Archive for the ‘ஓம்’ Category

Indegenization, Indianization or Hinduization: Dubious “Inculturation” activities of Christians without any ethics, morality and integrity

September 14, 2019

Indegenization, Indianization or Hinduization: Dubious “Inculturation” activities of Christians without any ethics, morality and integrity

St John church in Deshnur, Linga inside-Derek Fernandez

Bishop Derek Fernandes, wearing saffron robes and with a vermilion tilak[1]: Photographs on social media of Belagavi diocese Bishop Derek Fernandes, wearing saffron robes and with a vermilion tilak, have stirred a controversy for the Roman Catholic Church in the country[2]. The pictures of Fernandes accompanied by unidentified men – all in the same attire and with some sporting rudraksha malas – appear to show the bishop performing the sacrament of the Eucharist in a church with pictures of Hindu swamis[3]. The pictures, posted on Twitter by journalist-activist Savio Rodrigues, set off a firestorm of charges against the prelate[4]. Some accused Fernandes, whom Pope Francis appointed as the sixth bishop of Belgaum on May 1, of trying to mislead Hindus and described it as a ploy to convert them. Several Christians on Twitter warned the bishop against such activities and some charged him with blasphemy. Bishop Fernandes, currently in Rome, was unavailable for comment. In Karnataka, D. S. Amalopavadass (1932-1990) has already done such experiments inviting criticism from the Church itself. However, the CBCLC, Bangalore has been promoting such activities. Now, he is appreciated as “Indian prophet” and so on[5].

church in Deshnur, 28km from Belagavi.

Inculturation – not-known people may talk, and write anything: How the Hindus have been gullible, the Christians manipulative and the media biased, opportunistic to created sensation can be seen in these postings and the stuff created as news. Ever since, Vatican Council – II was created, the Catholic Christians have bee carrying on these dubious, fraudulent and fancy-dress theology in the name of “inculturation” to have “inter-religious dialogue” with gullible and idiotic Hindus, who do not know what these Christian guys have bee doing. In Chennai, the case of Arulappa vs Ganesh Iyer has been well known, where, the Archbishop Arulappa gave lakhs to Ganesh Iyer to manufacture forged manuscripts, copper plates etc . In the same way, highly arrogant, racist and fundamental Christians of Kerala have been engaged in similar activities. They too do not bother about any ethics, morality and other such values to follow in their activities. Though converted Christians, they behave as if they descended from heaven or born with the mythical Jesus Christ.

St John church in Deshnur, Linga inside

Activist receives threats for tweeting bishop’s pics: Philip Kutty Joseph, vicar general of the Belgaum diocese, said the photographs were taken on August 29 on a visit by Bishop Fernandes to a church in Deshnur, 28km from Belagavi[6]. “The church was earlier called Virakta mutt,” he said. “Jesuit priests first went there more than 40 years ago and adopted Indian practices such as donning saffron robes. In fact, the tabernacle is in the form of a Shiva linga.” Fr Nelson Pinto, a priest of the diocese who responded when TOI attempted to contact Bishop Fernandes at his residence by phone, explained that when the first Jesuit priests went to Deshnur, in a predominantly Lingayat region, they adopted the local culture[7]. “The Jesuit priests became vegetarians and embraced other local practices,” Pinto said. “They did not do it to convert the people who lived there.” Metropolitan Archbishop of Goa & Daman and Patriarch of the East Indies Filipe Neri Ferrão said he was unaware of the incident involving Bishop Fernandes, but said it appeared to be part of a practice that the Catholic Church calls inculturation. “The photographs appear to be of a ceremony that includes inculturation, which the Catholic Church advises in liturgy, attire and so on[8]. It’s the assimilation of local culture,” he said. Even as the Church played down the controversy, however, journalist and activist Rodrigues received threats for tweeting pictures of Bishop Fernandes[9].

St John church in Deshnur, 28km from Belagavi.

The present news have been planted for publicity: So the threatening and all clearly exposes that they have been doing this just for publicity. The photos have been planted, though such activities have been going on. In fact, many more photos are available in internet and it is a wonder how these alert Hindu guys or enthusiastic Christian guys do not know about it. The non-Catholic might oppose and criticize, but, they coolly enjoy as to how the gullible Hindus are being cheated since 1958. Books  like “Catholic Ashrams” have already come out running into several editions[10]. So in such Ashrams, the Christians would appear and roam as Swamis only. Ironically, the pastors, bihops and other clergy are called as “Iyer” in Tamilnadu. Therefore, these neo-Brahmins of Christianity have been experimenting with such “tamashas.”

St John church in Deshnur,inner side

Inculturation – lying Christians[11]: In May 2003, when Indian bishops met Pope John Paul II before concluding their ‘ad limina’ visit to Rome, the Holy Father said[12], “India, blessed with so many different cultures, is a land in which the people yearn for God; this makes the Indian liturgy very distinct.” Though the Roman Catholic Church did not take this incident seriously, the activist cum journalist Rodrigues, who posted the pictures on Twitter has received several threat messages. One of the message says, “Savio Rodrigues, Judas in the name of Catholic. Reward of Rs 50,000, if anyone makes his face black and garlands him with shoes.” Some other Catholics have felt offended by this post of Savio Rodrigues. One such person said, in reply to the tweet of Rodrigues, “Hey Savio or whoever you may be. Please do not speak against our Catholic religion. You have no right to talk against our religion.”

St John church in Deshnur,inner side-2

To add a bit more on the belief system of both cultures, here are similarities between Catholicism and Hinduism:

  • Hindus worship many gods and Catholics worship many saints, both with the burning of candles and incense before statues. Both use images, icons, music, and ritual prayers as means to create an atmosphere of worship. While Hindus chant ritual “mantras,” Catholics chant rosary prayers.
  • Both have a priesthood that acts as an intermediary between the people and God.
  • Both believe in the effectiveness of “holy water” in various cleansing rites.
  • Both believe everyone needs “perfecting” before going to the ultimate reward. Catholics see time in purgatory as necessary to perfection of character, while Hindus believe that reincarnation will give the necessary steps towards perfection.
  • Both believe in the effectiveness of repeated offerings and sacrifices. Catholics believe the mass will effectively offer Christ again and again as a sacrifice for sins, while Hindus will present their gods with sacrifices and offerings of flowers.
  • Both religions have a strong belief that spiritual exercises will lift the worshiper out of the usual round of daily living, and will promote a mystic and superior understanding of existence. St. Ignatius is not really very different in his outlook on “spiritual exercises” than the Hindu mystic in his concentration on escaping this physical world and entering nirvana.
  • Both religions worship a mother goddess. Hindus worship the Goddess Durga as the Supreme Mother, while Catholics venerate Mother Mary .
  • Of course it can be pointed out that Hinduism is polytheistic (worshiping many gods) while Catholicism is monotheistic (worshiping only one God). In practice, Catholicism encourages worshipers to see Mary and the saints as interceders between God and humanity.

St John church in Deshnur,pators standing

Thiruppali book, in Tamil was banned by Vatican[13]: This is cited as an example. A civil court here has banned the use of a 1993 Tamil translation of Catholic prayer book ‘Missal’ (‘Thiruppali book’) until prior approval is obtained from the Vatican. Noting that some words had been wrongly translated and some others removed in the Tamil version, the court recently declared the translation as incorrect and against the canonical law. The Tamil translation of liturgical prayers and texts was first published in 1970 with prior approval from the Vatican. The book was updated in 1975 and underwent some more changes in 1993. Against the last alteration, three suits were filed[14]. Claiming that the changes had been made without approval from Rome and that the authorities had disobeyed the law, the petitioners said it was a case where “additions and omissions from the prescribed text were made”. Further, the four tenets of liturgy – sacrifice, eternal life, sin and doctrine — were dealt in a superficial manner, they said. In their reply, the archbishops of Chennai and Puducherry said the petitioners did not have a locus standi as under the tenets of the religion, they did not have a right to question the translations. The prayers “involved spiritual and religious aspects of the church” and “the court did not have jurisdiction to go into the veracity of church’s authority.” If there was a doubt, “superiors and doctors of church” could be approached, they said. In his order, IV assistant judge T Chandrasekar said it was a mere translation of liturgical book and the priests had failed to prove that the translation had been carried out with approval of the Vatican. If the court was barred from dealing with the matter, “everybody would release translations to suit their convenience,” the judge said. It also prohibited the translated version of book from being used in churches till prior review and approval was obtained from the Vatican.

St John church in Deshnur,inner side-3

Hinduization – how praised and condemned: Swami Kulandaiswami condemned Hinduization like anything, as pointed out by K. V. Ramakrishna Rao. However, Amarlopavadass, Bede Griffiths and others were praised and condemned by the Christians, in spite of the Catholic and non-Catholic affiliations.  Under Vatican Council – II, they claim that it has been their right to do so. Thus, their duplicity is exposed in cheating the Hindus, misinterpreting Hindu scriptures etc., at one side and appropriating the Hindu culture, heritage etc., at other side is also noted. With all these, they also cry that the tribal are Hinduised and so on!

© Vedaprakash


vatican council II

vatican council II

[1] Times Of India, Furore over Belagavi bishop’s saffron robe, TNN | Updated: Sep 13, 2019, 9:41 IST.


[3] MyNation, Belagavi bishop dons saffron robes, all hell breaks loose, By Team Belagavi, First Published 13, Sep 2019, 11:52 AM IST


[5] Paul B. Steffen SVD, An Indian Christian Prophet:Duraiswami Simon Amalorpavadass (1932-1990),  NURT SVD 1 (2018) s. pp. 209-225, Gregoriana University, Rome.

Father Duraiswami Simon Amalorpavadass (1932-1990) is one of the most significant Indian priests and theologians of the twentieth century. In 1967, he founded the National Biblical, Catechetical and Liturgical Centre (NBCLC) in Bangalore, and then headed it until 1980. He developed an authentic Indian and Christian spirituality, liturgy and theology of evangelization and inculturation.

[6] Daijiworld Media Network, Unusual saffron cloak of Belgaum Bishop creates controversy, Belagavi, Fri, Sep 13 2019 02:10:54 PM.


[8] NewsTimeNow, Belagavi Bishop Stirs Row by Dressing as a Swamy, By Raj Shankar -September 13, 2019


[10] Sita Ram Goel, Catholic Ashram, Voice of India, New Delhi, 1994.

[11] Indian Catholics Matters, Catholics Raise Eyebrows as Bishop Dons Saffron Robes!, September 13, 2019 Team ICM News, By Verghese V Joseph.


[13] Times of India, Tamil version of Catholic prayer book banned, Manish Raj | TNN | Updated: Nov 7, 2013, 2:00 IST.


ஶ்ரீரங்கம், திருமலை கோவில்களில் நுழைந்த ஜெசுவைட் பிரான்சிஸ் சேவியர் குளூனி  – விவகாரம் மறந்த முட்டாள் இந்துக்கள், இந்துத்துவ மூடர்கள் (2)  

May 12, 2018

ஶ்ரீரங்கம், திருமலை கோவில்களில் நுழைந்த ஜெசுவைட் பிரான்சிஸ் சேவியர் குளூனி  – விவகாரம் மறந்த முட்டாள் இந்துக்கள், இந்துத்துவ மூடர்கள் (2)

Clooney, invited Vasudhat at Harvard

குளூனிவின் வைஷ்ணவ ஆராய்ச்சிற்கு உதவியவர்: இவருக்கு உதவி செய்துள்ள சமஸ்கிருத, வைஷ்ணவ மற்றும் இதர பண்டிதர்கள்: குளூனி தனது ஆய்வுக் கட்டுரைகள் மற்றும் புத்தகங்களில் கீழ்கண்டவர்கள் தமக்கு உதவியுள்ளதாக குறிப்பிட்டுள்ளார்.

  1. ஶ்ரீ ராமமூர்த்தி சாஸ்திரி, முந்தைய சமஸ்கிருத கல்லூரி முதல்வர், மைலாப்பூர்.
  2. ஶ்ரீ அக்னிஹோத்ரம் ராமானுஜ தத்தாச்சாரியார்.
  3. ஶ்ரீ எம்.ஏ. வேங்கிடகிருஷ்ணன், வைஷ்ணவ ஆராய்ச்சித் துறை, சென்னை பல்கலைக்கழகம்.
  4. ஶ்ரீமதி பூமா. வேங்கிடகிருஷ்ணன்
  5. ஶ்ரீ. அனந்தகிருஷ்ணன்,
  6. ஶ்ரீ மோஹனரங்கன்.

