Archive for the ‘லீலா சாம்சன்’ Category

நித்யானந்தாவும், லீலா சாம்ஸனும்: பதவியேற்றம், பதவியிறக்கம் – கலாச்சார-மத சம்பந்தமான நிறுவனங்களில் நியமனங்கள்-சர்ச்சைகள்!

May 2, 2012

நித்யானந்தாவும், லீலா சாம்ஸனும்: பதவியேற்றம், பதவியிறக்கம் – கலாச்சார-மத சம்பந்தமான நிறுவனங்களில் நியமனங்கள்-சர்ச்சைகள்!

கலாச்சார நிறுவனங்களில் அரசு நியமனம்: ஒரு முஸ்லீம் அல்லது கிருத்துவ நிறுவனத்தில் ஒரு இந்து எப்பொழுதும் நிர்வாகியாக, தலைவராக, ஆளுனராக நியமிக்கப்படுவதில்லை. அவ்வாறு நினைப்பதே தவறானது, பாவமானது ஏன் மாபெரும் குற்றமாகக் கருதப் படுகிறது. ஸ்ரீ ஆதிசங்கரர் சமஸ்கிருத பல்கலைகழகத்திற்கு, முஸ்லீம், நாத்திகர், கம்யூனிஸ்ட் என்று பலர் துணைவேந்தர்களாக நியமிக்கப் படுகின்றனர். முஸ்லீம் அல்லது கிருத்துவ சார்புடைய பல்கலைக்கழகத்திற்கு ஒரு இந்து துணைவேந்தராக முடியாது. சோனியா மெய்னோ ஒரு கத்தோலிக்க எதேச்சதிகாரி என்பதால், பல குறிப்பிட்ட பதவிகளில் கிருத்துவர்கள் நியமிக்கப் பட்டுள்ளார்கள் என்பது தெரிந்த விஷயமே. அம்பிகா சோனி என்று வலம் வரும் அமைச்சரே கிருத்துவர் தாம். இது கூட பலருக்கு தெரியாது. மேலும் அவர்கள் “உள்கலாச்சாரமயமாக்கல்” என்ற கொள்கையைப் பின்பற்றுவதால், கிருத்துவர்களாக மாறினாலும், இந்துக்களைப் போலவே பெயர்களை தொடர்ந்து வைத்துக் கொண்டு, உடை-அலங்காரம் செய்துகொண்டு உலா வருகிறார்கள்.

லீலா சாம்ஸன் கலாச்சேத்திரத்தின் இயக்குனராக நியமிக்கப் பட்டார்: லீலா சாம்ஸன் என்ற கிருத்துவ நாடகி கலாச்சேத்திரத்தின் இயக்குனராக 2005ல் நியமிக்கப் பட்டார். அப்பொழுது அவர் கிருத்துவர் என்று யாரும் எண்ணவில்லை. லீலா சாம்ஸன் சந்தேகமில்லாமல் நிச்சயமாக ஒரு திறமைமிக்க நர்த்தகிதான். ஆனால், அவர் கலாசேத்திராவின் இயக்குனராக பதவியேற்றபோது, யாரும் அவரது நடனத்திறமையில் எந்த மாற்று-எதிர்க்கருத்தையோ கொண்டிருக்கவில்லை. ஆனால், சிறிது சிறிதாக அவர் ஏற்படுத்திய மாற்றங்கள் அல்லது மாறுதல்கள், நிச்சயமாக சிலரின் மனங்களில் கேள்விகளை எழுப்பின. இப்பொழுது கூட இந்தியன் எக்ஸ்பிரஸில், லீலா சாம்ஸனை ஆதரித்து இப்படி ஒரு கருத்து மானினி சட்டர்ஜி என்ற பெண்மணியால் பதிவுசெய்யப்பட்டுள்ளது[1].

Attack on Leela SamsonLeela Samson, famous Bharatanatyam dancer and current head of the prestigious Kalakshetra Foundation in Chennai, is the target of a vicious attack this week. According to writer P. Deivamuthu, the Mumbai-based editor of Hindu Voice, Samson “has destroyed the values for which this institution stands for and is still continuing the destruction in a subtle way.

Her alleged crimes include a “disdain” for idol worship, removal of Vinayaka idols for which regular poojas used to be conducted by students, discouragement of prayers within Kalakshetra, and setting up a movie club “which has completely spoilt the gurukulam atmosphere of this traditional institution.” She is also accused of planning to demolish the temple structure of the Kalakshetra Auditorium[2] “under the pretext of modernising it”, removing religious symbols which earlier adorned the certificates issued by the institution, and removing earlier restrictions and “thus encouraging the meeting of boys and girls in any hostel room at any time of the day and night.”

