liturgy, Worship and Society, Ashgate Publication Limited, London, 2007, p.155.

[9] Collins, Paul M. The Praxis of Inculturation for Mission: Roberto de Nobili’s Example and Legacy, Ecclesiology, Volume 3, Number 3, 2007 , pp. 323-342(20)

[10] http://www.bedegriffiths.com/bede-griffiths/

[11]From De Nobili to Clooney: The Christian methods of Inculturation” at TNHC Mayiladthurai session, many mistook me as a Christian. The paper was presented during the 12th session of Tamilnadu History Congress Mayiladuthurai, Tamilnadu, on 30th October to 2nd October 2005.

[12]  ஜி.பி.ஶ்ரீனிவாசன் என்பவர் அதனை ராமகிருஷ்ண ராவுக்குச் சொல்லாமல், அந்த இணைதளத்தில் போட வைத்தார். மேலும் தனது பெயரையும் கட்டுரை ஆசிரியர் என்று குறிப்பிட்டுக் கொண்டார். இருப்பினும், இதன் மூலமாகவும் “உரையாடல்” தொடர்ந்தது கிருத்துவர்களின் மனப்பாங்கினை அறிந்து கொள்ள உதவியது.

[13] http://www.christianaggression.org/item_display.php?type=ARTICLES&id=1132002640

One Nandagopal R. Menon under “Virtual Assaults” has discussed my paper in his own way in “Frontline” Volume 23 – Issue 03, Feb. 11 – 24, 2006, for more details, see here:

http://www.frontlineonnet.com/fl2303/stories/20060224002009600.htm

[14] Sitaram Goel, History of Hindu-Christian Encounters, Voice of India, New Delhi, 1989