இதைத்தவிர திருமலையில் உதவிய புரபசர், திருச்செந்தூருக்கு செல்ல உதவியவர், சென்னையில் கச்சேரி, நாடகம், சினிமா முதலியவற்றிற்கு அழைத்துச் சென்ற / உதவிய / கூட வந்தவர்களின் பெயர்களைக் குறிப்பிடவில்லை. அமெரிக்காவில் பரஸ்பரமாக, இந்து மற்றும் இந்தியமூலங்கள் கொண்ட புரபசர்கள், பிரபலமானவர்கள் மற்ற முக்க்கியஸ்தர்கள் உதவி வருகிறார்கள். உதாரணமாக, வசுதா நாராயணன் என்பவர், குளுனிக்கு உதவியிருக்கிறார். அதனால் தான் அவர்களது மைலாபூர் உறவினர்கள் அவருக்கு உதவியுள்ளது தெரிகிறது. இங்கு குறிப்பிடப் பட்டுள்ளவர்கள் எல்லோருமே பெரியவர்கள், மரியாதைக்குரியவர்கள், மெத்தப் படித்தவர்கள், ஆனால், “உள்-கலாச்சாரமயமாக்கல்” மற்றும் “உரையாடல்” என்று வரும் போது, முடிவுகள், இந்து மதத்திற்கு எதிராக இருப்பதால் தான், கவனிக்க வேண்டியிருக்கிறது.  மேலும், குளூனி பதிவு செய்தது போல, இவர்கள் பதிவு செய்யாதது, திகைப்பாக இருக்கிறது.

M.A. Venkatakrishna and Smt Bhooma Venkatakrishnan

தமிழகத்தைச் சுற்றி வந்து நுணுக்கங்களை அறிந்த குளூனி: வைஷ்ணவத்தில் ஆராய்ச்சி செய்கிறேன் என்ற முகாந்திரத்தில் உலா வந்து மைலாப்பூர் பக்கம் சுற்றி வந்தார். திருவாழ்மொழி படிக்கிறேன் என்று விளம்பரம் செய்து கொண்டார். இவரை ஆதரிக்கிறேன் மற்றும் எதிர்க்கிறேன் என்ற ரீதியில் சிலர் வேலை செய்த போது, அவர் அதனை சாதகமாகப் பயன்படுத்திக் கொண்டு, விசயங்களை சேகரித்துக் கொண்டு சென்றார். சென்னை, ஶ்ரீரங்கம் போன்ற இடங்களுக்கு வந்தால், அவருக்கு போட்டி போட்டுக் கொண்டு உபசாரம் செய்தவர்களில் பலர் உள்ளனர். பிரான்சிஸ் சேவியர் குளூனியை பல மடாலயங்கள், கோவில்களுக்குள் அழைத்து சென்றுள்ளனர், ஆனால், குளுனி புத்தகங்களை எழுதியது இந்துமதத்தை எதிர்த்து தான். அங்குதான் பிரச்சினை ஆரம்பித்தது.

Vasudha speaks in India

  1. ஶ்ரீவைஷ்ணவ “சில்லறை விசயங்கள்” எல்லாம், குளுனிக்கு புரிந்து புத்தகங்கள் எழுதும் அளவுக்கு, நுணுக்கங்கள் சொல்லிக் கொடுத்தது யார்?
  2. “மதங்கங்களுக்குள் உரையாடல்” போர்வையில், ஶ்ரீவேதாந்த தேசிகரையும், கத்தோலிக்க சேவியரையும் ஒப்பிட்டு ஏழுதியபோது, பாராட்டுத் தெரிவித்தது ஏன்?
  3. மேரியை, ஶ்ரீ மற்றும் லக்ஷ்மியுடன் ஒப்பிட்டு, “தெய்வீக மாதா, ஆசிர்வதிக்கப் பட்ட மாதா” என்று குளூனி புத்தகம் எழுதியது எவ்வாறு?
  4. “ஹார்வார்ட் தமிழ் நாற்காலி” என்றால் குதிக்கும் இந்துத்துவவாதிகள், இத்தகைய ஹார்வார்ட் புரவசர்களை ஆதரிப்பது ஏன்?
  5. புரவசர் வசுதா நாராயணன் இங்கே வந்தால், கதா-காலக்ஷேபம் செய்கிறார், அங்கோ, குளுனிக்கு “பேச” ஏற்பாடு செய்கிறார்!
  6. ஶ்ரீவைஷ்ணவஶ்ரீ கிருஷ்ணமாச்சாரி என்பவர், ஶ்ரீரங்கத்தில் நடப்பதையெல்லாம் எடுத்துக் காட்டிக் கொண்டிருக்கிறார், கோர்ட்டுக்கு போகிறார்!
  7. “மதங்கங்களுக்குள் உரையடல்” இந்துத்துவவாதிகள் என்றாவது நடத்தியுள்ளனரா? பிறகு, ஒருவழியாக அவர்களை அனுமதிப்பது / புலம்புவது ஏன்?

Fr Clooney SJ - Vidyajoti- lecture -2011

2011லேயும் குளூனி சென்னை கல்லூரிக்கு வந்து சொற்பொழிவாற்றிருக்கிறார்[1]: சத்யஜோதி என்ற கிருத்துவ கல்லூரியில், ஜூலை 27, 2011 அன்று பைபிள் மற்றும் திருவாய்மொழி ஒப்பிட்டு சொற்பொழிவாற்றினார்[2]. “சத்யஜோதி” இரு ஜெசுவைட் கல்லூரி, அதனால் அங்கு வரவேற்க்கப்பட்டது, பேசியது எல்லாம் ஒன்றும் ஆச்சரியப் படுவதற்கு இல்லை. மற்ற மதங்களுடைய நூல்கள் எப்படி பைபிள் படிக்க உதவும் என்று அவர் எடுத்துக் காட்டியதிலும் வியப்பில்லை. ஆகஸ்ட் 2, 2011 அன்று எம்.ஓ.பி. வைஷ்ணவ மகளிர் கல்லூரியிலும், கிறிஸ்துவ-இந்து மதங்களை ஒப்பிட்டு பேசினார்[3]. இதுதான் வேடிக்கையாக இருக்கிறது. ஏற்கெனவே, குளூனியின் புத்தங்கள் வெளிவந்த பிறகு, அவற்றின் சர்ச்சை ஏற்பட்ட பிறகு, அவர் எப்படி அங்கு வரவேற்க்கப் பட்டு பேசினார் என்பது வினோதம் தான். ஆகஸ்ட் 5, 2011 அன்று, சர்வபள்ளி ராதாகிருஷ்ணன் தத்துவ துறை சார்பாக சார்பில் நடந்த கருத்தரங்கத்திலும், மேற்குறிப்பிட்ட இரண்டையும் சேர்த்து பேசினார்[4]. அதாவது, 1992-93 விஜயங்களின் போது, சென்னையில் இவரைத் தட்டிக் கேட்டதாலும், நேரில் வந்து கேள்விகள் கேட்டதாலும், இவையெல்லாம் விளம்பரம் இல்லாமல் நடத்தப் பட்டதாகத் தெரிகிறது அல்லது அந்த அளவிற்கு மற்றவகளுக்குத் தெரியும் வகையில் அறிவிக்கப்படவில்லை. மேலும் 2011ல் உடனடியாக, இதைப் பற்றி பதிவு செய்தேன். ஆதாரமாக, இணைதள லிங்குகள் முதலியவற்றைக் கொடுத்தேன். ஆனால், இப்பொழுது, அவையெல்லாம் மறைந்து விட்டன. “இந்து பிசினஸ் லைன்” மட்டும் இன்றளவில் உள்ளது. ஆகவே, இவ்விவகாரங்களை மறைப்பதிலும் ஈடுப்பட்டுள்ளது தெரிகிறது.

Clooney- gave Radhakrishna lecture -2011

இந்துக்கள், கிறிஸ்தவர் போல உரையாடல்களில் ஈடுபடுவதில்லை: இதில் வேடிக்கை என்னவென்றால், இந்துக்கள் யாரும் கிருத்துவர்களுடன் உரையாடல் நடத்தி, இந்துமதம் தான் தொன்மையானது, அதிலிருந்து தான் தத்துவம் முதலியவற்றை மற்ற மதங்கள் எடுத்தாண்டன என்றெல்லாம் எடுத்துக் காட்டுவதில்லை. ஜைனம் மற்றும் பௌத்தம், 2500 ஆண்டுகளுக்கு முன்னமே அத்தகைய உரையாடலில் ஈடுபட்டதும், இந்து மதத்தின் தொன்மையினைக் காட்டுகிறது. ஆகவே, கிருத்துவம், இவ்விசயத்தில் எந்த தொன்மையினையும் காட்ட முடியாது. காலக்கணகியலே, அதன் போலித்தனத்தை எடுத்துக் காட்டி விடுகிறது. அயல்நாடுகளுக்கு சென்றவர்கள், செல்கிறவர்கள், அந்தந்த நாடுகளின், நிறுவனங்களின், இயக்கங்களின் விருப்பங்களுக்கு ஏற்றபடி ஆராய்ச்சி செய்து, பட்டங்களைப் பெற்று, வசதியாக இருந்து விடுகின்றனரே தவிர, சிலர் தான், பிரச்சினையை உணர்ந்து எதிர்க்கிறார்கள்[5].  இந்தியாவிற்கு வரும் போது அல்லது இணைதளங்களில், ஏதோ, இந்துக்களுக்கு போராடுவது, ஆதரிப்பது போலக் காட்டிக் கொண்டாலும், அங்கு, பணியிடங்களில் “சலாம்” போட்டு தான் வாழ்க்கை நடத்துகிறார்கள். இல்லையென்றால் பதவி போய்விடும், கீழே தள்ளப்படுவார்கள் என்பது நன்றாகவே தெரியும்.

NOP Vaishnava college, Clooney- resource person

இந்தியாவில் இருப்பவர்களுக்குஉரையாடல்நுணுக்கங்கள் தெரியாது, ஆவணப்படுத்துவதில்லை: இந்து கோணத்தில் “உரையாடல்” என்றால் என்ன, கிருத்துவம் அல்லது முகமதிய மதங்களுடன் “உரையாட” வேண்டிய அவசியம் என்ன, அவ்வாறு நிலை வந்தால், என்ன பேசுவது, விவாதிப்பது, நிலைநாட்டுவது, முடிவுக்கு வருவது மற்றும் இறுதியாக ஆவணப்படுத்துவது போன்ற விசயங்களை அறியாமல் இருக்கிறார்கள். ஒரு கிருத்துவன் அல்லது முகமதியன் கூட பேசினால், “உரையாடல்” ஆகாது. மேலும், ஆங்கிலத்தில் “என்கவுன்டர்” என்ற பிரயோகம் [encounter, எதிர்பாரா முறையில் பகைமையோடு எதிர்த்து நில்] செய்வது எதிர்மறையாக இருக்கிறது. ஆனால், “வாய்ஸ் ஆப் இந்தியா” போன்ற “இந்து-சார்பு” பதிப்பங்களே அத்தகைய பிரயோகங்களை செய்து வருகின்றது[6]. இந்தியாவில் இருப்பவர்களோ, ஏதோ கிருத்துவர்களுடன் பேசினாலே “உரையாடல்” ஏற்பட்டு விட்டது என்று தம்பட்டம் அடித்துக் கொள்கிறார்கள், ஆனால், ஆவணப்படுத்துவதில்லை. ஆராய்ச்சிக் கட்டுரைகள், புத்தகங்கள் எழுதுவதில்லை. எம்.டி. ஶ்ரீனிவாஸ் என்பவர், “சத்திய நிலையத்துடன்” நெருக்கமான தொடர்பு வைத்திருந்தாலும், தனது கட்டுரை பதிப்பாயிற்று என்ற நிலையில் அமைதியாக இருந்தார். அங்கு தங்கியிருந்த குளூனியிடம் என்ன பேசினார் என்று ஆவணப்படுத்தவில்லை. அதேபோல, ஆர்.எஸ்.எஸ்-காரர்கள் சொல்லிக் கொண்டாலும் ஆவணப்படுத்தவதில்லை.

© வேதபிரகாஷ்


Jesus trail in India, The Hindu 20-11-2007

[1] கீழ்கண்ட லிங்குகள் வேலை செய்யவில்லை / காணாமல் போய்விட்டது என்பதால், என்னுடைய பிளாக்கின் லிங்கைக் கொடுக்கிறேன்:

[2] Hindu Texts for Christian Theology?—Prof. Francis Xavier Clooney SJ  This was the topic of the special lecture given by Prof. Francis Xavier Clooney SJ at Vidyajyoti on July 27, 2011. He spoke of the importance of reading the texts of other religions while doing Christian theology.  Dr. Clooney illustrated his ideas by bringing together select texts from Song of Songs of the Bible and Tiruvaymoli of the Tamil bhakti tradition. The scholarly lecture was very enlightening and led to a lively discussion moderated by Fr. George Gispert-Sauch SJ, an eminent Indologist and emeritus Professor at Vidyajyoti.

Hindu Texts for Christian Theology?—Prof. Francis Xavier Clooney SJ By Vidyajyoti College of Theology, August 3, 2011;

[3] Addressing a seminar on Dynamics of Religious Trajectories: Continuities and Changes, Traditions and Improvisations at the M O P Vaishnav College here, Clooney said traditions were not the things of the past, they could cha-nge the world. He said religion was not static and it kept changing as the modern world. “God is like a lover and tends to change. We can’t restrict him saying he belongs to me,” he said.

‘God Is like a lover, can’t restrict him’,  Express News Service, Last Updated : 03 Aug 2011 09:23:22 AM IST,

[4] Department of Philosophy organized Dr. Sarvepalli Radhakrishnan Endowment Lectures on 5th August 2011. Prof. Francis X. Clooney, Parkman Professor of Divinity and Director of the Center for the Study of World Religions, Harvard University, USA delivered two lectures on theme “Comparative Theology as 21st Century Christian Theology” and “The Drama of a God Who Comes and Goes: Reading the Biblical Song of Songs with the Srivaishnava Thiruvaymoli“. The Principal, Dr. R.W. Alexander Jesudasan presided over the function and the Bursar, Mr. C. Sundaraj and student and faculty of various departments were present on the occasion.