There is no mention of the fact that Leela Samson is herself an illustrious alumnus of the institution[3]. Instead, the author says “members of the performing arts world outside Kalakshetra Foundation and members of the Hindu community should initiate an action immediately to stop the planned destruction of a glorious institution teaching and nurturing the ancient traditions of Sanatana Dharma.”

உபி தேர்தலில் இருந்து ஆரம்பித்து, பி.ஜே.பியின் வரும் தேர்தல் யுக்தி என்று விவரித்து லீலா சாம்ஸனில் வந்து முடிக்கிறார் அந்த பெண்மணி.

ஊடகக்காரர்களின் பாரபட்ச, நடுநிலைமையற்ற கருத்துகள்-எழுத்துகள்: எனவே, இதைப் பற்றி அலச வேண்டியுள்ளது. துரதிருஷ்டவசமாக ஊடகத்துறையில் உள்ளவர்களில் பெரும்பாலானவர்கள் மேற்கத்தைய கலாச்சாரத்தில் ஊன்றியிருக்கிறார்கள் அல்லது சித்தாந்தங்களில் கட்டுண்டுக் கிடக்கிறார்கள். இந்த நாட்டின் கலாச்சாரம், பாரம்பரியம், நாகரிகம், தொன்மை முதலிய விஷயங்களில் உண்மைக்குப் புறம்பான பல கருத்துகளைக் கொண்டிருக்கிறார்கள். குறிப்பாக இந்து மதத்தைப் பற்றி பல தவறுதலான, எதிர்மறையான எண்ணங்களைக் கொண்டிருக்கிறார்கள். அதனால். இந்து மதம், இந்துக்கள் என்றாலே அவர்களுக்கு, அவையெல்லாம் ஏதோ ஆர்.எஸ்.எஸ், பி,ஜே.பி விவகாரங்களைப் போல சித்திரிக்கிறார்கள் அல்லது அவ்வாறே முடிவாக எடுத்துக் கொள்கிறார்கள். மற்றவர்கள் இந்துக்களின் பிரச்சினைகளை அலசினாலோ, விமர்சித்தாலோ, அல்லது இந்துக்களின் உரிமைகள் பற்றி பேசுவது-எழுதுவது செய்தாலோ அவ்வாறே முத்திரைக் குத்துகிறார்கள். இதனால், பல இந்துக்கள், நமக்கேன் இந்த வம்பு என்று சும்மா இருந்துவிடுகிறார்கள்; சில அதிகபிரங்கி இந்துக்கள் மற்றவர்களின் நல்லபெயர் வாங்கிக் கொள்ளவேண்டும் என்பதற்காக இந்து-விரோத கருத்துகளை, விமர்சனங்களையும் செய்து வருகிறார்கள், இரண்டுமே இந்துமதத்திற்கு சாதகமானவை அல்ல என்று அவர்கள் புரிந்து கொள்ள வேண்டும். லீலா சாம்ஸன் விவகாரத்தில் இது அதிகமாகவே வெளிப்பட்டுள்ளன.

லீலா சாம்ஸன் யார்? ஏனிந்த சச்சை? லீலா சாம்ஸன் பெஞ்சமின் அப்ரஹாம் சாம்ஸன் என்ற யூதமத ராணுவ அதிகாரிக்கும், லைலா என்ற இந்திய கத்தோலிக்கப் பெண்மணிக்கும் 1951ல் பிறந்தார். பேட்டிகளில் தனது தந்தையார் இரண்டாயிரம் வருடங்களுக்கு இந்தியாவிற்கு வந்த பெனி-இஸ்ரவேலர்களுடைய பரம்பரையைச் சேர்ந்தர் என்று கூறி பெருமைப் பட்டுக்கொள்கிறார் (My father was part of the Bene-Israelites who came to India two millennia ago[4]). என்னுடைய பெயர் யூதமதத்தினுடையதாக இருக்கிறது, ஆனால் பழக்க-வழக்கங்களில் நானொரு கத்தோலிக்கப் பெண்மணி, இருப்பினும் நடைமுறையில் இந்து என்றும் சொல்லிக் கொள்கிறார் (“I’m Jewish by name. I’m Catholic by habit. I’m Hindu by practice.”). பி.ஏ பட்டம் பெற்று ருக்மணி அருந்தேல் கீழ் பரத நாட்டியம் கற்றார்[5].  ஹில்லரி கிளிண்டன் இந்தியாவிற்கு வந்தபோது, இவரை சந்தித்துள்ளார். மேற்கத்தையபாணியில் அவரது வருகையை இவ்வாறு சித்தரிக்கப் பட்டுள்ளது[6].