[5] கியானால்ட் எல்ஸ்ட், வாமதேவ சாஸ்திரி, மைக்கேல் டேனினோ, ராஜிவ் மல்ஹோத்ரா, நரஹரி ஆச்சார், கோஸ்லா வேபா, போன்றோர் விழிப்புணர்வு ஏற்படுத்தி வருகின்றனர். இருப்பினும், அமெரிக்க / ஐரோப்பிய குடிமகன்கள் என்ற முறையில், இவர்களுக்கும், சில கட்டுப்பாடுகள் இருக்கின்றன.

[6] Hindu-Christian Encounters, Voice of India, New Delhi.

ஶ்ரீரங்கத்தில் கிருத்துவர்கள், கோவில்களில் கன்னியாஸ்திரிகள், நடப்பது என்ன? “உள்கலாச்சார மயமாக்கல்” அறியாத முட்டாள் இந்துக்கள் – பிரான்சிஸ் குளூனி விவகாரம் மறந்த மூடர்கள் (1)

May 12, 2018

ஶ்ரீரங்கத்தில் கிருத்துவர்கள், கோவில்களில் கன்னியாஸ்திரிகள், நடப்பது என்ன? “உள்கலாச்சார மயமாக்கல்” அறியாத முட்டாள் இந்துக்கள் பிரான்சிஸ் குளூனி விவகாரம் மறந்த மூடர்கள் (1)

Clooney, Hindu-christian dialogue-with Hindu Swami

கிருத்துவர்களின் போலித்தனம்உள்கலாச்சாரமயமாக்கலும், இந்தியஇந்து எதிர்ப்பும்: உள்கலாச்சாரமயமாக்கல் (inculturation) என்ற போர்வையில் கிருத்துவர்கள் இந்துக்களைப் போலவே நடந்து கொண்டு அல்லது வேடமிட்டு வாழ்ந்து வருகிறார்கள். அவ்வாறு வாழ்ந்து, சரியான சமயம் வரும்போது, எல்லோரும் “கிருத்துவர்கள்” என்று வெளிப்படையாக அறிவிக்க வேண்டும் என்பது அவர்களது திட்டம். ஆனால், இதுவரை, எந்த இந்துவும் கிருத்துவன் அல்லது முகமதியன் போல வேடமிட்டு, நடந்து கொண்டு, அம்மத நுணுக்கங்களை அறிந்து கொண்டு, அவர்களைப் போல ஆராய்ச்சிக் கட்டுரைகள், புத்தகங்கள் எழுதியாதாகத் தெரியவில்லை. அமெரிக்கா மற்றும் ஐரோப்பிய நாடுகளில் பல இந்து குடும்பங்களில் கிருத்துவ மாப்பிள்ளை மற்றும் மறுமகள், தாய் அல்லது தந்தை, மாமியார் அல்லது மாமனார் இருப்பது சகஜமாகி விட்டது. ஆனால், அவர்கள் அதை இந்தியாவில் தங்களது உறவினர்களிடம் கூட சொல்வதில்லை. இப்பொழுது மூன்றாம்-நான்காம் தலைமுறைகள், இந்திய உறவுகளை, சொந்தங்களை, மூலங்களை மறந்து விட்டனர். அவர்களால், இந்தியாவிற்கு எந்த பலனும் இல்லை. ஆகவே, அவர்களிடமிருந்து, இந்துக்களுக்கு சாதகமாக கிடைக்கும் என்ற நம்பிக்கையை விட்டுவிடலாம்.

Clooney, Hindu-christian dialogue-with Hindu ISKCON and Swaminarayan Swamis

இவ்விசயங்களில்இந்துஎதிர்ப்பில், கிருத்துவப் பிரிவுகள், டினாமினேஷன்கள் ஒத்துப் போவது: பரஸ்பரமான மதங்களுக்கிடையிலான உரையாடல் (inter-religious dialogue), மதநம்பிக்கைகளுக்கான உரையாடல் (Inter-faith dialogue) என்ற போர்வைகளில் வாடிகன் கவுன்சில் II) (Vatican Council – II) என்ற போர்வையிலும், படித்த, நாகரிகமான ஆனால் விஷயம் தெரியாத இந்துக்களைக் கிருத்துவர்கள் ஏமாற்றி வருகிறார்கள். சில குழுக்கள் இந்துமதத்திற்கு பாதகமாக யோகா, சுலோகங்கள் சொல்வது, பொங்கல், தீபாவளி கொண்டாடுவது முதலியவற்றை உபயோகித்து மோசடி செய்து வருகின்றனர். இதில் பெரும்பாலான குழுக்கள் / சர்ச்சுகள் கத்தோகலிக்கக் கிருத்துவத்தைச் சேர்ந்தது. அதற்கு எதிரானது என்று சண்டையிட்டுக் கொல்லும் புரொடஸ்டென்ட் கிருத்துவம் (Protestant), இந்தியாவில் கத்தோலிக்கர்களுடன் கைக்கோர்த்துக் கொண்டு அத்தகையச் மோசடி-ஏமாற்று-அயோக்கியத்தனமான வேலைகளில் ஈடுபட்டு வருகிறார்கள். இந்திய-இந்து எதிர்ப்பும் இங்குதான் ஒன்றாக வேலை செய்கின்றன.

Clooney, Bama Gopalan, Kumudam

ஒருதலைப் பட்சமான, போலி உரையாடல்கள்: “உரையாடல்” [dailogue], “மதங்கங்களுக்குள் உரையாடல்” [inter-religious dialogu], “மதங்களுக்குள் இடையே உரையாடல்” [inter-faith dialogue] என்ற ரீதியில் கிருத்துவர்கள் பரிசோதனை செய்து வருகிறார்கள். அதை அவர்கள் திட்டமிட்டு நடத்தி வருகிறார்கள். ஆனால், இந்துக்களுக்கு அது தெரியாது. படித்தவர்கள், “எல்லாம் மதங்களும் ஒன்று,” “எல்லா மதங்களும் ஒன்றைத் தான் போதிக்கின்றன,” “ஒளி பலவென்றாலும் வெளிச்சம் ஒன்று”, என்று ஏதோ மேலெழுந்தவாரியாக அல்லது முற்றும் துறந்த முனிவர் போல பேசும் ரகங்களைத் தான், இந்து சாமியார்களிடம், மடாதிபதிகளிடம், “துறவி” போன்ற வகையறாக்களில் காணப்படுகின்றன. இவர்களால் இக்காலநிலையில், இந்துக்களும், நன்மையை விட, எதிர்மறையான விளைவைத் தான் ஏற்படுத்துகிறது. உண்மையில், இந்திய மதநூல்களை எல்லாம் படித்து விட்டு, அதில் சொல்லப் பட்டிருக்கின்ற இந்து கடவுளர் எல்லாமே, கிருத்துவ மதத்திலிருந்து காப்பியடிக்கப் பட்டது, பெறப்பட்டது என்று முடிவாக விளக்கம் கொடுப்பது தான் அவர்களது திட்டம். மறைந்துள்ள ஏசு, உள்ளேயிருக்கும் கிறிஸ்து, ஞானகுரு என்றெல்லாம் சொல்வது அவர்களது வழக்கம். ஆனால், செக்யூலரிஸ, முட்டாள் மற்றும் படிக்காத இந்துக்கள் இதனை அறிந்டு கொள்வதில்லை.

Clooney, Vasudha Narayanan

கிருத்துவர்களின் கட்டுக்கதை மோசடிகள்: ஏசு, கிறிஸ்து அல்லது ஏசு கிறிஸ்து ஒரு கட்டுக்கதை, சரித்திர ரீதியில் இல்லை என்று மேனாட்டில், கடந்த 200 வருடங்களில் பெரிய-பெரிய கிருத்துவ இறையியல் வல்லுனர்கள் ஆராய்ச்சியாளர்கள் மற்றும் சரித்திராசிரியர்கள் எடுத்துக் காட்டி விட்டனர். இதனால், கிருத்துவர்கள், கிருத்துவ மதத்திற்கு சரித்திர ஆதாரம், தொன்மை முதலியவை குறைவு மற்றும் இல்லை என்ற ரீதியில், மற்றவற்றின் சரித்திர ஆதாரங்கள், தொன்மை முதலியவற்றை தமது போல காட்டிக் கொள்ள, ஆவணங்களை திரித்து எழுதி, போலி ஆதாரங்களை உருவாக்கி, ஒரு மாயையை உருவாக்கி வருகின்றனர். இவையெல்லாம் இன்றும் தொடர்ந்து வருகின்றன. “அதையும்-இதையும் இணைத்து, இரண்டும் ஒன்று” என்ற ஏமாற்று சமன்பாட்டை வைத்து, ஏமாற்றி வரும் போது, நம்பி மோசம் போவது, இந்துக்கள் தாம். “தாமஸ்கட்டுக் கதை,” “இந்தியாவில் ஏசு” போன்ற கட்டுக்கதைகளின் பின்னணி இதுதான். இதெல்லாம் பொய், பித்தலாட்டம், ஏமாற்று வேலை, மோசடி என்றெல்லாம் அடிக்கடி வெளிப்பட்டாலும், வெட்கமில்ல்லாமல் தொடர்ந்து செய்வது தான் அவர்களது கை வைந்த கலை. ஏனெனில், அத்தகைய விவரங்கள் ஒருசிலருக்கே தெரியும் மற்றவகளுக்குத் தெரியாது என்ற நிலையில், மோசடிகளை செய்து வருகின்றனர்.

Nuns inside Srirangam temple -08-05-2018

ஶ்ரீரங்கமும், கிருத்துவர்களும்: ஶ்ரீரங்கம் கோவிலுக்குள் கிருத்துவர் நுழைந்து விட்டார்கள் என்று புலம்புகின்றனர் “இந்துத்துவ வாதிகள்”, ஆனால் கிருத்துவர்களுக்கு உதவுவது இவர்களில் சிலர். 08-05-2018, செவ்வாய்கிழமை அன்று கன்னியாஸ்திரிக்கள் நுழைந்தது “குளூனி” விஜயம் போன்றதா என்று ஆராய வேண்டும்[1]ஏனெனில், குளூனி அங்கு வந்து சென்றபோது, யாரும், இந்த அளவுக்கு போட்டோ, போட்டு கேட்டதாகத் தெரியவில்லை. பொதுவாக வெளிநாட்டினர், மற்ற மதத்தினர் கோவிலில் குறிப்பிட்ட இடம் வரை அனுமதிக்கப் படுவது உண்டு[2]. அங்கு உண்மையில் என்ன நடக்கிறது என்பது தெரியாமல் இவர்கள் செயலாற்றுவதால் பலனில்லை. ஒரு ஶ்ரீரங்கத்து ஜீயருக்கும் அங்கிருக்கும் ஒரு கிருத்துவ செமினரி பாஸ்டருக்கும் நட்பு என்ற ரீதியில், ஜீயர் பாஸ்டருக்கு மாலை போட்டு கௌரவித்திருக்கிறார், இதை அந்த பாஸ்டரே பெருமையாகச் சொல்லிக் கொள்கிறார். ஆனால், எந்த சர்ச்சோ, செமினரியோ, கிருத்துவ மடாலயமே, இந்துவை உள்ளே விடுவதில்லை. அப்படியே, யாராவது சென்றாலும், “ஏதாவது ஒரு காரணாம் சொல்லி” திருப்பி அனுப்பப் படுவர்.

Francis Clooney at Laksmi temple

பிரான்சிஸ் சேவியர் குளூனி கோவில்களுக்குள் சென்று வந்தது: பிரான்சிஸ் சேவியர் குளூனி [ஹார்வார்ட் புரபசர்] என்பவர், தமிழகத்திற்கு பலமுறை வந்து, கிருத்துவம் மற்றும் வைணவம் இரண்டையும் ஒப்பீட்டு செய்து ஆராய்ச்சி செய்கின்றேன் என்ற விதத்தில் வந்து போக ஆரம்பித்தார். 1982-83, 1992-93, 2011 என்று பல வருடங்கள் வந்து, வருடத்திற்கும் மேலாக தங்கிருந்தார். “ஐக்கிய ஆலயம்” இவருடைய தங்கியிருந்த இடம், அங்கு தான் இக்னேசியஸ்ஸ் இருதயம் என்பவர் இவரை நன்றாக கவனித்துக் கொண்டார். வெஇயில் வரும்போது, கதர் சர்ட்டைப் போட்டுக் கொண்டு வந்ததால், ஏதோ அமெரிக்க பிராமணர் அல்லது “”ஹரே கிருஷ்ண” கோஷ்டி என்று நினைத்துக் கொண்டனர். இதனால், சைக்கிளில் ஊர்வலம் வந்து சென்னை முழுவதும் சுற்றி வந்து, ஏகப்பட்ட கோவில்களுக்கு சென்று வந்துள்ளார். அம்மன் கோவில்கள் இவருக்கு தனிப்பட்ட விருப்பமாகும். தமிழைக் கண்டு கொண்டுதால், அப்படியே பேசி சமாளித்து சமாளித்துள்ளார். பணத்தைப் பொறுத்த வரையில் கவலை இல்லை. தாராளமாகவே செலவழித்திருக்கிறார். தமிழகத்தை பஸ், ரெயில் என்று பயணித்து பற்பல கோவில்களுக்கு சென்று வந்தார். ஶ்ரீரங்கம் கோவிலுக்குள் பலமுறை சென்றுள்ளார். அமெரிக்க மற்றும் உள்ளூர் நண்பர்கள் உதவியுள்ளனர். திருமலை கோவிலுக்கு 1983 மற்றும் 1992 என்று இரு முறை சென்றுள்ளாதாக அவரே பதிவு செய்துள்ளார். அங்குள்ள பட்டரின் நண்பரான புரபசர் அவருக்கு உதவியுள்ளார்.