அதில் பரதநாட்டியம் ஏதோ கேவலமானது என்றும், அதனை உய்க்கவந்தவர்களே இந்த லீலா தாம்ஸன் போன்றவர்கள் என்று விவரிக்கப்பட்டுள்ளது வேடிக்கையாக இருக்கிறது. பரதநாட்டியம் கீழ்த்தரமானது மற்றும் ஆபாசமானது என்றிருந்தபோதுதான், ருக்மணி இதனை குருகுல சம்பிரதாயத்தில் பிரமலமாக்கி, சமூகத்தில் ஏற்புடையதாக்கினார். அதுமட்டுமல்லாது, அருண்டேல் என்ற ஆங்கிலேயரை மணந்து கொண்டு, சம்பிரதாயத்தை உடைத்தெரிந்தார். Interestingly, decades ago, Chennai’s orthodox community shunned this institution that is praised today as an upholder of Tamil art and culture—and where visiting dignitaries are taken to showcase the best of the arts. Its founder Rukmini Devi Arundale faced immense social pressure in the 1930s when she learnt Bharatanatyam, which was considered a lowly and vulgar art form by the upper classes. Despite the opposition, she learnt dance from Devadasi women or temple dancers and set up the Kalakshetra Foundation in 1936, which embraced the gurukul system that allowed students to stay on campus and learn the art form. Arundale, who also broke convention by marrying a Britisher, George Arundale, finally did succeed in making Bharatanatyam socially acceptable.

Rani David laid down facts and demonstrated that Christianity existed along with Bharatanatyam and Sanga Thamizh, but history lost in time has given Christianity a western outlook[7].

அவர் செய்த மாற்றங்கள் என்று விவாதிக்கப்பட்டவை[8]:

  1. கணேசன் / விநாயகரின் விக்கிரகத்தை அகற்றினார்[9].
  2. அதனை மாணவர்கள் வழிபடுவதை தடுத்தார்.
  3. தியோசோபிகல் தத்துவத்தின்படி விக்கிரகங்கள் வழிபடுவதில்லை என்று தனது காரியத்திற்கு அவரே விளக்கம் அளித்துள்ளார்.
  4. கீதகோவிந்தம் என்ற நடத்தில், மாணவர்களுக்கு கொச்சையான சைகைகளை “முத்திரைகள்” என்ற போர்வையில் கற்றுக் கொடுக்கப் படுகின்றன[10].
  5. அவர் ஒரு கிருத்துவர் என்பதனால், இவ்வாறு செய்கிறார்[11].
Kalakshetra never had idols that were worshipped. A lamp was all that was lit in every place we worshipped, according to Theosophical principles and the highest philosophical principles upheld by our elders. However, one of the wardens, now retired, collected on her own and without the instruction from the management, and much after Athai and Sankara Menon’s time, 4 Ganeshas and had them placed outside the dining hall on a pathway, through which all stores and workers pass. It was a place without sanctity. Students were forced to contribute towards pujas and vastrams for the images. All this had to be stopped. It would not have been encouraged nor allowed in Athai’s time. We decided instead, to put each of the Ganeshas, one in each of the hostel blocks, on a pedestal where the students would look after the images.
In 2005, Samson was appointed as the new director of Kalakshetra. In 2006, she provoked a media storm by justifying the elimination of the spiritual roots of Bharata Natyam. Trouble started in 2006 when Sri Sri Ravi Shankar, the head of “Art of living” meditation, expressed his concern over the attempt of Leela Sampson to thwart the participation of Kalakshetra students in the inaugural function of a “Health and Bliss” religious course being conducted by him in Chennai. According to Ananda Vikatan, a popular Tamil weekly, the most disturbing aspect was the reason cited by Leela Samson. She explained: “This function is concerned with Hindu religion. So Kalakshetra students need not participate in it[12]. 2006ல் ஆரோக்கியமும், அந்தோஷமும் என்ற நிகழ்ச்சி “ஆர்ட் ஆப் லிவிங்” என்ற அமைப்பின் சார்பில் சென்னையில் நடந்தது. செக்யூலரிஸ போர்வையில் லீலா சாம்ஸன் கலாச்சேத்திர மாணவர்கள் ரவிசங்கர் ஏற்பாடு செய்துள்ள நிகழ்ச்சியில் கலந்து கொள்ளவேண்டாம், ஏனென்றால் அது ஒரு இந்துமத நிகழ்ச்சி என்று விளக்கம் அளித்து தடுத்தது, சர்ச்சையை பெரிதாக்கியது[13].

அதோடல்லாமல், சிலரின் போக்குவரத்தும் அதிகமாகியது. அதாவது கிருத்துவர்கள் வந்து செல்ல ஆரம்பித்தனர். இங்கு பல கிருத்துவர்கள், குறிப்பாக வெளிநாட்டவர் பயின்று வந்தாலும், வித்தியாசமாகப் பார்ப்பதில்லை. ஆனால், சர்ச்சை எழுந்த பின்னர், அவர்கள் போக்குவரத்து வேறுவிதமாகவே பாவிக்கப்பட்டது. இதையறிந்த கலாசேத்திராவின் பாரம்பரிய உறுப்பினர்கள், அக்கரையாளர்கள் வருத்தம் அடைந்தனர். பற்பல நிலைகளில் இதைப் பற்றி சர்ச்சைகளும் ஏற்பட்டு விவாதிக்கப் பட்டன[14]. இவையெல்லாம் “பிரக்ருதி பவுண்டேஷன்” என்ற இணைத்தளத்தில் விவாதிக்கப் பட்டுள்ளன. அங்கு லீலா தாம்ஸனை ஆதரித்து கருத்துகள் இருந்தாலும், அதிலிருந்து பிரச்சினை என்ன என்று அறியமுடிகின்றது. இந்நிலையில் தான் அவர் பதவி விலகினார் என்ற செய்தி வருகிறது.

ராஜினாமா பற்றி முரண்பட்ட செய்திகள்: லீலா தாம்ஸன் ராஜினாமா கடிதம் கொடுத்ததாக முதலில் செய்தி வந்தது. அவருடைய வயது குறித்து விவாதம் வந்ததால் ராஜினாமா செய்ததாக செய்தி. கலாசேத்திரத்தின் தலைவர் கோபால கிருஷ்ண காந்தி, லீலா தாம்ஸனின் ராஜினாமா ஏற்றுக் கொள்ளப்படுவதாகவும், அது அவர் உள்மனதில் இருந்த வந்துள்ள வெளிப்பாடாக தான் எடுத்துக் கொள்வதாகவும், மக்களின் பலதரப்பட்ட விமர்சனங்களின் விளக்கங்களுக்குட்பட்டாத எடுத்துக் கொள்ளவில்லை என்றும், மேலும் கலாச்சார அமைச்சகம் அத்தகைய நியமனங்களை செய்வதால், ராஜினாமாவை ஏற்றுக் கொள்ளப்படுவதைப் பற்றிய முடிவு அங்குதான் உள்ளது என்றும் கூறியுள்ளார்[15]. இருப்பினும் “தி ஹிந்து” இதனை கீழே போட்டு, மேலே அவர் தொடர்வதற்கு அனைவரும் ஆதரவாக உள்ளதாக – “Kalakshetra board members want Leela to continue” செய்தி வெளியிட்டுள்ளது[16].

கிருத்துவரே கிருத்துவரின் மீது வழக்குத் தொடுப்பது: சென்ற ஜூன் 2011ல் சி.எஸ். தாமஸ் என்ற கலாச்சேத்திரத்தின் ஓய்வு பெற்ற ஆசிரியர், 60 வயதைத் தாண்டியும், லீலா சாம்ஸன் பதவியில் இருப்பதைச் சுட்டிக் காட்டி சென்னை உயர்நீதி மன்றத்தில் மனு ஒன்றை தாக்குதல் செய்தார்[17]. இப்படி கிருத்துவரே கிருத்துவரின் மீது வழக்குத் தொடுப்பதை செக்யூலரிஸமாக எடூத்துக் கொள்ளவேண்டாம். இது ராபர்டோ நொபிலி காலத்திலிருந்து பின்பற்றப்பட்டு வரும் யுக்திதான். ஆமாம், அப்பொழுது கிருத்துவர் தான் நொபிலி கிருத்துவத்தை சீர்குலைக்கிறார் என்று குற்றஞ்சாட்டப்பட்டு, தண்டனக்க்குள்ளாக்கபட்டார். 30 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு, ஆச்சார்ய பால் என்பவர் மீது ஆர்ச் பிஷப் அருளப்பா வழக்கு தொடர்ந்தார். இப்பொழுது தாமஸ், லீலா தாம்ஸன் மீது வழக்குத் தொடர்ந்துள்ளார்.