© வேதபிரகாஷ்


Fr Clooney SJ - lecture -2011

[1] The Hindu, Christian nuns’ visit to temple causes flutter, R. Rajaram, TIRUCHI, MAY 10, 2018 00:00 IST; UPDATED: MAY 10, 2018 05:11 IST

[2] The visit of a group of Christian nuns to Sri Ranganathaswamy Temple in Srirangam on Tuesday evening caused a flutter on social media. The visit raised a furore after allegations were made on a social networking site that the nuns in their religious attire started to pray taking out their rosaries while inside the temple. Photographs showing a group of nuns standing and walking near Thousand Pillar Mandapam were also widely circulated on online messaging platforms. Officials of the Hindu Religious and Charitable Endowments Department said the nuns had come from Kerala as tourists and were indeed in their religious attire, but did not pray with rosaries inside the temple. The nuns were near the Thousand Pillar Mandapam at the outer prakaram when it was brought to the notice of the temple authorities by some devotees. Temple officials said the nuns were politely asked to leave the premises as they were in their religious attire. The nuns left the temple immediately, an official said. Although people of other faiths, including foreign nationals, were permitted inside the temple, they were not allowed beyond the Aryapadaal entrance. Visitors of other faiths were not allowed inside any of the Sannidhis as well, the temple authorities explained.

கத்தோலிக்க ஆசிரமங்கள்: உள்-கலாச்சாரமயமாக்கல், மதங்களுக்கு இடையிலான உரையாடல், இறையியல் ஒப்பீடுகள் (5)!

May 16, 2015

கத்தோலிக்க ஆசிரமங்கள்: உள்கலாச்சாரமயமாக்கல், மதங்களுக்கு இடையிலான உரையாடல், இறையியல் ஒப்பீடுகள் (5)!

Eucharist and cannibalism

Eucharist and cannibalism

யூகாரிஸ்ட் என்ற பலி சடங்கு: விகிபீடியா கூறுகிறது, “திருப்பலி வழிபாட்டில் இறைவாக்காலும்கிறிஸ்துவின் உடலாலும் தயாராகும் திருப்பந்தியில் இருந்து விசுவாசிகள் போதனையும் ஊட்டமும் பெறுகின்றார்கள்”.  ரொட்டியும், சாராயமும் / மதுவும் உண்மையாகவே, இயேசுவின் உடலாக, இரத்தமாக மாறுகின்றன என்பதனை நேரிடையாக சொல்வதற்கு அவர்கள் பயப்பட்டனர் என்று தெரிந்தது. யுகேரிஸ்ட் (Eucharist) சடங்கின் போது, உண்மையிலேயே, ஏசு கிறிஸ்து வந்திருக்கிறார் என்று கூட நம்பப்படுகிறது[1]. அதாவது அவரது உடலை திருப்பலி கொடுத்து, பலிப்பூசை செய்து, உடலின் மாமிசத்தை, ரத்தத்தைப் பகிர்ந்து கொள்கின்றனர் என்றாகிறது. உலகத்தில் நடக்கும் எல்லா யுகாரிஸ்டிலும் ஏசுகிறிஸ்து உடல் செல்லமுடியாது. அதிலிருந்தே, இது நடக்கமுடியாத காரியம் என்றாகி விடுகிறது. மேலும் ஏசுகிறிஸ்துவை, ஏதோ ஒரு யோகி, முனிவர், பிரம்மா போன்றெல்லாம் சித்தரிக்கும் போது, அவரது உடலை உண்டு, ரத்தத்தைக் குடிக்கும் சடங்கு காட்டுமிராண்டித்தனமாகப் பட்டது. மனித மாமிசத்தை உண்ணும் “கன்னிபாலிஸம்” என்ற குரூரமானப் பிரிவைக் காட்டுகிறது. பிறகு தினம்-தினம் கிருத்துவர்கள் எப்படி மாமிசத்தை உண்டு, ரத்தத்தை குடித்து வருகின்றனர் என்று தெரியவில்லை. ஆனால், பைபிளின் படியான உண்மையினை ஏற்றுக் கொள்வதா, அல்லது ஒரு சாத்துவிகமான, சைவ கிறிஸ்துவத்தை அளிப்பதா என்ற குழப்பத்தில் சிக்கிக் கொண்டனர். யோகா, தியானம், முதலியவற்றை செய்யும் யோகிகள், முனிவர்கள் புலாலை உண்பது கிடையாது. திருக்குறள் வேறு கிருத்துவ நூல் என்று சில கிருத்துவ பிரகஸ்பதிகள் புத்தகங்கள் எழுதியுள்ளனர், போதாகுறைக்கு அத்தகைய அரைவேக்காட்டுத் தனமான மோசடி ஆய்வுகள் செய்து பி.எச்டிகளும் வாங்கியுள்ளனர்.

Eucharist belief of eating the flesh - Rani John experience

Eucharist belief of eating the flesh – Rani John experience

1998ல் ரொட்டி மற்றும் மது, மாமிசம் மற்றும் ரத்தமாகி விட்டன என்று கேரளாவில் கூறிக்கொண்டது: பிப்ரவரி 1998ல், கேரள மாநிலம், பாலக்காடு மாவட்டம், கஞ்சிகோடு கிராமத்தில் வாழும் ராணி ஜான் பலும்பரம்பில் [Rani John Palumparambil] என்ற பெண், திருப்பலி பிரசாதத்தை வாயில் வைத்தவுடன், அவை சதை மற்றும் ரத்தமாக மாறிவிட்டது என்று கூறினார்[2].  இதை உள்ளூர் கிருத்துவர்களே நம்பாத நிலையில் உள்ளபோது, சிலர் அதனை பிரபலப்படுத்தினார்கள். வேறுவிதமாக இல்லை என்று இதனை மெய்ப்பிக்கும் வரை, இதெல்லாம் ஆண்டவருடைய மகிமை என்றே ஏற்றுக்கொள்ளப்படும் என்று சைரோ-மலங்காரா சர்ச் அதிகாரி கூறினார்[3]. இது உண்மையா-பொய்யா என்று ஆராய்வது ஒருபக்கம் இருந்தாலும், உயிர்ப்பலி சடங்கிற்குப் பிறகு மாமிசம் சாப்பிட்டு, ரத்தம் குடிக்கிறார்கள் என்றால், அவை எங்கிருந்து வருகின்றன என்ற கேள்வி எழுகின்றது. ஏதாவது ஒரு விலங்கின் மாமிசம்-ரத்தம் கொண்டு வந்து வைத்து, அவற்றைப் பிரசாதமாகக் கொடுத்தால் பரவாயில்லை, ஆனால், பைபிளில் உள்லது படி அல்லது நம்பிக்கையின் படி, மனித மாமிசம்-ரத்தம் கொடுக்கிறார்கள் என்றால் பிரச்சினை ஆகிறது. அப்படியென்றால் அவை எங்கிருந்து வருகின்றன, பிணத்திலிருந்து வருகின்றனவா அல்லது புதியனவாக இருந்தால், அப்பொழுது இறந்த அல்லது கொல்லப்பட்ட மனிதனின் உடலிலிருந்து வந்தனவா போன்ற கேள்விகள் எழுகின்றன. இத்தகைய கேள்விகளை, கிருத்துவர்களே பலமுறை எழுப்பியுள்ளார்கள். நாத்திகர்கள் என்ரு சொல்லிக் கொள்ளும் கூட்டங்கள் என்ன செய்து கொண்டிருந்தன என்று தெரியவில்லை.

The reported Rani John Eucharist miracle negates  the spiritual -cosmic Christ projected to Indians

The reported Rani John Eucharist miracle negates the spiritual -cosmic Christ projected to Indians

ஜானின் வார்த்தை, மாமிசம், வார்த்தை மாமிசமானது முதலியவை: மனித மாமிசம் உண்ணும் கூட்டதினரால் தான் இத்தகைய சடங்கு ஏற்பட்டிருக்க வேண்டும். ஆரம்பத்தில் அத்தகைய நம்பிக்கையாளர்கள் மாமிசம் உண்ணும் சடங்கினைக் கொண்டிருந்தார்கள் என்று எடுத்துக் காட்டப்படுகிறது[4]. ஜானின் விளக்கத்தின்படி[5], “வார்த்தை மாமிசமாகியது” என்பதால், சப்தம் பொருளாக மாறியது, வாஸ்து, வஸ்துவாகியது என்றனர். அதுமட்டுமில்லாது, ஜான் சொல்லுவதாவது[6], “ஏசு அவர்களிடம் சொன்னார். உண்மையாக நான் சொல்கிறேன். மனிதனுடைய மகனின் மாமிசத்தை உண்டு, ரத்தத்தைக் குடித்தால் ஒழிய உனக்கு வாழ்க்கை கிடையாது. யார் என்னுடைய மாமிசத்தைப் புசித்து, ரத்தத்தைக் குடிக்கிறார்களோ, அவர்களுக்கு நிலையான வாழ்வு உள்ளது. நான் அவர்களை கடை நாளன்று எழுப்புவேன். ஆதலால், என்னுடைய சதை மாமிசமாகும், ரத்தம் குடிக்கும் மதுவாகும்”. . யுகேரிஸ்ட் (Eucharist) சடங்கின் போது, உண்மையிலேயே, ஏசு கிறிஸ்து வந்திருக்கிறார் என்று கூட நம்பப்படுகிறது[7] என்று எடுத்துக் காட்டப்பட்டது.  ரொட்டி மாமிசமாக, ஏசுவின் உடலாக மாறுவதும், மது, ரத்தமாக, கிறிஸ்துவின் ரத்தமாக மாறுவதும் “டிரான்ஸ்-சப்சேன்டியாஷன்” (Transubstantiation) என்றும் விளக்கப்படுகிறது[8]. இவற்றையெல்லாம் மீறித்தான், அதாவது ஜீவகாருண்யம் மிக்க, மாமிசன் தின்னாத, ஒரு சைவ கிறிஸ்துவை இந்துக்களுக்குக் கொடுக்க கிருத்துவர்கள் படாத பாடுபடுகின்றனர். ஆன்மீகப்போர்வையில், பல திரிபுவாதங்களையும் கொடுத்து வருகின்றனர்.

Victor Kulanday book - Paganization of the church in India

Victor Kulanday book – Paganization of the church in India

சிவன்பார்வதி இணைப்பைக் கொச்சைப் படுத்தும் கிருத்துவர்கள், ஜோசப்மேரி என்ற கணவன்மனைவி புணர்ச்சியை ஒப்புக்கொள்வதில்லை: கிருத்துவயியலேயே பற்பல முரண்பாடுகள் இருக்கும் இந்நிலையில் தான், உள்-கலாச்சாரமயமாக்கல், மதங்களுக்கு இடையிலான உரையாடல், இறையியல் ஒப்பீட்டு கோஷ்டிகள், தக்களது குழப்பத்தைத்தாண்டிய தூஷணத்தையும் சேர்த்துக் கொண்டது. ஓம் என்றால் பெண்ணின் குறியைக் குறிக்கிறது, சிவன் பார்வதியைப் புணர்ந்த போது சதோஷத்தினால் எழுப்பிய சப்தம் தான் ஓம் என்று ஜே. எப். விக்டர் என்ற சாமி குலந்தைசாமி விளக்கம் கொடுத்தார்[9]. ஏசு கிறிஸ்து மேரி மற்றும் அவளது கணவனான ஜோஸப் புணர்ந்து பெற்ற பிள்ளை கிடையாது என்கின்றனர். அதாவது, ஏசு கிறிஸ்து, ஜேஹோவாவின் பரிசுத்த ஆவி, நேரிடையாக மேரியைப் புணர்ந்ததால், கருவுற்று பெற்றெடுத்தாள் என்கிறது பைபிள். மேரி, “நான் எந்த ஆணையும் அறியேன்”, என்பதற்கு, எந்த ஆணுடனும் உடலுறவுக் கொள்ளவில்லை என்று நேரிடையாக மொழிபெயர்க்காமல், அவ்வாறு நாஜுக்காக, மொழிபெயர்த்தனர். நுற்றுக்கணக்கான வெளிவந்துகொண்டிருக்கும் பைபிள்களில் பலவிதமான விளக்கங்கள் கொடுக்கப் படுகின்றன[10]. “நான் கன்னி, நான் எந்த ஆணையும் அறியேன், நான் எந்த ஆணுடனும் தொடர்பு வைத்துக் கொள்ளவில்லை, நான் யாருடனும் உடலுறவு வைத்துக் கொள்ளவில்லை…………”, என்று பலவிதமாக மொழிபெயர்த்து விளக்கம் கொடுக்கப்படுகிறது. இருப்பினும், ஒரு ஆணுடன் உடலுறவு கொள்ளாமல், ஒரு பெண் கருவுற்றிருக்க முடியாது, குழந்தையையும் பெற்றிருக்க முடியாது. அப்படியென்றால், மேரியை யாரோ புணர்ந்தபோது,   சதோஷத்தினால் அவர் எந்த சப்தமத்தை எழுப்பினால் என்பதை திருவாளர் சாமி குலந்தைசாமி சொல்லியிருக்க வேண்டும், ஆனால், சொல்லவில்லை!