பதவி இல்லையென்றாலும், நாட்டியம் உள்ளது: இப்படி கூறி ராஜினாமா செய்துள்ளார். அப்படியென்றால், ஏன் நாட்டியத்தை விட்டு பதவிக்கு வந்தார் என்ற கேள்வி எழுகின்றது. பதவி மீது ஆசையா, இல்லை இன்னும் செய்ய வேண்டிய பணிகள் பாக்கியுள்ளனவா என்று தெரியவில்லை. ஆரம்பத்திலிருந்தே, சர்ச்சைகள் வெளிப்படையாக வந்துவிட்டப் பிறகு, முன்னரே ராஜினாமா செய்து சென்ரிருக்க வேண்டும். அவ்வாறு செல்லாததால்தான், இப்பொழுது கிருத்துவர்களுக்கேயுரித்த வகையில் நீதிமன்றம், வழக்கு என்றெல்லாம் சென்றுள்ளது. உண்மையில் கலைச்சேவைதான் மகேசன் சேவை என்றால், பாரம்பரியப்படி ஆசிரமம் அமைத்து, ஏழை-எளிய மாணவி-மாணவர்களுக்கு நாட்டியம் சொல்லிக் கொடுக்கலாம். இசைக்கல்லூரியின் தலைவராகி சேவை செய்யலாம். ஆனால், அனைத்தையும் விடுத்து, கலாச்சேத்திராவை பிடித்தது தான் விவகாரமாகியுள்ளது.

அமைச்சகம் இது பற்றி கருத்து கேட்டதற்கு, 60 வயது ஆகியிருந்தால், அவர் ஓய்வு பெற்றிருக்கவேண்டும், இருப்பினும் 28-02-2005 அன்று அவரது நியமன ஆணையில் மற்றும் கலாச்சேத்திரா சட்டத்தின் பிரிவுகளில் அவ்வாறு குறிப்பிடப்படவில்லை என்று அதிகாரி விளக்கம் அளித்துள்ளார்[18]. In response, the undersecretary to the government of India had informed him that ” Leela Samson, director, Kalakshetra Foundation should have retired at the age of 60 years even though the age of retirement is not mentioned in the Kalakshetra Foundation Act[19], or in the recruitment rules for the post of director nor in the order of appointment (notification) dated February 28, 2005″.

இப்பிரச்சினை கமிட்டி கூட்டத்தில் ஏப்ரல் 12, 2012 விவாதத்திற்கு அன்று வந்ததால், இப்பொழுது ஊடகங்களில் வர ஆரம்பித்துள்ளன.

வேதபிரகாஷ்

02-05-2012


[5] She is the daughter of Vice-Admiral (Ret) Benjamin Abraham Samson, from the Jewish Bene-Israelite community of India, and Laila, a Roman Catholic Indian. After doing her B.A., she learnt Bharatanatyam at the Kalakshetra under the founder Rukmini Devi Arundale.

http://www.rediff.com/news/2003/sep/11spec.htm

[12] ஆனந்த விகடன், வார இதழ், டிசம்பர் 20, 2006.

[15] Chairman of the Kalakshetra board Gopalkrishna Gandhi said: “Leela Samson’s decision to leave her position as director of Kalakshetra was taken in the autonomy of her moral intelligence. Relinquishings such as hers should be taken in the light and echo of her inner voice, not in the script of other people’s vocabularies. We must respect her decision and that of the Ministry of Culture. The Ministry appoints the director, and the Ministry alone can decide on her resignation.”

http://www.thehindu.com/arts/dance/article3367813.ece

[16] The Hindu, Kalakshetra board members want Leela to continue, Chennai edition, April 29, 2012; http://www.thehindu.com/arts/dance/article3367813.ece

[17] In June 2011, C S Thomas, a retired teacher at Kalakshetra, had filed a writ petition in the Madras high court challenging the legality of Samson remaining director of the foundation after the age of 60, the statutory retirement age for Central government employees. After she resigned on April 12, Samson said the issue had come up in a board meeting on April 10 and she saw no reason to stay on in the post if she did not have the support of the ministry, the chairman and the board.

http://timesofindia.indiatimes.com/city/chennai/Samson-had-Centres-backing-to-continue/articleshow/12945323.cms

[18] According to the Kalakshetra Act, appointments to the post of director are governed by the Ministry of Tourism and Culture, Department of Culture, Kalakshetra Foundation, Chennai, (Director) Recruitment Rules, 2002. Although the rules specify 55 as the upper age limit for a person to assume the post of director, they do not mention a retirement age.

http://timesofindia.indiatimes.com/city/chennai/Samson-had-Centres-backing-to-continue/articleshow/12945323.cms

Advertisements