Victor Kulanday - a fundamentalist Catholic but posing as Swami

Victor Kulanday – a fundamentalist Catholic but posing as Swami

ஏசுவின் சகோதரர்களும், கிருத்துவ சாமிகளும்: “சிவன்-பார்வதி இணைப்பைக் கொச்சைப் படுத்தும் கிருத்துவர்கள், ஜோசப்-மேரி என்ற கணவன்-மனைவி புணர்ச்சியை ஒப்புக்கொள்வதில்லை. ஆனால், ஆவி வந்து புணர்ந்தது என்பதனை ஏற்றுகொள்கிறார்கள். பிறகு மதங்களுக்கு இடையிலான உரையாடல் என்று வரும்போது, எப்படி, இந்துமதத்தை மட்டும் தூஷித்துக் கொண்டிருப்பார்கள். இந்துவும், பதிலுக்கு கேட்கலாமே, மேரிக்கு எப்படி குழந்தை பிறந்தது, என்று. இல்லை, குழந்தை பிறந்தது என்றால், யாரோ மேரியைப் புணர்ந்துள்ளான் என்றகிறாது என்றும் வாதிடலாம். இதைத்தவிர, பைபிளிலேயே ஏசுவின் சகோதரர்கள் என்று குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது, அப்படியென்றால், மேரிக்கு இன்னும் பல பிள்ளைகள் இருந்திருக்கிறார்கள் என்றாகிறது. பிறகு அவர்கள் எப்படி பிறந்தார்கள் என்ற கேள்வியும் எழுகின்றது. மேலும், சர்ச்சை இந்துமயமாக்கப்படுகிறது என்று மிக்கக்காட்டமாக, புத்தகத்தை எழுதியுள்ள இவர், தானே காவியணிந்து கொண்டு, நீண்ட முடி வைத்துக் கொண்டு, சாமி குலந்தைசாமி என்று கூறிக் கொண்ட இவரது முரண்பாட்டை என்னென்பது?

© வேதபிரகாஷ்




[3] According to the Syro-Malankara metropolitan, the messages are “in tune” with the Catholic faith. Unless proved otherwise, he said, he has reason to believe that the miracles are genuine and part of God´s design.

[4] Bob Arson, Butchering the Human Carcass for Human Consumption, see at:

[5] And the Word was made flesh, and dwelled among us, (and we beheld his glory, the glory as of the only begotten of the Father,) full of grace and truth (John: 1.14).

[6] Then Jesus said unto them, Verily, verily, I say unto you, Except ye eat the flesh of the Son of man, and drink his blood, ye have no life in you. Whoso eateth my flesh, and drinketh my blood, hath eternal life; and I will raise him up at the last day. For my flesh is meat indeed, and my blood is drink indeed. (John 6:53-55)


[8] Transubstantiation (in Latin, transsubstantiatio, in Greek μετουσίωσις metousiosis) is the change whereby, according to the teaching of the Catholic Church, the bread and the wine used in the sacrament of the Eucharist become, not merely as by a sign or a figure, but also in actual reality the body and blood of Christ.

[9] Swami Kulandaisami, (Victor J. F. Kulandai), The Paganization of the Church in India, “Galilee”, No.6, Nimmo Road, San Thome, Madras, 1988, p.72.


கத்தோலிக்க ஆசிரமங்கள்: உள்-கலாச்சாரமயமாக்கல், மதங்களுக்கு இடையிலான உரையாடல், இறையியல் ஒப்பீடுகள் (4)!

May 16, 2015

கத்தோலிக்க ஆசிரமங்கள்: உள்கலாச்சாரமயமாக்கல், மதங்களுக்கு இடையிலான உரையாடல், இறையியல் ஒப்பீடுகள் (4)!

March 21, 1950. Inauguration of Saccidananda Ashram at Shantivanam. Henri Le Saux

March 21, 1950. Inauguration of Saccidananda Ashram at Shantivanam. Henri Le Saux

பேட் கிரிபித்ஸைப் போல மற்றவர்களைப் பற்றியும் இங்கு அறிந்து கொள்ள வேண்டிய கட்டாயம் உள்ளது. பிரான்ஸுக்கும் இவர்களுக்கும் தொடர்பு இருக்கிறது. கத்தோலிக்க ஆசிரமங்களை உண்டாக்குவது, கிருத்துவ சாமியார்கள், இந்து சாமியார்களைப் போன்று காவியாடை அணிவது, ஆச்சிரமங்களில் வாழ்வது, தாவர-சைவ உணவை உண்பது, சர்ச்சுகளை கோவில் போல கட்டுவது, இந்து பண்டிகைகளைக் கொண்டாடுவது, முதலிய செயல்களில் ஈடுபட்டது. கத்தோலிக்கர்களாக இருந்தாலும், புரொடெஸ்டென்டுகளின் ஆதரவு இருந்தது வியப்பாக உள்ளது. எந்த நாட்டவர் சம்பந்தப்பட்டிருக்கிறார்கள் என்ற குழப்பத்தை ஏற்படுத்த அல்லது சட்டப்பிரச்சினையிலிருந்து தப்பித்துக்கொள்ள இவ்வாறு செய்கிறார்களா என்று தெரியவில்லை. பெயர்கள் மாறுபடினும், நாடுகள் வேறுபடினும் அவர்களது எண்ணம், வாடிகன் கவுன்சில்-II திட்டத்தை நிறைவேற்றுவதில் தான் இருந்தது என்பது திட்டவட்டமாகத் தெரிகிறது.

Bed Griffiths books

Bed Griffiths books

பரமருப்யானந்த [Jules Monchanin (1895-1957)]: ஜூல்ஸ் மோன்சானின் என்ற பிரெஞ்சு கத்தோலிக்கர், தண்ணீர்ப்பள்ளியில் 1938ல் ஒரு ஆசிரமத்தை நிறுவினார்[1] என்று ஒரு குறிப்பு கூறுகிறது. இன்னொரு குறிப்பின் படி, இவர் இந்தியாவுக்கு 1939ல் வந்தார் என்றுள்ளது. அந்த ஆசிரமம் தான் பிறகு சச்சிதானந்த ஆசிரமம் என்று மாறியது என்று கூறப்பட்டது. 1939-1949 காலத்தில் திருச்சி டையோசிஸில் பாதிரியாராக இருந்தார். இந்துமதம் ஏதோ சீரழிந்த நிலையில் இருந்தது என்றும், அதனை காப்பாற்றத்தான், இவர் இந்தியாவுக்கு வந்தார் என்றெல்லாம் இப்பொழுது எழுதி வருகிறார்கள்[2]. ஆனால், வாடிகன் கவுன்சில்-II – படி தான், இவர் செயல்பட்டார் என்பதை ஒப்புக்கொள்கிறார்கள். அதன்படிதான், இவர் பல இந்து யோகிகள் முதலியவர்களைச் சந்தித்துப் பேசினார், உரையாடினார், புண்ணியக்ஷேத்திரங்களுக்குச் சென்றார் என்றெல்லாம் இவரைப்பற்றிய விவரங்கள் கூறுகின்றன. இவர் செப்டம்பர் 1957ல் இவர் பிரான்சுக்குச் சென்றதும், அங்கு அக்டோபர் 1957ல் காலமானார்[3].

Henri Le Saux and Jules Monchanin

Henri Le Saux and Jules Monchanin

அபிஷிக்தானந்த (Henri Le Saux 1910-1973): ஹென்றி லெ சாக்ஸ் என்பவர் 1948ல் இந்தியாவிற்கு வந்த ஒரு பிரெஞ்சு கத்தோலிக்கர். முதலில் ஆகஸ்ட் 15, 1948 அன்று கொழும்பு வந்தடைந்து, அங்கிருந்து, குளித்தலைக்கு வந்து அங்கிருந்த ஜூல்ஸ் மோன்சானின் என்ற பாதிரியுடன் சேர்ந்து கொண்டார். 1950ல் இவர் சச்சிதானந்த ஆசிரமத்தை ஆரம்பித்தார், அதாவது, முறைப்படி அப்பொழுது துவக்கி வைக்கப்பட்டது. அப்பொழுதுதான் தன் பெயரை அபிஷிக்தானந்த என்று மாற்றிக் கொண்டார். மே 15 முதல் 20 ஜூன் வரை 1969ல் பெங்களூரில் நடந்த மாநாட்டில் கலந்து கொண்டார். உள்-கலாச்சாரமயமாக்கல், மதங்களுக்கு இடையிலான உரையாடல், மற்றும் இறையியல் ஒப்பீடுகள் பற்றி தனது வாழ்நாளை செலவிட்டார் எனலாம். 1973ல் இந்தூரில் இருதய நோயினால் காலமானார்.

D S Amalorpavadass

D S Amalorpavadass

டி. எஸ். அமலோர்பவதாஸ் (1932-1999): டி. எஸ். அமலோர்பவதாஸ், கார்டினல் லூர்துசாமியின் தம்பி. இவர் பிரான்ஸுக்குச் சென்று படித்து வந்ததும் அக்டோபர் 1966ல் தேசிய பைபிள், தர்க்க மற்றும் கிரியை மையம் [National Biblical, Catechetical[4], and Liturgical[5] Centre (NBCLC)] என்பதனை ஆரம்பித்தார். 1979ல் மைசூர் பல்கலைக்கழகத்தில், கிருத்துவப் படிப்பிற்கு ஒரு துறையை ஏற்படுத்தினார். 1980ல் இந்தியாவிலேயே முதன் முதலாக கிருத்துவப் படிப்புகளுக்கான ஒரு தனிப்பிரிவே உண்டாக்கப்பட்டது. அஞ்சலி ஆசிரமம் என்றதையும் ஆரம்பித்தார். இவர் செய்து வந்த இந்துமதக் கலப்புகளை, சில காத்தோலிக்கர்கள் எதிர்த்தனர், நீதிமன்றத்தில் வழக்குத் தொடுத்தனர். இதனால், சர்ச்சைகள் ஏற்பட்டன. 1978ம் ஆண்டு செப்டம்பர் 19 முதல் டிசம்பர் 8 வரை பத்தாவது தீவிர பயிற்சி வகுப்பு நடந்தது பற்றி புகார்கள் கூறப்பட்டன. உடலுறவு பற்றி வெளிப்படையாக விவாதிக்கப்பட்டது, ஊக்குவிக்கப்பட்டது, இதனால், பங்கு கொண்ட இளைஞர்களில் சிலர் ஜோடியாக இருந்தனர், வெளியேசென்றனர் என்று எடுத்துக் காட்டப்பட்டது[6]. மே.25 1990 அன்று மைசூரிலிருந்து, பெங்களூருக்கு காரில் சென்று கொண்டிருந்தபோது, விபத்தில் பரிதாபகரமாக உயிரிழந்தார்.

Acharya Francis

Acharya Francis

ஆச்சார்ய பிரான்சிஸ் (1912-2002): பிரான்சிஸ் ஆச்சார்ய எனப்படுகின்ற ஜான் ரிச்சர்ட் மஹீ [John Richard Mahieu, 1912-2002] என்ற பெல்ஜியத்தைச் சேர்ந்த கத்தோலிக்க பாதிரி, ஜூலை.12, 1955 அன்று பாம்பேக்கு வந்தபோது, அபிஷிக்தானந்தா (டாம் ஹென்றி லெ சாக்ஸ்) வரவேற்றாராம். இவர் சாந்திவனத்தில் ஓராண்டு இருந்து தங்கி, ஜூல்ஸ் மோன்சானின் மற்றும் டாம் ஹென்றி லெ சாக்ஸ் முதலியோருடன் கத்தோலிக்க ஆசிரமம் உருவாக்குவது பற்றி பேசினர். அதன்படியே நவம்பர் 1956ல் கேரளாவுக்கு ஜான் ரிச்சர்ட் மஹீ புறப்பட்டார்.  திருவல்லாவின் பிஷப் ஜக்காரியா மார் அதனசியாஸ் [Zacharias Mar Athanasios] என்பவர் தான் இவரை, ஆசிரமம் துவங்க அழைத்தாராம். இதற்குள், பேட் கிரிபித்ஸ் அங்கு வந்து சேர்ந்தார். இரண்டு பேரும் சேர்ந்து டிசம்பர்.1 1956 அன்று கிறிஸ்திய சந்நியாச சமாஜ, குரிசமல ஆசிரமத்திற்கு, திருவல்லாவில் உள்ள சைரோ மலங்காரா கத்தோலிக்க சர்ச் வளாகத்தில் அடிக்கல் நாட்டினர். மார்ச்.20, 1988 அன்று 88 ஏக்கர் நிலத்தை வாங்கினர். ஆகஸ்ட்.6, 1958 அன்று இந்திய பிரஜை உரிமை பெற்றார். இருபது ஆண்டுகள் பேட் கிரிபித்ஸ் அங்கு வேலை செய்த பிறகு, 1978ல் சச்சிதானந்த ஆசிரமித்திற்கு வருகிறார்.



துரைசாமி சைமன் லூர்துசாமி (Duraisamy Simon Lourdusamy 1924-2014): வாடிகன் கவுன்சில் திட்டங்களை இந்தியாவில் நிறைவேற்றுவதில் முக்கியப்பக்கு வகித்தவர். நவம்பர் 1964ல் நடந்த வாடிகன் கவுன்சில் கூட்டங்களில் கலந்து கொண்டவர். தேசிய பைபிள், தர்க்க மற்றும் கிரியை மையம் (NBCLC) நிறுவி அதன் தலைவராக இருந்தார். அமலோர்பவ தாஸ் இவரின் தம்பி. கத்தோலிக்க பிஷப் மாநாட்டுக் கூட்டங்களில் பங்கு கொண்டு, உள்-கலாச்சாரமயமாக்கல், மதங்களுக்கு இடையிலான உரையாடல், மற்றும் இறையியல் ஒப்பீடுகள் பற்றி பல திட்டங்களை வகுத்தார். போப் ஜான் பால் II கூட ஆப்பிரிக்கா, ஆசியா மற்றும் தென்கிழக்காசிய நாடுகள் விஜயத்தின் போது கூட இருந்தார்.

அசைவ ஏசுவும், சைவ கிறிஸ்துவும்: பிண்ட, அண்ட, பேரண்ட விளக்கங்களைக் கொடுக்க முயன்ற (Cosmic Christ, Son of God, Son of Man) கிருத்துவ இறையியல் அறிவுஜீவிகள், குறிப்பாக பேட் கிரிபித்ஸ்[7], இந்துக்களுக்கு ஒரு சாத்துவீகமான ஏசுகிறிஸ்துவை சித்தரித்துக் காட்ட முயன்றனர். சரித்திர ரீதியில் ஏசு, கிறிஸ்து மற்றும் ஏசு கிறிஸ்து இல்லை என்றாலும், அந்த கட்டுக்கதை பாத்திரத்தை, பலவாறு –

  1. யோகி, யோகேஸ்வரன்,
  2. பாம்பு படுகையின் கீழே உட்கார்ந்திருப்பது,
  3. நடராஜரைப் போல ஆடும் தோற்றம்,
  4. பிரம்மனைப் போறு நான்கு தலைகளுடன் இருப்பது,
  5. விஷ்ணுவைப் போல நான்கு கைகளுடன் இருப்பது

என்று இந்துக்களுக்குச் சித்தரித்துக் காட்டினர். ஆனால், சடங்குகள், கிரியைகள் மற்றும் பண்டிகைகளை விளக்கும் போது, உண்மையினை சொல்லமுடியாமல் திக்குமுக்காடிப் போய், வெலவெலத்து விட்டனர் என்றே சொல்லலாம். குறிப்பாக யுகாரிஸ்ட் (Eucharist) என்பது பலி, திருப்பலி, பலிப்பூசை என்றெல்லாம் அழைக்கப்படுகின்ற சடங்கினை விவரிக்கத் தயங்குகின்றனர். தமிழ் விகிபீடியா சொதப்பலாக இதற்கு விளக்கம் அளித்துள்ளது[8]. “திருப்பலியில் ஒப்புக்கொடுக்கப்படுகின்ற அப்பமும், இரசமும் உண்மையாகவே, அருளடையாள முறையில் இயேசுவின் உடலாக, இரத்தமாக மாறுகின்றன என்பது அச்சபைகளின் கோட்பாடு”, என்றதை ஒப்புக்கொண்டு, “லூதரன் சபை, தென்னிந்திய திருச்சபை போன்ற புராட்டஸ்தாந்து பிரிவு சபைகள் நற்கருணைக் கொண்டாட்டத்தைப்பலி” (sacrifice) என்று கருதுவதைவிடதிருவிருந்து” (communion) என்று கருதவேண்டும் என்னும் கொள்கையைக் கொண்டுள்ளன”, என்று சொல்கிறது. அதாவது அவை ஏன் கத்தோலிக்க நம்பிக்கைக்கு எதிராக இருக்கின்றன என்பதனை விளக்கவில்லை. மேலும், அத்தகைய நம்பிக்கையே பைபிளுக்கு எதிரான விளக்கம் ஆகும்[9].

© வேதபிரகாஷ்


[1] Father Jules Monchanin (who chose to call himself Swami Paramarubyananda), (April 10, 1895 in Fleurie, Rhône – October 10, 1957 in Paris) was a French Catholic priest, monk and hermit. He was an ardent proponent of Hindu-Christian interfaith dialogue. He is known for the being one of the “Trinity from Tannirpalli” along with Le Saux, and Griffiths who were the co-founders of Saccidananda Ashram (also called Shantivanam), an ashram founded in the village of Tannirpalli in Tamil Nadu in 1938.


[3]   In 1939, Fr. Jules Monchanin (1895-1957) arrived in India from France. From 1939-1949 he served as a parish priest in numerous parishes in the diocese of Trichy, Tamil Nadu. Henri le Saux arrived in Trichy in 1948 and in 1950 the two priests established Saccidananda Ashram. Monchanin remained at the Ashram until serious illness caused him to return to France in September 1957; he died one month later.

[4] Catechetical = relating to religious instruction given in preparation for Christian baptism or confirmation.  “instruction by word of mouth”, relating to religious teaching by means of questions and answers.

[5] Liturgical = Liturgy (Greek: λειτουργία) is the customary public worship done by a specific religious group, according to its particular beliefs, customs and traditions.

[6] Letter of Fr T. J. Chako, Assistant Director, Pastoral Training Centre, P.B.No.10, Impal, Manipur. Apendix – VII, pp.246-255. J. F.  Victor, The Paganization of the Church in India, Madras.



[9] Then Jesus said unto them, Verily, verily, I say unto you, Except ye eat the flesh of the Son of man, and drink his blood, ye have no life in you. Whoso eateth my flesh, and drinketh my blood, hath eternal life; and I will raise him up at the last day. For my flesh is meat indeed, and my blood is drink indeed. (John 6:53-55)

கத்தோலிக்க ஆசிரமங்கள்: உள்-கலாச்சாரமயமாக்கல், மதங்களுக்கு இடையிலான உரையாடல், இறையியல் ஒப்பீடுகள் (2)!

May 12, 2015

கத்தோலிக்க ஆசிரமங்கள்: உள்கலாச்சாரமயமாக்கல், மதங்களுக்கு இடையிலான உரையாடல், இறையியல் ஒப்பீடுகள் (2)!

vatican council II

vatican council II

கிருத்துவமதம், மற்ற மதங்களில் உள்ள நல்ல விசயங்களை விடாது: கிருத்துவமதம், மற்ற மதங்களில் உள்ள நல்ல விசயங்களை விடாது, அவற்றை எடுத்துக் கொள்ளும் என்ற விதத்தில், அவர்களது வாதம் இருந்தது[1]. மற்ற மதங்களில் உள்ள நல்லவை மற்றும் புனிதமானவற்றை கத்தோலிக்க மதம் மறுக்காது. பல விதங்களில் வேறுபட்டிருந்தாலும், உண்மையுடன் மனிதர்களுக்கு ஞானத்தை அளிப்பதாக இருந்தால், அத்தகைய தத்துவ-ஞானங்களை விசுவாசத்துடன் மதிக்கிறது என்ற பீடிகையுடன் தனது திட்டத்தை அறிவித்தது. அதாவது, மத-யதேச்சதிகாரம் கொண்ட முறையில், அகம்பாவத்துடன் அத்தகைய வாதத்தினை வைத்துள்ளது தெரிந்தது. மற்ற மதங்களில் நல்லது இருக்கின்றன, எனும்போது, கிருத்துவமதத்தில் அவை இல்லை என்றாகிறது. பிறகு, உண்மைகள் எந்த மதத்தில் இருக்கின்றனவோ, அம்மதத்தைப் பாராட்ட வேண்டும், போற்ற வேண்டும், மாறாக, இந்துமதநூல்களை ஆராய்ச்சி செய்துவிட்டு, இந்துக்கள் நம்பும் “பரப்பிரம்மம்” தான் ஏசு, “மறைந்துள்ள கிறிஸ்து” என்றெல்லாம் விளக்கம் கொடுப்பதிலிருந்து, அவர்களது மதமாற்றம் திட்டம் தான் வெளிப்படுகிறது.

Bede Ashram - temple - Peter one side

Bede Ashram – temple – Peter one side

இறையியல் திரிபுவாதங்கள்: மேலும், இங்கு ஒரே ஒர் உதாரணம் கொடுக்கலாம். விக்டர் குலந்தை என்ற கத்தோலிக்க அடிப்படைவாத, மதவாத கிருத்துவர் தமது நூலில், சிவன் பார்வதியைப் புணரும் போது, வெளிப்பட்ட சப்தம் தான் ஓம் என்று விளக்கம் அளித்துள்ளார். பிறகு அந்த சப்தம் தான், ஜான் குறிப்பிட்ட ஓம் என்ற வார்த்தை, அந்த வார்த்தைதான், மாமிசம் ஆனது, அதுதான் ஏசு என்று பேட் கிரிபித் போன்றவர்கள் எப்படி விளக்கம் கொடுக்கிறார்கள் என்று தெரியவில்லை. கிருத்துவ நம்பிக்கையின் படி, ஜேஹோவாவின் ஆவி (Holy spirit) மேரியின் மீது வந்திறங்கி, அவளது கருப்பையில் நுழைந்ததால், அதிசயமாக, யாருடைய ஆணின் புணர்ச்சி இல்லாமலேயே கருவுற்று ஏசுவைப் பெற்றேடுத்தாள் என்றுதான் உள்ளது. இதனை “பரிசுத்தமான கருவுற்றத் தன்மை” [இம்மாகுலேட் கன்சப்ஸன், Immaculate conception] என்று அபாரமாகப் புகழ்கிறார்கள். இதனை மறுப்பவன் கிருத்துவன் ஆகமாட்டான்.

Bede Ashram - temple - Benedinct another side

Bede Ashram – temple – Benedinct another side

மோசடி உரையாடல்களும், ஆதாரங்களை அழித்தலும், கட்டுக்கதைகளை உருவாக்குதலும்: மேலும் கடந்த 300 ஆண்டுகளில் அவர்களது செயல்கள் இந்து மதத்தினை மதித்தாக இல்லை. பெஸ்கி (Beschi) என்ற பாதிரி, சிவப்பிரகாசர் (1680-1746) இயற்றிய “ஏசுமதநிராகரணம்” மற்றும் “ஏசுமதகண்டனம்” போன்ற நூல்களை, வலுக்கட்டாயமாகக் கைப்பற்றி எரித்துவிட்டான்[2]. எஞ்சியுள்ள சில பாடல்களிலிருந்தே, அவர் கிருத்துவமத்தை எந்த விதத்தில் மறுத்திருந்தார் என்று தெரிகிறது[3]. அதாவது, கிருத்துவர்கள் விசயம் தெரிந்தவர்களிடம் தங்களது உரையாடல்களை வைத்துக் கொள்ள மட்டார்கள் என்றாகிறது. போர்ச்சுகீசியர் திருமலைக் கோவிலை கொள்ளையடிக்கத் திட்டமிட்டனர், ஆனால், ராமராயர் அவர்களது சதிதிட்டத்தை முறியடித்துவிட்டார். ஆனால், ராபர்டோ டி நொபிலி வந்து, மதுரை மீனாட்சி அம்மன் கோவில் முன்பு சர்ச்சாக இருந்தது, ஆனால், இந்துக்கள் அதனை கோவிலாக மாற்றிவிட்டனர் என்று கட்டிவிட்ட கதையினை இன்றும் கிருத்துவர்கள் நம்பிக்கொண்டிருக்கிறார்கள். அக்கட்டுக்கதையினை பரப்பி வருகிறார்கள்[4].

Deivanayagam, Johnson, Basakara dos, Devalkaa, Alva edison, Sameul

Deivanayagam, Johnson, Basakara dos, Devalkaa, Alva edison, Sameul

மற்ற பேராசிரியர்கள், அறிவிஜீவிகள், மேதாவிகள், பண்டிதர்கள், சாஸ்திரிகள் என்று சொல்லிக் கொள்ளும் கிருத்துவர்கள் – ஜான் சாமுவேல், மைக்கேல் அமலதாஸ், எம். தெய்வநாயகம், மைக்கேல் பாரடே, அலெக்ஸ்சாண்டர் ஹாரிஸ், நீனான் போன்றோர் – விடாமல் அதைப் போன்ற கட்டுக்கதைகளை சிறிதும் வெட்கமில்லாம் பரப்பி வருகின்றனர்[5]. இவ்வாறு அவர்களது “உரையாடல்கள்” மோசடிகளாக இருக்கின்றன. மேலும், விசயம் தெரிந்த இந்துக்கள் கிருத்துவத்திலுள்ள மடத்தனமான விசயங்களை எடுத்திக் காட்டினால், அத்தகைய ஆதாரங்களை அழித்து விடுகிறார்கள். அவற்றிற்கு மாறான, மக்களை ஏமாற்ற, திசைத்திருப்ப புதிய கட்டுக்கதைகளை உருவாக்குகிறார்கள். இதுதான் அவர்களது “உரையாடல்” நிலைப்பாடாக இருந்து வருகிறது.

Ave maria - Hinduized statue

Ave maria – Hinduized statue

இந்துமத ஆராய்ச்சி, இந்துவிரோத போக்கு, அவதூறான பிரச்சாரம், கிருத்துவ மிஷனரிகளின் கேவலமான முறை: ஐரோப்பியர் காலத்தில் ஆரம்பித்து வைக்கப்பட்ட ஆராய்ச்சி எப்பொழுதும் இந்துமதம், இந்து கடவுளர், வேதங்கள், வழிபாடு முயற்சிகள், நம்பிக்கைகள் என அனைவற்றையும் தாறுமாறாக புரிந்து கொண்டு அவற்ற தூஷித்து வந்துள்ள நிலையாக உள்ளது. பிறகு அதே தோரணையில் அவர்களது கலை, கட்டிடங்கள், விஞ்ஞானம், தொழிற்நுட்பம் போன்றவையும் கேவலமாகச் சித்தரிக்கப்பட்டது[6]. இந்துக்களை எப்பொழுதுமே அநாகரிகமானவர்கள், காட்டுமிராண்டிகள், ஜென்டுகள், நம்பிக்கையில்லாதவர்கள், விக்கிர ஆராதனையாளர்கள், பாவிகள், விதவைகளை எரிப்பவர்கள், சூத்திரர்களைக் கொடுமைப் படுத்துகிறவர்கள், தேர்த் திருவிழாவில் ரதத்தின் முன்பாக விழுந்து தற்கொலை செய்து கொள்பவர்கள் என்றெல்லாம் ஏளனம் செய்து எழுதி வைத்தனர்[7]. பிறகு வந்த இந்தியவியல் ஆராய்ச்சியாளர்கள் மற்றும் கிருத்துவ மிஷனரிகளும் அவற்றையே திரும்ப-திரும்ப எழுதி வைத்தனர். இன்றும் எல்லாவிதமான கிருத்துவ மிஷனரிகளும் அப்படியே எழுதி வருகின்றனர். இதுதான் அவர்களது “உரையாடல்”களின் லட்சணம்.

Bede Ashram - reconstructed temple

Bede Ashram – reconstructed temple

2010ல் தினமலரின் விளக்கம் பாராட்டுவதாக உள்ளது: கரூர் அருகே 60 ஆண்டுக்கு முன் மதமாற்ற நோக்கத்தில் உருவான ஒரு மடம், தற்போது மத நல்லிணக்கம் மூலம் அமைதிக்கு வழிகாணும் இடமாக மாறிவிட்டது[8] என்று ஆரம்பித்துள்ளது. இயற்கை சூழல் நிறைந்த காவிரி கரையில், அமைதி நாடிவரும் வெளிநாட்டினரை கவரும் சுற்றுலாத் தலமாகவும் மாறி வருகிறது. கரூர் மாவட்டம், குளித்தலை அருகே ராஜேந்திரம் பஞ்சாயத்துக்கு உட்பட்டது தண்ணீர்பள்ளி. கரூர் – திருச்சி தேசிய நெடுஞ்சாலை அருகே அமைந்துள்ள இவ்வூரில் காவிரி கரையில் சாந்திவனம் ஆசிரமம் அமைந்துள்ளது. ஃபிரான்ஸை சேர்ந்த பாதிரியார்கள் ஜூலியஸ் மோன்சானே, அபிசிக் ஆனந்தா இருவரும் சேர்ந்து 1950ல் மடத்தை துவக்கினர்[9]. மதமாற்றும் நோக்கத்தில் மடம் துவங்கப்பட்டாலும், இங்குள்ள ஆன்மிகம் மற்றும் கலாச்சாரத்தில் நாட்டமடைந்து அமைதிக்கு வழிதேடும் மடமாக மாறிவிட்டது. சாந்திவனத்துக்கு வெளிநாட்டினர் வருகை குறிப்பிட்ட காலங்களில் அதிகம் உள்ளது. இயற்கை சூழலுடன் கூடிய 15 ஏக்கர் தோட்டத்தில் தங்குவதற்கான 50க்கு மேற்பட்ட குடில் அமைக்கப்பட்டுள்ளது. தென்னை, வாழை, பலா, மா என கனி மரங்கள் இங்கு பந்தலாக நிற்கிறது. இங்கு வளரும் 40க்கு மேற்பட்ட பசுக்களுக்கு தேவையான புல் மற்றும் தீவனம் இவ்வளாகத்தில் உற்பத்தி செய்யப்படுகிறது. புதுச்சேரிக்கு அடுத்து இங்குதான் இயற்கை எழில்சார்ந்த பகுதியில் ஒரு ஆசிரிமம் அமைந்துள்ளது.

Bede Ashram - temple - Peter

Bede Ashram – temple – Peter

மூன்று மதமுறைகள் பின்பற்றப் படுவது: இங்குள்ள கோவிலில் முறைப்படி தினசரி மூன்றுமுறை வழிபாடு நடக்கிறது. பிரம்மனை பிரதிபலிக்கும் வகையில் நான்கு முனிவர்கள் நான்கு திசைநோக்கி முதுகு ஒட்டிய நிலையில் அமர்ந்துள்ள ஒரு சிற்பமும் தியான மண்டபம் நடுவில் உள்ளது. இந்து, கிறிஸ்துவம், முஸ்லிம் முறைகளை பின்பற்றி சர்வ மத ஐக்கியமாக வழிபாடு நடக்கிறது. கோவில் சிற்பங்களும் மும்மத இணக்கத்தை வலியுறுத்தும் வகையில் சச்சிதானந்தா ஆஸ்ரமத்தில் அமைந்துள்ளது. சுற்றியுள்ள கிராமத்தில் அடிப்படை வசதிக்கு உதவி, குடிநீர் வசதி, சிறுதொழில் உதவி செய்யப்படுகிறது. சாந்திவனம் சார்பில் ஒரு முதியோர் காப்பகம், ஒரு குழந்தைப்பள்ளி நடத்தப்படுகிறது. ஜனவரி முதல் மார்ச் மற்றும் நவம்பர், டிசம்பரில் வெளிநாட்டினர் இங்கு வருகின்றனர். இவர்களுக்கு உணவு, வழிபாடு வசதி, யோகா மையம், நூலகம் உள்ளிட்ட வசதி செய்துதரப்படுகிறது. தற்போது 60ம் ஆண்டில் அடியெடுத்து வைத்துள்ள சாந்திவனம், தொடர்ந்து அமைதிக்கு வழிகாணும் இடமாக மாறி வருகிறது[10].

Bede Ashram - library

Bede Ashram – library

© வேதபிரகாஷ்


[1]  “The Catholic Church rejects nothing that is true and holy in these religions. She regards with sincere reverence those ways of conduct and of life, those precepts and teachings which, though differing in many aspects from the ones she holds and sets forth, nonetheless often reflect a ray of that Truth which enlightens all men”, Nostra Aetate, 2.

[2] S. Somasundara Desikar, Tamil Pulavar Varalaru – Padinezham Nutrandu (Tamil – The History of Tamil Poets – 17th Century), Madras, 1939, p.174.

[3] Sivaprakasar was a Shaivite saint-poet, who composed two works “Yesumathanirakaranam” (The Total Rejection of the religion of Jesus) and “Yesumathakandanam” (The Refutation and Condemnation of the Religion of Jesus). As four or five poems survived and they very strongly refute and reject the religion of Jesus, it can be inferred that the works must have been very critical about the Christianity.

[4] Vincent Cronin,  A Pearl to India – The Life of Roberto de Nobili, Rupert Hart-Davis, London, 1959.

[5] John Samuel, Michael Amaladoss, M. Deivanayakam, Michael Faraday, Alexander Harris, Ninan, and host of Christian professors, church historians and others have been engaged in such propagandist work. To push the Christian chronology in India to the first centuries, they bring the “myth of doubting Thomas” in their discourses. Without any shame they fabricate ‘evidence’ to support such baseless fables.

[6] Their studies and research started attacking the Hindu tradition with disparagement of Hindu manners and customs, denigration of Gods and Goddesses, blaspheming of Indian scriptures, belittling of Indian arts and sciences. Suppressing these facts, they started writing against the Hindus.

  1. V. Ramakrishna Rao, Christian-Vaishnavite Dialogue: A critical Study, to appear in a book Inculturation and Dialogue in India by the Christian Missionaries, New Delhi.

[7] Thus, the Hindus have been mentioned as barbarians, non-believers, heathens, gentoos, idolaters, sinners, killers of widows, oppressors and suppressors of women and Sudras and so on.

[8] தினமலர், சாந்திவனம் மடத்தின் நோக்கம் அமைதி, அக்டோபர்.14, 2010: 02:39.

[9] ஜூலியஸ் மோன்சானே 1938ல் இந்த ஆசிரமத்தை ஆரம்பித்தார் என்று விகிபிடியா கூறுகிறது.


கத்தோலிக்க ஆசிரமங்கள்: உள்-கலாச்சாரமயமாக்கல், மதங்களுக்கு இடையிலான உரையாடல், இறையியல் ஒப்பீடுகள் (1)!

May 12, 2015

கத்தோலிக்க ஆசிரமங்கள்: உள்கலாச்சாரமயமாக்கல், மதங்களுக்கு இடையிலான உரையாடல், இறையியல் ஒப்பீடுகள் (1)!

ashram entrance

ashram entrance

பேட் கிரிபித்ஸ் [Bede Griffiths (1906-1993)] என்ற கிருத்துப் பாதிரி, இந்து சாமியார் போல காவியுடை அணிந்து கொண்டு, சச்சிதானந்த ஆசிரமம் என்று தண்ணிர்ப்பள்ளி கிராமத்தில் இருந்தார்[1]. இந்து கோவிலைப் போன்று கட்டி, அதனை சர்ச் போல உபயோகித்து வந்தார். காவி நிறத்தில் அங்கிருந்த கட்டிடங்கள் மற்றும் குடிசைகளின் சுவர்களுக்கு வண்ணம் தீட்டப்பட்டது. அப்பொழுது சிலுவைக்குறியின் மீது ஓம் என்ற ஓங்காரத்தைப் பதித்து, அதுதான் ஏசு, அந்த பிரணவமான ஏசுதான் சிலுவையில் அறையப்பட்டார் என்று விளக்கம் அளித்தார். இருப்பினும் ஓம் / பிரணவம் சிலுவையில் அறையப்பட்டது போன்ற விக்கிரகத்தை கிருத்துவர்கள் இவ்விதமாக உபயோகப்படுத்துவது, அதற்கு திரிபு விளக்கம் கொடுப்பதை, இந்துக்கள் கடுமையாக எதிர்த்தனர். இது 1985களில் பிரச்சினையைக் கிளப்பி, இந்தியன் எக்ஸ்பிரஸ் (சென்னை பதிப்பு) நாளிதழில் “ஆசிரியருக்கு கடிதம்” பகுதியில் பலவிசயங்களை வெளிக்கொணர்ந்தது. இந்துக்கள் மட்டுமல்லாது, கிருத்துவர்களும் அதனை எதிர்த்தனர், அதாவது புரொடெஸ்டென்ட் கிருத்துவர்கள் பலமாக எதிர்த்தனர், ஆசார-அடிப்படைவாத கத்தோலிக்கக் கிருத்துவர்கள், எங்கு தங்கள் மதம் ஒருவேளை நாளடைவில் நீர்த்து, தேய்ந்து, மறைந்து போய் விடுமோ என்று பயந்து எதிர்த்தனர்[2].

So called cosmic OM crucified

So called cosmic OM crucified

1987ல் நடந்த முதல் உரையாடல்[3]: “இந்துயிஸம் டுடே” (Hinduism Today) என்ற பத்திரிக்கையில் “கத்தோலிக்க ஆசிரமங்களை” விமர்சித்து கடிதங்கள் வெளி வந்தன. இவையெல்லாமே அமெரிக்காவில் வாழ்ந்த இந்துக்கள் மற்றும் கத்தோலிக்க சாமியார்கள் ஆதரித்தும்-மறுத்தும் எழுதிய கடிதங்கள் ஆகும். அங்கு பணக்காரர்களாகிய இந்துக்களுக்கு, இதைப்பற்றிய தாக்கம் குறைவாகவே இருந்ததால், சிலர் கிறிஸ்த்துவ ஆசிரமங்களை ஆதரிக்கவும் செய்தனர். இதெல்லாம் சமரசத்தை வளர்க்கும், ஒருவர் மற்றொருவர் மதத்தினைப் புரிந்து கொள்ள முடியும் என்றெல்லாம் வாதிட்டனர். உண்மையில் அங்கு இந்து ஆசிரமங்கள் கூட “சர்ச்சுகள்” என்றுதான் அழைக்கப்பட்டன. மற்றவை மடங்கள் மற்றும் கோவில்கள் என்று அறியப்பட்டன. அமெரிக்கக் கிருத்துவர்களைப் பொறுத்த வரைக்கும், இந்துக்கள் “விக்கிர ஆராதனைக்காரர்கள்” (Idolators) என்று ஏளனமாகவே குறிப்பிடப்பட்டனர். இதை சமத்துவ, சர்வமதம் பேசும் அறிவுஜீவி இந்துக்கள் எதிர்க்கவில்லை. சுவாமி விவேகானந்தர் கொடுத்த வளத்தினைக் கொடுத்து மறுக்கவில்லை. மாறாக சமத்துவத்துடன், சமரசத்துடன், அமெரிக்காவில் தங்களது பிழைப்பு சுமுகமாக நடக்க வேண்டுமே என்று எண்ணத்தில், தங்களை அதற்கேற்ற முறையில் மாற்றிக் கொண்டு வாழ்ந்தனர்.

ashram cosmic cross

ashram cosmic cross

1987ல் நடந்த முதல் இரண்டாவது உரையாடல்[4]: இந்தியன் எக்ஸ்பிரசில் இப்பிரச்சினை விசயமாக பல உரையாடல்கள் நடந்தன. மார்ச்.18 1987 என்று பேட் கிரிபித்ஸ், இங்கிலாந்து இந்தியாவுக்குக் கொடுத்த கொடை என்று புகழ்ந்து, வேய்ன் ராபர்ட் டீஸ்டேல் [Wayne Robert Teadale (1945-2004)] சொன்னது வெளியானது.  அவர் சச்சிதானந்த ஆசிரமத்தைப் புகழ்ந்து எழுதியதை “ஆர்.ஆர்” என்பவர் எழுட்தி பதிப்பித்தார். உடனே, மார்ச்.25, 1987 அன்று எல். ஸ்டீபன் (ஸ்தாபகர் மற்றும் நிர்வாகி, சச்சிதானந்த ஆசிரமம், குளித்தலை) என்பவரின் விளக்கம் வெளியானது.  இருப்பினும் சிலுபவையின் மீது ஓங்காரத்தைப் போட்டதைக் கண்டித்து, சாமி குலந்தைசாமி என்பவர் எழுதிய கடிதம் மார்ச்.30, 1987 அன்று வெளியானது. ஏப்ரல்.10.1987 அன்று இக்னேசியஸ் அப்சலாம், பேட் கிரிபித்ஸை ஆதரித்து எழுதினார். ஜோஸப் புலிகல் என்பவர் ஏப்ரல்.21, 1987 அன்று இத்தகைய, இந்து-கிருத்துவ கலப்பு முறைகள் எல்லாம் ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டவை அல்ல என்று எடுத்துக் காடினார். வேய்ன் ராபர்ட் டீஸ்டேல் ஜூன்1. 1987 அன்று பேட் கிரிபித்ஸை ஆதரித்து எழுதினார். இதகு பதில் அளிக்கும் முறையில் ஜூன்.17, 1987 அன்று சாமி தேவானந்த சரஸ்வதி என்பவர்[5], ஒரு கடிதத்தை எழுதினார். பிறகு பேட் கிரிபித்ஸ் மற்றும் சாமி தேவானந்த சரஸ்வதி இருவரிடையே அக்டோபர் 1987 வரை கடித பரிமாற்றங்கள் ஏற்பட்டன. அடிப்படை கத்தோலிக்கர்கள் இதனை தீவிரமாகக் கண்டித்தனர். அத்தகைய விவரங்களை குலந்தைசாமி புத்தகத்தில் காணலாம்[6].

Henri Le Saux and Jules Monchanin

Henri Le Saux and Jules Monchanin

1989ல் நடந்த மூன்றவது உரையாடல்[7]: இது பிப்ரவரி 13, 1989ம் அன்று இந்தியன் எக்ஸ்பிரசில், கே. வி. ராமகிருஷ்ண ராவ் எழுதிய “சிலுவையில் அறையப்பட்ட ஓம்” என்ற தலைப்பில் வெளியான, கடிதத்தின் மீதான நீண்ட உரையாடல் தொடர்ந்தது. இது ஏப்ரல் 1989 வரை இந்தியன் எக்ஸ்பிரசில் மற்றும் தனிப்பட்ட முறையில் தொடர்ந்தது. இவ்வுரையாடல் மூலம், இப்பிரச்சினை உலகமயமாக்கப்பட்டது எனலாம். ஏனெனில் இப்பிரச்சினைப் பற்றி விவாதிக்கும், எழுதும் கிருத்துவ இறையியல் ஆசிரியர்கள் அதனைக் குறிப்பிட்டு எழுத ஆரம்பித்தார்கள்[8]. இதனை இந்துக்களின், கிருத்துவ மதத்திற்கு எதிரான போக்கு மாதிரி சித்தரிக்கப்பட்டது[9]. ஆனால், அவர்கள், அவ்வாறு இந்துமத சின்னங்கள், கருத்துகள், பண்டிகைகள், சுலோகங்கள் முதலியவற்றை தமது போல மாற்றிக் காட்டிக் கொள்தும், பிரச்சாரம் செய்வதும் சரியா என்பது பற்றி நாணயமாக விவாதிக்கவில்லை.

Wayne Robert Teasdale

Wayne Robert Teasdale

பேட் கிரிபித்ஸ் பிறகு பிரான்சிஸ் சேவியர் குளூனி: 1993 பேட் கிரிபித்ஸ் காலமானது[10] பிறகு, இப்பிரச்சினை அமைதியானது போல இருந்தது. அங்குள்ளவர்கள் இவரை சாமியாராகவே பாவித்தனர். 87 ஆண்டுகள் வாந்த பேட் கிரிபித்ஸ் [1906-1993  (17 December 1906 – 13 May 1993)] அங்கேயே அடக்கம் செய்யப்பட்டார். இதற்குள் பிரான்சிஸ் சேவியர் குளூனி என்பவர் தமிழகத்திற்கு வர ஆரம்பித்தார். இவரும் சொசைடி ஆப் ஜீசஸ் (Society of Jesus) என்ற இயக்கத்தின் சாமியார் ஆவர். இவர் பல வைஷ்ணவர்களுடன் தனது உரையாடலை வைத்துக் கொண்டார். ராமகிருஷ்ண ராவ் வாசித்த, “கிருத்துவர்களின் “உள்-கலாச்சாரமயமாக்கல்” முறைகள்: ராபர்டோ டி நொபிலி முதல் பிரான்சிஸ் குளூனி வரை” என்ற ஆய்வுக்கட்டுரை கிருத்துவர்களிடையே சலசலபை ஏற்படுத்தியது[11]. பிரான்சிஸ் சேவியர் குளூனிக்கு (Francis Xavier Clooney) அதிகமாகவே கோபம் வந்தது. “கிருஸ்டியன் அக்ரெஸன்.காம்” என்ற இணைதளத்தில் கட்டுரை வெளியிடப்பட்டதை அவர் விரும்பவில்ல என்று பிறகு தெரிய வந்தது[12]. அவர் “பிரென்ட் லைனுக்கு”க் கொடுத்த பேட்டியில், அது கிருத்துவர்கள் மீதான தாக்குதல் என்ற முறையில் கருத்தை வெளியிட்டார். அப்பத்திரிக்கையும் அவ்வாறே பேட்டி மற்றும் கட்டுரைக்களை வெளியிட்டது[13].



வாடிகன் கவுன்சில் – II மற்றும் மதங்களுக்கு இடையிலான உரையாடல்:  “உள்-கலாச்சாரமயமாக்கல்” (Inculturation) என்ற கொள்கையுன் படி, கத்தோலிக்கக் கிருத்துவர்கள், வாடிகன் கவுன்சில் – II (Vatican Council – II)க்குப் பிறகு அத்தகைய வேளைகளில் ஈடுபட்டு வந்து கொண்டிருக்கிறார்கள். மதங்களுக்கிடையே உரையாடல் (Inter-faith / religious dialogue) என்றெல்லாம் சோதனைகளை செய்து வருகிறார்கள்[14].  உண்மையில் உரையாடல் என்றால், இருவர் இருக்க வேண்டும். கிருத்துவர் மற்றும் கிருத்துவர் அல்லாதவர், அதாவது, இந்துமதத்துடன் உரையாடல் வைத்துக் கொண்டால், ஒரு கிருத்துவர் மற்றும் ஒரு இந்து இருக்க வேண்டும். ஆனால், நடக்கும் உரையாடல்கள் பெரும்பாலும் ஒருதரப்புடையதாகத்தான் இருந்து வருகிறது. ஒரு கிருத்துவர் இந்துவிடம் வந்து பேசுவார், விவரங்களை கேட்டறிந்து கொள்வார், புத்தகங்கள் மற்ற குறிப்புகளையும் சேகரித்துக் கொள்வார். பிறகு, தான் ஏதோ அவருடன் உரையாடியது போலவும், முடிவில் அந்த இந்து கிருஸ்துவை ஏற்றுக் கொண்டார் அல்லது ஏற்றுக் கொள்ள தயாரக இருந்தார் அல்லது கிருஸ்துவை கடவுளாக மதிக்கிறார் என்று தனது கட்டுரை அல்லது சிறு-குறும்-புத்தகத்தில் முடித்து விடுவார். இன்னும் சொல்லப் போனால், அந்த இந்துவுக்கு, தான் அத்தகைய “உரையாடலில்” ஈடுபட்டார் என்பதே தெரியாது, ஏனெனில் அக்கிருத்துவர் அதனை சொல்வதில்லை. சீசன்பால்கு என்ற ஜெர்மானிய புரெடெஸ்டென்ட் மதப்பரப்பாளி அவ்வாறுதான் தான் இந்துக்களுடன் 300 மாநாடுகளில் விவாதித்தாக எழுதி வைத்தான்.

Bede Ashram - temple - Paul one side.

Bede Ashram – temple – Paul one side.

© வேதபிரகாஷ்



[2]  விக்டர் குலந்தை நடத்திய “தி லெயிதி” (The Laity, Catholic Journal) என்ற மாதப்பத்திரிக்கையில், அத்தகைய விவரங்களை விளக்கமாகக் காணலாம்.

[3] Sitaram Goel, Catholic Ashrams, Voice of India, New Delhi, 1987, and subsequent enlarged and revisded editions.

[4] Sita Ram Goel, Catholic Ashrams, (Letter published in Indian Express March 28, 1989), Voice of India, New Delhi, 1994, p.161. Also, see here:

[5] சாமி தேவானந்த சரஸ்வதி, ஒரு கன்னட நாட்டவர். கடந்த 50 ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக இந்தியாவில் வாழ்ந்து வருகிறார். இந்து மதத்தை ஏற்றுக் கொண்டு, திருமுல்லைவாயில் வைஷ்ணவி தேவி ஆலயத்தின் வளாகத்தில் உள்ள குடிலில் வாந்து வந்தார். இப்பொழுது திருவண்ணாமலையில் வாந்து வருகிறார்.

Canadian author Swami Devananda Saraswati is a Smarta Dashanani sannyasi who took his Vedic initiation from a renowned mahamandaleswar at Prayag in 1977. His purvasrama family were middle class professionals and God-fearing Protestant Christians. He did not complete high school and is self-educated through reading books on all subjects, with a special interest in religion and history. He has travelled extensively in Canada, USA, Europe, North Africa, West Asia and India. His experiences during these wandering years include service in a communist kibbutz during the Six Day War in Israel and some months spent in retreat in a Franciscan hermitage near Assisi, Italy. He has been living in India since 1967.

[6] Swami Kulandaisami, (Victor J. F. Kulandai), The Paganization of the Church in India, “Galilee”, No.6, Nimmo Road, San Thome, Madras, 1988

[7] Sita Ram Goel, Catholic ashrams – Sanyasins or Swindlers, Voice of India, New Delhi, 1988.

[8] Paul M. Colins, Christian Inculturation in India: Liturgy, Worship and Society, Ashgate Publication Limited, London, 2007, p.155.

[9] Collins, Paul M. The Praxis of Inculturation for Mission: Roberto de Nobili’s Example and Legacy, Ecclesiology, Volume 3, Number 3, 2007 , pp. 323-342(20)


[11]From De Nobili to Clooney: The Christian methods of Inculturation” at TNHC Mayiladthurai session, many mistook me as a Christian. The paper was presented during the 12th session of Tamilnadu History Congress Mayiladuthurai, Tamilnadu, on 30th October to 2nd October 2005.

[12]  ஜி.பி.ஶ்ரீனிவாசன் என்பவர் அதனை ராமகிருஷ்ண ராவுக்குச் சொல்லாமல், அந்த இணைதளத்தில் போட வைத்தார். மேலும் தனது பெயரையும் கட்டுரை ஆசிரியர் என்று குறிப்பிட்டுக் கொண்டார். இருப்பினும், இதன் மூலமாகவும் “உரையாடல்” தொடர்ந்தது கிருத்துவர்களின் மனப்பாங்கினை அறிந்து கொள்ள உதவியது.


One Nandagopal R. Menon under “Virtual Assaults” has discussed my paper in his own way in “Frontline” Volume 23 – Issue 03, Feb. 11 – 24, 2006, for more details, see here:

[14] Sitaram Goel, History of Hindu-Christian Encounters, Voice of India, New Delhi, 1989